Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

PODWÓJNA REMINISCENCJA

Слово Просвіти, №24 за 2004 рік

SATYRYKON I poszedłem wtedy do Petlury, bo nie miałem spodni… Wołodymyr Sosiura Poszedłbym dzisiaj do Petlury, choć mam jeszcze porządne spodnie… Wiktor Korż Są spodnie jeszcze: u kogoś przetarte, a u niektórych i porządne one. Lecz Petlura — tylko na portrecie, gdzieś w zakamarkach ciemności i głuszy. Bo starają się tak samodury, żeby rycerski obraz zgasł, żeby po tym Symonie, Petlurze, nie zostało i ducha wokoło. Nasza wola — chyba na majdanie, w pustynnych wołaniach tłumu. Czy te spodnie po to nam dane, żeby tylko trząść portkami? A jeśli rozeznać się dobrze, my już nosimy spodenki — nie spodnie. Rozproszyło się kozactwo dzielne wśród przybłędów i swojej szpany. Przypomniała się Ochrymowa świta. Taka nasza dola sama, paradoksami łatana-szyta: to spodni, to Petlury nie ma. Więdną, jak nieosiągnięte wiśnie, nasze zamysły, marzenia, cierpkości. I spodnie, szarawary dawne, zmieniają się w śpiochy. Czyżby dopiero wtedy, kozacy, poczujemy i wstyd, i gniew, i ruszymy do nowego Petlury, — jak nie stanie ostatnich spodni? Anatolij BORTNIAK MYŚLI NA GŁOS

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn