Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

POSTACIE

Слово Просвіти, №24 за 2008 рік

Nina HNATIUK Zdjęcie autorki. Tutaj przyjeżdżają zakochani. W cyklu poezji Mykoły Winhranowskiego „Wieniec na brzegu młodości” są takie wersy: W duszy mej smutek stoi niespodziany, W promieniach pamięci — oblicza drogie. Dusza u każdego promieniami rozjaśniona, Bo każdy z nich we mnie nie dogorzał. Witam Was! Wy — twórcza moja glino, I ja rękami serca i myśli Wzruszony ulepiłem z was ten wieniec. Mykoła Winhranowski kochał cicho płynącą Roś, jej kwitnące brzegi, rozlewiska, niespieszną rozmowę przy kociołku z zupą rybną, niebiosa i ptaki, kwiaty i trawy. Każde zwierzę i owad potem wchodziły w jego wiersze, nowele, filmy drogimi sercu strofami, obrazami. Na brzegu Rosi, niedaleko wsi Jabłuniwka w rejonie białocerkiewskim na Kijowszczyźnie, poeta lubił spędzać lato w namiocie. Tutaj do

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn