Strona · s. 14strona oryginału ↗
ŚPIEWAJĄCE POLE HANNY SEKRET
Слово Просвіти, №24 за 2007 рік
Nina HNATIUK
Zdjęcia Ołeksandra HORDIJEWYCZA
Hannę Wasyliwnę Sekret nie tylko w obwodzie winnickim, ale i w wielu innych obwodach Ukrainy znają jako prowadzącą programy literacko-artystyczne obwodowej kompanii telewizyjno-radiowej, autorkę ciekawych cykli audycji „Diwoswit”, „Bądźmy znajomi”. Gośćmi jej programów telewizyjnych było wielu wybitnych artystów Ukrainy. Szereg wywiadów z pisarzami, artystami, działaczami społecznymi wydała w osobnej książce, za którą została uhonorowana Ogólnoukraińską nagrodą literacko-artystyczną imienia Je. Hucała. Trzy lata temu udało jej się zrealizować dawne marzenie — zapoczątkować festiwal artystyczny „Prawiliwskie posiedzenia”. Sceną koncertową dla licznych zespołów amatorskich, profesjonalnych śpiewaków, literatów stało się rodzinne podwórko, a widownią — plac przy bramie jej posiadłości. Lecz kiedy na koncerty zaczęli zbierać się nie tylko mieszkańcy wsi, ale i mieszkańcy okolicznych wsi, rejonów, zarówno artystom, jak i widzom stało się ciasno. I wtedy niestrudzona, pełna inicjatywy prezenterka telewizyjna kupiła sąsiednią posiadłość i przekształciła ją w bieżącym roku w prawdziwe śpiewające pole. Winnicki artysta, kolekcjoner staroci Wołodymyr Koziuk pomalował metalową bramę. Mistrzowie „Obłahrolisu” pod kierownictwem Mychajła Wdowcowa zrobili dębowe ławy, scenę, urządzili drewniane domki, w których znajdują się wystawy ręczników, ceramiki, innych wyrobów mistrzów ludowych. I bieżący sezon artystyczny rozpoczęto 1 czerwca, w Dzień Międzynarodowej Ochrony Dzieci, międzyobwodowym festiwalem „Na granicy obwodów”. Od samego rana do wsi Prawiliwka w rejonie oratiwskim zjeżdżały się samochody, autobusy. I w porze obiadowej, kiedy rozpoczęło się oryginalne widowisko artystyczne, śpiewające pole Hanny Sekret zapełniły setki miłośników ojczystego słowa, pieśni ludowej, współczesnej estrady. Rozkoszowali się wśród ludzkiego wielogłosu, ciekawych i dociekliwych spojrzeń mistrzowie ludowi. Dziewczynki i chłopcy ze studia „Młody artysta” z Oratiwa umiejętnie pracowali na kole garncarskim. Rzemieślnicy z kółka wyplatania z wikliny ze wsi Sura-Bonduriwska w rejonie hajsyńskim demonstrowali swoją prastarą sztukę. Było tu wiele rodzin artystycznych. Garncarz Wasyl Ryżyj z żoną Natalią, synami Dmytrem i Maksymem (m. Ładyżyn) rozłożyli wystawę swoich wspaniałych prac. Obok demonstrowała niezwykłej urody talerze zasłużona mistrzyni twórczości ludowej Tetiana Szpak ze słynnej Bubniwki, gdzie pracuje Muzeum Sztuki Garncarskiej braci Herasymenkiw. Wielu gości i uczestników festiwalu wróciło do domu z pięknymi pamiątkami na wspomnienie. Kilka godzin trwało barwne widowisko artystyczne. Głośnymi oklaskami witali młodzi i starsi widzowie wzorowy dziecięcy zespół „Zozuliatko” z Hajsyna, ludowy zespół pieśni kozackiej i zespół śpiewu autentycznego „Głosy przodków” Barskiego Kolegium Humanistyczno-Pedagogicznego, ludowy zespół amatorski „Wysznia” Winnickiego Państwowego Uniwersytetu Agrarnego, wzorowy dziecięcy zespół „Burkiwczanka” z sąsiedniego rejonu tetijiwskiego na Kijowszczyźnie, zespół harmonistów z Żaszkowa, co na Czerkaszczyźnie. Wita Bryczuk, Weronika Jarowa, Żanna Kozaczenko, Natalia Zacharczuk, Nastia Riabenko, Ołeksandr Skrypnyk, Lidia i Serhij Żurawlowowie, Wołodymyr Romanczuk i Natalia Melnyk — ci i inni śpiewacy, tancerze całą duszę wkładali w swoje numery koncertowe. I byli wynagradzani oklaskami, kwiatami przez setki wdzięcznych rodaków. Prowadzącą festiwal była minimiss świata Iwanka Szlachowa. Swój tytuł piątoklasistka z Winnicy zdobyła w Turcji jesienią ubiegłego roku. Kocha poezję, pięknie deklamuje, marzy o zostaniu dziennikarką. Prowadzi dziecięcą audycję telewizyjną w obwodowej stacji telewizyjnej „Wita”. Matka Lesia Iwaniwna i ojciec Wiaczesław Stepanowycz na wszelkie sposoby wspierają i rozwijają artystyczne pasje swojej córki. Nawet elegancki strój, w którym występowała dziewczynka, uszyli i ozdobili własnoręcznie. Zwykłe buciki pod rękami matki i córki stały się dziełami sztuki: są ozdobione haftem, kwiatami, koralikami. — Iwanka ponad wszystko kocha wiersze Tarasa Szewczenki. I sama próbuje pisać wiersze, pisze piosenki, a syn Taras ukończył dziesiątą klasę, marzy o zostaniu filologiem, o doskonałym opanowaniu angielskiego i francuskiego. Ale język ukraiński jest ponad wszystko. Właśnie na miłości do języka ojczystego, ludowych zwyczajów i obrzędów budujemy wychowanie rodzinne — opowiada Lesia Iwaniwna Szlachowa. Poprosiłam o podzielenie się wrażeniami jeszcze kilku gości festiwalu. Poetka, zasłużona działaczka sztuki Ukrainy Hanna Czubacz: „Często słyszymy o upadku ukraiń...”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
