Strona · s. 13strona oryginału ↗
Poczuć żywą duszę narodu
Слово Просвіти, №24 за 2008 рік
Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie obchodziło swoje 156. urodziny. Z tej okazji w stolicy Rosji wydano książkę zawierającą publikacje o jego działalności. Podczas uroczystego posiedzenia odczytano życzenia od Prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki. Zastępcy kierownika Sekretariatu Państwowego Zarządu Spraw Prezydenta Ukrainy Walentyna Kruk i Oleg Drobyński wręczyli pracownikom Centrum Kultury honorowe odznaczenia w imieniu kierownika Państwowego Zarządu Spraw Ihora Tarasiuka. Wręczono także honorowe odznaki i dyplomy Ministerstwa Kultury i Turystyki Ukrainy, podpisane przez ministra Wasyla Wowkuna. Do Centrum napłynęło około stu życzeń z Ukrainy i Rosji — od Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» im. Tarasa Szewczenki, Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, Instytutu Historii i Instytutu Literatury Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, Akademii Nauk Pedagogicznych Ukrainy, Kijowskiej Dziecięcej Akademii Sztuk, Narodowej Biblioteki Parlamentarnej, a także od innych ukraińskich i rosyjskich organizacji naukowych, oświatowych i społecznych, od organizacji diaspory ukraińskiej oraz od centrów kulturalnych obcych państw w Moskwie. Z przemówieniami powitalnymi wystąpili Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Ukrainy w Rosji Oleg Diomin, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego, lotnik-kosmonauta Pawło Popowycz, doktor nauk filologicznych, laureat Narodowej Nagrody Ukrainy im. Tarasa Szewczenki Jurij Barabasz, honorowy przewodniczący Rady Ukraińskich Związków Ziemiackich w Moskwie Mykoła Czelombytko, przewodnicząca Zjednoczenia Ukraińców Moskwy Wiktoria Skopenko, prezes regionalnej organizacji społecznej «Związek Ziemiaków Donbasu» Mykoła Łunow, przewodniczący Zarządu regionalnej organizacji społecznej wychodźców z obwodu chmielnickiego Walentyn Kosaryk oraz inni. Odbył się świąteczny koncert, którego podstawą był występ Międzynarodowej Kapeli Chóralnej «Sławutycz» Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie. Koncert prowadził narodowy artysta Rosji, zasłużony artysta Ukrainy Ołeksandr Hołoborodko.
Wołodymyr MELNYCZENKO, dyrektor generalny Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie, doktor nauk historycznych, zasłużony działacz nauki Ukrainy
Półtora wieku temu, gdy Taras Szewczenko najdłużej mieszkał w Moskwie, wejście do budynku, w którym się znajdujemy, znajdowało się z boku Wielkiego Afanasjewskiego zaułka. Na ulicę Arbat, jak wtedy się nazywała, wychodziła ceglana ściana z namalowanymi dekoracyjnymi oknami. Można było ich dotknąć ręką.
Łatwo wyobrażam sobie brodatego poetę, który, „błądząc po zakrzywionych moskiewskich ulicach”, zatrzymał się, zachwycony udanym rysunkiem okna, i lekko przesunął po nim ręką…
O czym on myśli? Może o tym, że czas już odwrócić budynek wejściem ku ulicy? Że okna powinny wieczorami świecić prawdziwym ciepłem? Gdyby w tym obcym moskiewskim domu ktoś zawsze pamiętał o dalekiej ojczyźnie Ukrainie i nie zapomniał go wspomnieć życzliwym, cichym słowem… Niech to będzie tylko moja fantazja, ale realnym faktem historycznym jest to, że Kobzarz bywał na Arbacie, a w kwietniu 1861 roku trumna z jego prochami stała w cerkwi świętego Tichona. Wtedy Szewczenko na zawsze opuścił Stary Arbat, by pozostać w wieczności.
Michaił Hruszewski, który od września 1916 do marca 1917 roku mieszkał na Arbacie, niedaleko obecnego budynku Centrum Kultury, uważał, że w Moskwie „wydawało się szczególnie ważne robienie jakichś zapasów i skrytek ukraińskiej energii narodowej”.
Dzięki geniuszom ukraińska energia narodowa dziś pulsuje na Arbacie. Prawo zachowania energii działa także w sferze duchowej.
Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie potwierdziło i pokazało ustawiczną duchową obecność Tarasa Szewczenki i Michaiła Hruszewskiego w Domu Ukraińskim, który jest własnością nowej, niezależnej Ukrainy i z powodzeniem działa na rzecz naszego państwa.
Dziś jesteśmy wdzięczni wszystkim, którzy przyczynili się do powstania Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie, które po raz pierwszy dało Ukrainie możliwość zaistnienia za granicą. Daje ono możliwość Ukraińcom mieszkającym w Rosji poczuć żywą duszę swojego narodu, zrealizować „święte synowskie prawo do pobycia z matką w samotności”.
Centrum Kultury funkcjonuje w kontekście kultury światowej, poszerza i pogłębia międzynarodowe więzi duchowe; w szczególności współpracujemy z centrami kultury innych państw, przede wszystkim słowiańskich.
Flaga Ukrainy na Arbacie, 9 oz.
...rozpoczyna jej duchową obecność w samym sercu Rosji. Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie robi wszystko, co możliwe, dla propagowania języka ukraińskiego, kultury i duchowości, umacniania przyjaźni dwóch narodów, pogłębiania wzajemnego zrozumienia między sąsiednimi państwami. Systematyczna praca Centrum w znacznej mierze rekompensuje historyczną niesprawiedliwość, w wyniku której kultura ukraińska w Rosji jest reprezentowana nieporównanie mniej niż rosyjska na Ukrainie. Polityka informacyjna Centrum ma na celu to, aby Rosjanie mogli otrzymywać prawdziwe informacje o naszej historii i kulturze, uświadamiali sobie, że naród ukraiński to odrębna, samodzielna część ludzkości, a Ukraina to suwerenne, soborne państwo.
O nas często piszą i mówią w ukraińskich i rosyjskich środkach masowego przekazu. Książka o Centrum Kultury przekonuje o tym.
Ważnym elementem tej pracy są comiesięczne spotkania informacyjne ukraińskiej społeczności Moskwy z dyplomatami Ambasady Ukrainy, a także wieloletnia codzienna współpraca z Ambasadą.
Centrum Kultury posiada informacyjno-referencyjną bibliotekę, do której napływa ponad 60 czasopism wydawanych na Ukrainie.
Ozdobą współczesnego Arbatu jest sklep „Ukraińska księga”. Coraz bardziej popularne stają się Ukraińska niedzielna szkoła oraz Kursy języka ukraińskiego.
Pragniemy, aby u nowych pokoleń Ukraińców w Rosji, a także u samych Rosjan kształtowało się pragnienie zrozumienia narodu ukraińskiego poprzez język ukraiński. W środowisku rosyjskojęzycznego Arbatu codziennie realizowana jest proroza i niezapomniana maksyma Szewczenki: „U nich naród i słowo, i u nas naród i słowo”. Ów wyraz, który Kobzarz nazwał „Bożym kadzidłem, kadzidłem prawdy”.
Nie przypadkowo Prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko wziął udział w otwarciu nowej klasy Ukraińskiej niedzielnej szkoły. Jednak stoimy dopiero na samym początku tej strategicznie ważnej pracy.
Kwestia ukraińskiej edukacji w Rosji pozostaje nierozwiązana. W Rosji do dziś nie ukazuje się federalna gazeta w języku ukraińskim. Pojawia się kwestia wydawania ukraińskiego czasopisma, podobnego do „Promienia”, którym opiekowali się Wołodymyr Vynnychenko i Mychajło Hruszewski. Czas w pełni uświadomić sobie, że łagodne i wszechogarniające wnikanie w przestrzeń informacyjną Rosji, w rosyjskie sfery kulturalno-humanitarne, wymaga nie rozmów i deklaracji, lecz finansowania i państwowego patronatu.
Rozwiązanie tych kwestii wykracza daleko poza możliwości Centrum Kultury, wymaga ono porozumienia międzypaństwowego i współpracy. Jednak Centrum mogłoby stać się organem koordynacyjnym w realizacji konkretnych edukacyjno-informacyjnych i kulturologicznych programów.
U podstaw naszej różnorodnej działalności leżą projekty „Taras Szewczenko”, „Mykoła Gogol”, „Mychajło Hruszewski”, „Les Kurbas”, „Wasyl Stus”, „Dzieci w Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie”, „Ukraina — państwo europejskie”, „Ukraińskie kino”, „Ukraina teatralna”, „Prezentacja”, „Znani Ukraińcy w Rosji” itd.
W ciągu roku w Centrum Kultury odbywa się ponad 200 imprez — koncertów, wystaw, spektakli, pokazów filmowych, prezentacji, wieczorów twórczych, konferencji, spotkań — które odwiedza około 15 tys. osób. Nasze sale koncertowa i wystawowa są dobrze znane nie tylko moskiewskim Ukraińcom, ale także wszystkim moskwiczanom i gościom stolicy, którzy kochają słowo ukraińskie, pieśń i taniec ukraiński, malarstwo ukraińskie.
U nas występowali wybitni twórcy ukraińskiej i rosyjskiej kultury: Bohdan Stupka, Nina Matwijenko, Anatolij Pałamarenko, Mykoła Maszczenko, Myrosław Skoryk, Ołeksandr Hołobородько, Maria Stefiuk, Larysa Kadocznikowa, Biela Rudenko, Wołodymyr Bortko, Mykoła Hnatiuk, Roman Wiktiuk, Klara Łuczko, Josif Kobzon, Raisa Niedaszkowska, Elina Bystrycka, Halina Czornoba, Wołodymyr Konkin, Ołeksij Pietrenko, Jewhenija Symonowa, Dmytro Popow i wielu innych.
Nasi goście mieli możliwość usłyszeć płomienne publicystyczne i poetyckie słowo oraz wyważoną informację naukową z ust Pawła Popowycza, Borysa Patona, Mykoły Żulynskiego, Jurija Barabasza, Wasyla Antonowa, Wołodymyra Jaworiwskiego, Lesia Tanjuka, Pawła Mowczana, Jewhenii Dejcz, Tarasa Dudka, Mykoły Biłobłockiego, Nelli Korniienko, Romana Łubkiwskiego, Ołeha Diomina, Iwana Szyszowa.
Na naszej scenie swoje spektakle pokazywały: Narodowy Akademicki Teatr Dramatyczny im. I. Franki, Narodowy Akademicki Teatr Dramatu Rosyjskiego im. Łesi Ukrainki, Narodowy Akademicki Ukraiński Teatr Dramatyczny im. M. Zankowieckiej, Teatr „U Koszyku” Państwowego Centrum Sztuki Teatralnej im. Lesia Kurbasa, Lwowski Teatr Duchowy „Zmartwychwstanie”, Kijowski Teatr „Koleso”, Kijowski Teatr Folklorystyczny „Berehynia”, Charkowski Teatr Dzieci „Tymur”, Teatr Odeskiego Domu Aktora itd.
W Centrum Kultury występowały także Narodowy Zasłużony Akademicki Ukraiński Chór Ludowy im. H. Werowki, Czerkaski Akademicki Zasłużony Ukraiński Chór Ludowy, zespół wokalny
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
