Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

OŚWIADCZENIE Rady Kozactwa Ukraińskiego w sprawie niedopuszczalności wzniesienia w Symferopolu pomnika rosyjskiej carycy Katarzyny II

Слово Просвіти, №24 за 2007 рік

Zdawałoby się, że już niczego nie trzeba: Najadłem się, naśmiałem, zasmuciłem. Sprzykrzył się już lament i sprzykrzył się już świergot, Dusza do cichych odpłynęła przystani. Niczego już nie trzeba… Wieczór szary Ciężar dwóch rąk położył mi na ramiona… Lecz gdzieś w kąciku zagubionej wiary Chowa się jeszcze słowo sprzeciwu. DZWONNIK Są słudzy różni w Świątyni — I ojcowie, i archireje starzy, I prości, niedostrzeżeni przez nas, Bez złoconych szat — dzwonnicy. W tej świątyni życia, w tym świecie, Co wznosi swoje kopuły do chmur, Sercu się widzi — nie jestem biskupem, Nie jestem księdzem — tylko dzwonnikiem. Dzwonię, by słyszeli parafianie, By w duszach odbijał się żal… I przyznam: nie tak znowu źle W Bożej sprawie służyć jako dzwonnik. 2 czerwca 2007 roku w Symferopolu odbyła się ceremonia wmurowania kamienia w miejscu przyszłego pomnika rosyjskiej carycy Katarzyny II. Rada Kozactwa Ukraińskiego uważa, że postać historyczna Katarzyny II oraz jej działalność w drugiej połowie XVIII wieku symbolizuje dla Ukrainy zniszczenie państwowości, zniszczenie unikalnej republiki kozackiej, która była znana wówczas na świecie pod nazwą „Wolności Wojska Zaporoskiego” oraz likwidację ukraińskiego wojska kozackiego. Taras Szewczenko tak scharakteryzował rządy Piotra I i Katarzyny II — „To ten Pierwszy, co krzyżował naszą Ukrainę, a Druga dobiła wdowę-sierotę”. Rosyjska caryca Katarzyna II brutalnie tłumiła kozackie „wolności”, prowadziła politykę zniszczenia Kozactwa Zaporoskiego. Rząd carski dobrze rozumiał: właśnie kozactwo było źródłem niezłomnej siły narodu ukraińskiego i że tylko niszcząc je oraz „serce Ukrainy” — Sicz Zaporoską, będą mogli władać na bogatych ziemiach ukraińskich. Zdawali sobie sprawę: nie będzie Siczy — nie będzie Ukrainy jako szczególnego kraju; będzie Sicz — pozostanie państwo Ukraina. Sicz zawsze była decydującym czynnikiem obronnym dla Ukrainy. W 1764 roku manifestem cesarskim Katarzyna II zwolniła z hetmaństwa Kyryła Rozumowskiego oraz zniosła Hetmanat na Ukrainie. W 1765 roku Katarzyna II podpisała manifest o zniesieniu ustroju kozackiego na Słobożanszczyźnie oraz reorganizacji słobodzkich pułków kozackich w pułki huzarskie armii rosyjskiej: Ostrogski, Ochtyrski, Sumski oraz Iziumski. 4 czerwca 1775 r. wojska rosyjskie pod dowództwem generała Tekeliego na rozkaz Katarzyny II zajęły Sicz Podpieleńską, ograbiły i spaliły ją, w tym również cerkwie zaporoskie. Zagrabione klejnoty oraz archiwum zostały wysłane do Petersburga. Rada Kozactwa Ukraińskiego, która reprezentuje znaczną część organizacji kozackich Ukrainy, uważa za niemożliwe wzniesienie tego pomnika, ponieważ sławienie pamięci rosyjskiej carycy podważa ukraińską państwowość, prowokuje waśnie narodowościowe, nie sprzyja konsolidacji społeczeństwa ukraińskiego i hańbi je przed pamięcią sławnego Kozactwa Zaporoskiego. Zwracamy się do organów władzy państwowej, do wszystkich organizacji kozackich i społecznych z wezwaniem, by nie dopuścić do przywracania na Ukrainie symboli reżimów totalitarnych. Stanisław ARŻEWITIN, sekretarz Rady Kozactwa Ukraińskiego, deputowany ludowy Ukrainy

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn