Strona · s. 12strona oryginału ↗
KU PAMIĘCI UKRAIŃSKIEGO ORFEUSZA
Слово Просвіти, №24 за 2004 рік
Niedawno w Kijowskim Domu Nauczyciela odbył się wieczór pamięci wybitnego syna narodu ukraińskiego, wielkiego kompozytora Wołodymyra IWASIUKA. Jak wiadomo, Wołodymyr Iwasiuk zginął jako człowiek bardzo młody, 30-letni, i już pośmiertnie został laureatem Narodowej Nagrody Ukrainy imienia T. H. Szewczenki. W ciągu swojego tak krótkiego życia Wołodymyr, w którym połączyła się krew kicmańskich gospodarzy i zaporoskich kozaków, zdążył stworzyć tyle piosenek — nie po prostu hitów, a symboli naszej rodzimej pieśni — ile nie stworzyłby inny kompozytor nawet przez 80 lat istnienia. Właśnie te piosenki — „Wodohraj”, „Tylko raz kwitnie miłość”, „Czerwona ruta” i inne wykonywali młodzi, początkujący śpiewacy, laureaci ukraińskich i międzynarodowych konkursów, takich jak „Wiosenna rapsodia”, „Srebrny dzwoneczek”, „Talenty twoje, Ukraino” i inne. Na wieczorze obecni byli ludzie, którym dane było znać wielkiego kompozytora jako człowieka. Anatolij Kłymowycz Andrijczuk, sekretarz Czerniowieckiego Związku Kompozytorów, poznał Iwasiuka jeszcze wtedy, gdy ten był studentem instytutu medycznego. Wtedy Anatolij Kłymowycz stworzył audycję „Bukowińskie samocwity”, w której „promował” nowych utalentowanych autorów i wykonawców. I nikomu nieznany Wołodymyr przyniósł mu swoją nikomu nieznaną „Czerwoną rutę”. Anatolij Kłymowycz polecił Iwasiukowi zespół „Smerichka”, który wykonał tę piosenkę po raz pierwszy. Teraz Andrijczuk z uśmiechem wspomina, jak próbował „redagować” to arcydzieło, czując swoją profesjonalną wyższość nad dyletantem. Iwasiuk wtedy zgodził się nanieść poprawki, ale tylko na papierze. I dzięki Bogu, że piosenka zachowała się w swoim pierwotnym pięknie. Wystąpiła również znana pisarka i dziennikarka Hałyna Tymofijiwna Tarasiuk, która była miłością Wołodymyra. Swego czasu została autorką pierwszej publikacji o Iwasiuku w gazecie „Mołodyj Bukowyneć”. Hałyna Tymofijiwna wspomina Wołodymyra, jak i wszyscy pozostali, którzy go znali, jako człowieka wyjątkowej czystości duchowej i uroku. Czytała wiersze jemu poświęcone — wiersze o poetce i muzyku — i przypomniały się słowa Iwasiuka o tym, że nazwisko Tarasiuk to dobra rym do jego nazwiska i duchowo oni z Hałyną są nieźle zrymowani. Wiersze Hałyny Tymofijiwny były poświęcone tym jej urodzinom, na które przyszedł z gitarą i śpiewał swoje piosenki… Następnie wystąpił Wasyl Josypowycz Kliczaku, dyrektor centrum wydawniczego „Proświta”, który przedstawił ogółowi autora książki „Monolog przed obliczem brata”, wydanej w centrum wydawniczym, Tarasa Unhuriana. Ta dokumentalna powieść to ufna, przejmująca rozmowa poety i dziennikarza Tarasa Mykołajowycza Unhuriana z ukochaną młodszą siostrzyczką kompozytora Oksaną Iwasiuk. NIEZAPOMNIANI Taras Unhurian przeczytał fragmenty tej książki, swoje wiersze poświęcone geniuszowi Iwasiuka. Książka jest naprawdę wspaniała, odkrywa przed nami karty życia rodzinnego kompozytora, życia rodziny tak samo szlachetnej i utalentowanej, jak jego piosenki; ukazuje Iwasiuka jako wyjątkowo pięknego i ciekawego człowieka, troskliwego starszego brata. W wyobraźni Oksany, która teraz jest już, niestety, starsza od Wołodymyra, pozostał on wspaniałym niebieskookim młodzieńcem, który zabierał ją w podróże, z którym wypoczywali na Krymie — w namiocie, żywiąc się rybami i małżami, czerpiąc natchnienie. Wtedy Wołodymyr mówił Oksance, gdy szli w góry: „Nie bój się, ja jestem z tobą”. On i teraz jest z nią, bo „śmierci nie ma” — zrozumiała i powiedziała Oksana Iwasiuk, wręczając kiedyś nagrodę imienia swojego brata. I rzeczywiście, człowiek jest nieśmiertelny we wszystkich swoich wielkich przejawach. I nawet nie tylko człowiek, którego pierwszą piosenką stała się „Kołysanka dla Oksanki” (pierwsza piosenka Iwasiuka do wierszy ojca), nieśmiertelny, na przykład, w miłości do siostrzyczki, ale i każdy inny. A zachować swoją nieśmiertelność pomagają nam, jak dawniej, piosenki Wołodymyra Iwasiuka. z Ludmyła ILJENKO
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
