Strona · s. 2strona oryginału ↗
PODWÓJNA REMINISCENCJA
Слово Просвіти, №24 за 2004 рік
SATYRYKON
I poszedłem wtedy do Petlury, bo nie miałem spodni… Wołodymyr Sosiura
Poszedłbym dzisiaj do Petlury, choć mam jeszcze porządne spodnie… Wiktor Korż
Są spodnie jeszcze: u kogoś przetarte, a u niektórych i porządne one. Lecz Petlura — tylko na portrecie, gdzieś w zakamarkach ciemności i głuszy.
Bo starają się tak samodury, żeby rycerski obraz zgasł, żeby po tym Symonie, Petlurze, nie zostało i ducha wokoło.
Nasza wola — chyba na majdanie, w pustynnych wołaniach tłumu. Czy te spodnie po to nam dane, żeby tylko trząść portkami?
A jeśli rozeznać się dobrze, my już nosimy spodenki — nie spodnie. Rozproszyło się kozactwo dzielne wśród przybłędów i swojej szpany.
Przypomniała się Ochrymowa świta. Taka nasza dola sama, paradoksami łatana-szyta: to spodni, to Petlury nie ma.
Więdną, jak nieosiągnięte wiśnie, nasze zamysły, marzenia, cierpkości. I spodnie, szarawary dawne, zmieniają się w śpiochy.
Czyżby dopiero wtedy, kozacy, poczujemy i wstyd, i gniew, i ruszymy do nowego Petlury, — jak nie stanie ostatnich spodni?
Anatolij BORTNIAK
MYŚLI NA GŁOS
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
