Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

OŚWIADCZENIE

Слово Просвіти, №24 за 2007 рік

Oficjalna Moskwa już po raz kolejny ukazała światu swoje nieatrakcyjne oblicze, zakazując 5 czerwca 2007 roku wjazdu na terytorium Federacji Rosyjskiej znanemu ukraińskiemu pisarzowi, laureatowi Państwowej Nagrody Ukrainy im. T. G. Szewczenki, akademikowi, a zarazem doradcy Prezydenta Ukrainy, Przewodniczącemu Rady Narodowej ds. Kultury i Duchowości przy Prezydencie Ukrainy, Przewodniczącemu Komisji ds. Obywatelstwa przy Prezydencie Ukrainy Mykole Żułynskiemu. Przy tym oficjalna Moskwa ustami swojego ambasadora na Ukrainie W. Czernomyrdina oraz innych urzędników i mediów próbuje przekonać opinię publiczną, jakoby był to krok w odpowiedzi: rzekomo kilka godzin wcześniej strona ukraińska nie wpuściła na swoje terytorium lidera tak zwanego międzynarodowego ruchu eurazjatyckiego Aleksandra Dugina. Kategorycznie odrzucamy takie paralele, ponieważ, w odróżnieniu od niektórych obywateli Rosji, którym zakazano wjazdu na Ukrainę, Mykoła Żułynski nigdy publicznie nie poddawał w wątpliwość suwerenności państwowej i integralności terytorialnej sąsiedniego kraju. Przypuszczamy, że nasz kolega stał się ofiarą świadomej prowokacji również dlatego, że jest doradcą Prezydenta Ukrainy. I wreszcie sytuacja jest szczególnie cyniczna zważywszy na to, że Mykoła Żułynski przyleciał do Sankt Petersburga wraz z rodziną, aby odwiedzić grób brata żony. Przypominamy: niedawno władze ukraińskie zezwoliły na wjazd niesławnemu Glebowi Pawłowskiemu, kiedy ten zapragnął odwiedzić chorego ojca. Nie można wykluczyć również tego, że prowokacja wobec Mykoły Żułynskiego ma dalekosiężny cel: skłonić stronę ukraińską do pójścia na taki sobie „wariant zerowy”, wzajemnie rezygnując z praktyki zakazu wjazdu. Byłoby to bardzo niebezpieczne, zwłaszcza teraz, w przededniu wyborów do Rady Najwyższej Ukrainy. Z doświadczenia wyborów prezydenckich 2004 roku dobrze zdajemy sobie sprawę: granice Ukrainy muszą być niezawodnie chronione przed imperialnymi polittechnologami, którzy do dziś bogacą się myślą o historycznym rewanie. Sekretariat Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy studentami za granicę. Oficjalnie motywowano to koniecznością uzyskania informacji dla organizacji kontrpropagandy. W tym celu służby specjalne podłączyły Głowlit ZSRR do linii łączności szeregu zagranicznych korespondentów. Ważną rolę odgrywały listy proskrypcyjne wydawnictw, które przygotowywał Głowlit. Tak oto 15 grudnia 1934 roku pojawiły się „Zbiorcze listy literatury podlegającej wycofaniu ze sprzedaży, bibliotek oraz placówek oświatowych”. W listach odnotowywano autora, tytuł, wydawnictwo, rok wydania i język. Jednak już pierwsze partie książek podlegających zakazowi były tak duże, że w rubryce „Tytuł” pojawiły się zapisy, które upraszczały pracę: „Wszystkie dzieła, ze wszystkich lat, we wszystkich językach”. Po wojnie z nazistowskimi Niemcami u Głowlitu pojawia się nowy aspekt działalności — opracowywanie literatury zdobycznej. KSENIJA LAPINA: ODCZYTUJĄC OŚWIADCZENIA, MOROZ UZNAŁ LEGITYMNOŚĆ NASZYCH ZJAZDÓW Ludowa deputowana V kadencji Ksenija Lapina („Nasza Ukraina”) nazywa „kolejnym drwinami” posiedzenie Rady Najwyższej 12 czerwca, na którym spiker Moroz odczytał 51 oświadczeń opozycjonistów o zrzeczeniu się pełnomocnictw deputowanych. K. Lapina zaprzeczyła również tezie, że na miejsce zwolnionych deputowanych mogą wejść kandydaci z ich list. Według niej, samym faktem odczytania oświadczeń Moroz uznał legitymność zjazdów opozycyjnych. Przy tym Lapina przypomniała, że oprócz pozbawienia pełnomocnictw deputowanych, zjazdy podjęły decyzję o wyzerowaniu list. Dopiero w grudniu 1988 roku Wydział Ideologiczny KC KPZR wysłał tajny list z zaleceniem przejrzenia listy książek, które „podlegają wycofaniu z bibliotek i sieci księgarskiej”, oraz listy osób, „których dzieła podlegają wycofaniu”. Właśnie po tym w ZSRR stały się dostępne zakazane dzieła wielu literatów i naukowców. A w styczniu 1990 roku pojawia się zwrotny w historii komunistycznej cenzury rozkaz o zwrocie ze specjalnych funduszy do ogólnych funduszy bibliotek wszystkich wydawnictw, które podlegały wykluczeniu z bibliotek i sieci księgarskiej na podstawie list i rozkazów Głowlitu USRR. Ten rozkaz można uznać za epitafium dla komunistycznej cenzury na Ukrainie. Najciekawsze jest to, że napisał je dla siebie sam Głowlit USRR. Cóż, epitafium należy kończyć. Nie będę łamać tradycji. OŁEKSANDR TURCZYNOW: ZRZECZENIE SIĘ PRZEZ DEPUTOWANYCH SWOICH MANDATÓW NIE ZALEŻY OD SHOW, KTÓRE URZĄDZA MOROZ Zrzeczenie się przez deputowanych swoich mandatów „nie zależy od show, które urządza pan Moroz …nie zależy od tego, czy ogłasza on te oświadczenia na posiedzeniach Rady Najwyższej, czy nie ogłasza”. O tym 12 czerwca w wywiadzie dla dziennikarzy oświadczył Ołeksandr Turczynow. I wyjaśnił, że zgodnie z 81 artykułem Konstytucji, mandat deputowanego wygasa w przypadku, gdy świadomie pisze on oświadczenie o wyjściu z frakcji, w momencie podjęcia odpowiedniej decyzji przez zjazd. „Właśnie najwyższy organ, zgodnie z którym kandydował na deputowanego ludowego, ma prawo podejmować decyzję dotyczącą wygaśnięcia jego pełnomocnictw” — podkreślił Turczynow.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn