Strona · s. 3strona oryginału ↗
JAK UKRADZIONO „WIELKIEGO UKRAIŃCA”
Слово Просвіти, №24 за 2008 рік
Pod adres Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki napływają liczne oburzające telefony ze wszystkich miast Ukrainy dotyczące fałszerstw organizatorów teleprojektu „Wielcy Ukraińcy” na kanale telewizyjnym „Inter”. Zarząd Główny Towarzystwa na kolejnym posiedzeniu, które odbyło się 4 czerwca 2008 roku, jednogłośnie potępił manipulowanie sfałszowanymi głosami oraz podrzucanie głosów, które miały miejsce za sprawą organizatorów teleturnieju „Wielcy Ukraińcy”. Zarząd Główny podjął uchwałę o zainicjowaniu apelu do Prezydenta, Premiera, Rady Najwyższej Ukrainy w sprawie pozbawienia kanału „Inter” licencji na nadawanie, a także o zwrócenie się do autorów projektu o Wielkich z BBC, aby przeprowadzili własne śledztwo w sprawie kompromitacji ich projektu. Członkowie Proświty wyrażają wdzięczność i swoje poparcie dla byłego szefa redakcji projektu „Wielcy Ukraińcy” na kanale „Inter” Wachtanga Kipianiego za odważny czyn — ujawnienie fałszerstw. Pyrrusowe zwycięstwo Mądrego-Tabacznika „Mógłbym »trzeć« Banderę Szczerbyckim, ale nie zrobiłem tego, bo Szczerbycki to figura z przeszłości” — od tego wyznania zaczął wygłaszać toast na bankiecie po finale „Wielkich Ukraińców” doktor nauk historycznych, profesor, akademik, były wicepremier ds. polityki humanitarnej Dmytro Tabacznyk. Zakończenie przemówienia było pojednawcze — „...ale zdecydowałem się wybrać księcia Jarosława Mądrego — figurę, która jednoczy Ukrainę”. Świadkami tego chełpliwego obnażania się z „Hennessy” w ręku było kilku pracowników „Intera”. Wstyd, szok i śmiech — te trzy emocje towarzyszą reakcji większości moich kolegów i znajomych, którzy śledzili ogłoszenie wyników najbardziej kontrowersyjnego projektu sezonu telewizyjnego na najpopularniejszym kanale kraju. Show się udało. Obejrzały je miliony Ukraińców, operatorzy komórkowi i dostawcy treści zarobili pieniądze, dziennikarze i reżyserzy zdobyli cenne doświadczenie w realizacji wielkoformatowego show. W ciągu sierpnia 2007 — maja 2008 roku w głosowaniu wzięło udział ponad milion ludzi, którzy wysłali około dwóch milionów wiadomości, listów, ankiet, wykonali mnóstwo telefonów. Ale to tylko część prawdy o projekcie. Otrzymawszy po skandalicznym finale pewną porcję informacji poufnych, mogę stwierdzić: ogłoszone wyniki głosowania, w którym rzekomo uwzględniono 1 621 049 głosów telewidzów, to zakrojona na szeroką skalę manipulacja opinią publiczną. Doszło do wypaczenia wizerunku kraju, cynicznego wykorzystania projektu telewizyjnego do zaspokojenia małostkowych ambicji politycznych pigmejów. O tym na końcu tego tekstu. Na mój komentarz dla strony „Telekrytyka”, gdzie ujawniłem skalę zewnętrznej ingerencji w przebieg głosowania, reakcja była całkowicie przewidywalna. Ustami generalnej producentki kanału Hanny Bezliudnej moje słowa dotyczące wyników głosowania nazwano „pragnieniem niektórych sił politycznych wykorzystania ich w swoich celach politycznych”. Jakich dokładnie, niestety nie wskazano. Informacja (na wszelki wypadek): nie mam celów elektoralnych, jak Tabacznyk, który kandydował do Rady Miasta Kijowa. Producent projektu Jehor Benkendorf poszedł jeszcze dalej — „Żadnych fałszerstw i manipulacji w głosowaniu nie było. To po prostu chora fantazja Wachtanga Kipianiego”. Projekt zakończono, ale z zerową legitymacją zwycięzcy. Mam nadzieję, że właściciel licencji — BBC — zainteresuje się okolicznościami wyborów ukraińskiego „wielkiego” nr 1. Wszak „oszustwo w stylu gry w trzy kubki” na ostatnim etapie show podważa zaufanie nie tylko do wyników, ale i do reguł gry opracowanych przez brytyjskich telewizyjowców. Cieszę się, że prowadząca projekt Hanna Homonaj również przyłączyła się do żądania przeprowadzenia audytu podsumowań projektu. „Jestem przekonana, że kanał musi przeprowadzić dochodzenie służbowe, ujawnić wszystkie dane o przebiegu głosowania. Przynajmniej za ostatni tydzień. Tak samo celowo byłoby sprawdzić numery telefonów, z których wykonywano masowe połączenia. Tym bardziej, że autorzy projektu, Anglicy, tę drogę już przechodzili. Jeśli dane o fałszerstwie zostaną potwierdzone — wyniki programu, moim zdaniem, powinny zostać zweryfikowane”. Wyrobić sobie zdanie o cynizmie i niedbalstwie organizatorów tego bezprecedensowego widowiska można, studiując tabelę 1. Ciekawe, co teraz, po ujawnieniu faktu nie tylko brutalnego wrzucania, ale i odbierania (!!!) głosów powiedzą organizatorzy? Cyfry w pierwszej kolumnie to ostatnie dokładne informacje, otrzymane od spółki zależnej „Intera”, dostawcy „VIA Teleport”. W ciągu Tabela 1 miesiąca otrzymywałem takie zestawienia każdego ranka. Potem pod szyderczym pretekstem (i bez dowodów) o tym, że informacja o dokładnej liczbie głosów liderów wyścigu „krąży po Kijowie”, odsunięto mnie, a główna producentka Hanna Bezliudna przejęła bieżącą kontrolę. To był pierwszy sygnał — w istocie ostrzeżenie o przygotowywanym przestępstwie. Kiedy zabrakło bezpośrednich potwierdzeń, jeszcze przez dwa dni pozostawała możliwość rejestrowania pośrednich. Tak, wieczorem we wtorek, po transmisji filmu o Tarasie Szewczence, ogłoszono, że podczas oglądania odnotowano 9 tysięcy głosów, z których 8 tysięcy — na Szewczenkę, i pozostał on na trzecim miejscu. Następnego dnia, w środę 14, na Jarosława Mądrego oddano 11 tysięcy głosów, a jeszcze 5 tysięcy trafiło do koszyka innych „wielkich”. Ostatnia cyfra, nawiasem mówiąc, jest bezprecedensowa. To jedyny przypadek, kiedy podczas filmu o konkretnej postaci historycznej otrzymała ona jedną trzecią głosów „poza kasą”. Ciekawe, do kogo trafiły te głosy? Przypuszczam, że do Bandery i Szewczenki. Przynajmniej tak zrobili niektórzy moi znajomi, reagując na pojawienie się w kadrze prowadzącego Tabacznika, który w języku rosyjskim zastraszał widzów tym, że gdyby nie książę Jarosław, rozmawialibyśmy po turecku lub tatarsku... Całkowicie oczywiste, że fantastyczne cyfry „za Jarosława” to wyzwanie dla wszystkich, którzy nie chcą przyjmować hasła „kasa Tabela 2 15.05—16.05 1. Jarosław Mądry 348 017 2. Mykoła Amosow 21 082 3. Wałerij Łobanowskiśkyj 18 829 4. Stepan Bandera 9 342 5. Hryhorij Skoworoda 8 696 6. Bohdan Chmielnicki 7 550 7. Taras Szewczenko 7 077 8. Iwan Franko 685 9. Wiaczesław Czornowił 573 10. Łesia Ukrainka 149
zwycięża dobro” jako aksjomat. Cały miesiąc — codziennie — wielki książę kijowski nie podnosił się powyżej czwartego miejsca, a w ostatnich dniach po prostu stanął na czele rankingu „społecznego poparcia”. Jakoby aż 40% Ukraińców, którzy wzięli udział w projekcie, oddało na niego swoje głosy. A jeśli policzyć tylko ostatnie dwa dni — to wszystkie 64%. Reżyser Stanisławski odpoczywa, kiedy deputowany ludowy Ukrainy Tabacznyk „pracuje” jako adwokat kijowskiego księcia. Według słów pracownika sztabu, zastosowano bardzo prostą technologię — jeden z banków wyasygnował 550 tysięcy hrywien i z bazy danych klientów, w ich imieniu i, oczywiście, bez ich zgody wygenerowano przez komputer dokładnie tyle „głosów”, ile było potrzeba „dla zwycięstwa”. Organizatorzy manipulacji tak bardzo starali się jak najmocniej podnieść Tabacznyka i „trzeć Banderę”, że z jakiegoś powodu usunęli realnie otrzymane głosy u dwóch nominatów do tytułu najwybitniejszego z Ukraińców. Zwróćcie uwagę na cyfry naprzeciw nazwisk Skoworoda i Łobanowski. W finale głosów u nich okazało się mniej, niż kilka dni przed tym. Może tak być? Tym bardziej, że w ciągu ostatnich dwóch dób nasz wybitny trener i wędrowny filozof otrzymali odpowiednio 8 696 i 18 829 głosów. To jeszcze jeden dowód na to, że cyframi manipulowano i… nie dopatrzono. Eksces wykonawcy, jak mówią kryminaliści. Media bliskie „regionalom” teraz opowiadają bajki o napadach „jarosławomanii” — rzekomo naród samoorganizował się i zaczął masowo oddawać ciężko zarobione hrywny do koszyka projektu. Dla legitymizacji wrzutki nieznani dobroczyńcy opłacili rotację puszczonej w finałowym dniu w wschodnioukraińskie stacje radiowe kłamliwej informacji o tym, że rzekomo główna walka toczy się między księciem a przywódcą OUN. Ależ to nie tak — na dobę przed końcem głosowania Bandera pozostawał pierwszy, a Jarosław — czwarty, tracąc około 140 tysięcy głosów! Ciekawe, kto opłacił reklamę na stacjach FM? Czy nie Partia Regionów, której czołowym członkiem jest Dmytro Tabacznyk? I skąd u zamawiających zamknięta informacja o tym, że Bandera — to lider? Pytanie retoryczne… Dzięki człowiekowi, który pracuje w jednej z firm operatorów telefonii komórkowej, możemy zobaczyć nieco statystyk za 15—16 maja, które na „Interze” nieprzypadkowo utajniono (plik jest w dyspozycji „Ukraińskiej prawdy”). Przy tym nie będziemy zapominać, że na Ukrainie jest kilka firm, które świadczą usługi telefonii komórkowej, i część strumienia SMS mogła być skierowana również przez nie. Te dane dotyczące 350 tysięcy „zorganizowanych” głosów na Jarosława Mądrego zostaną przekazane BBC — żeby wiedzieli. Skala poraża — udało mi się naliczyć 104 numery telefonów, z których wysłano ponad tysiąc wiadomości SMS na zwycięstwo „ojca, teścia i teścia całej Europy”. Razem daje to prawie 90% wszystkich zaliczonych „wyrażeń woli” za Mądrego-Tabacznyka. Sądząc po wszystkim, bez użycia środków technicznych się nie obyło, ponieważ abonent, z numeru którego wysłano najwięcej — 15 454 głosy — wysyłał wiadomości SMS dużymi pakietami. „Bombardowanie” z tego numeru zaczęło się 15 maja około godziny 20. W ciągu godziny wysłano 256 wiadomości SMS, w ciągu każdej następnej — 551, 883, 744, 516, 819, 1031… I tak dalej — z jedną godzinną przerwą! — aż do godziny 15 dnia finału. I oto co z tego wyszło. Oto jak kuto żelazo „regionalnego” zwycięstwa, nie odchodząc od kasy (zob. tab. 1). Swoją drogą, historycznie podkuci anonimowi wydawali pieniądze nie na jednego z „wielkich”, a na trójki pod numerami — 10, 3, 1 — inaczej mówiąc, Jarosław, Łobanowski, Amosow. Na przykład, pierwsza trójka zebrała tyle głosów: 8 630, 2 510 i 1 905. I o liryce. Jednym z warunków udziału tzw. „adwokatów” wielkich Ukraińców w projekcie była ich wcześniejsza zgoda na obowiązkowe przybycie na finałowe show 16 maja. Dał początkowo taką obietnicę i prezenter Jarosława Mądrego. Jednak na kilka dni przed finałem czołowy „regional” zaczął skarżyć się redaktorom projektu, że nie ma zamiaru brać udziału w — cytat — „koronacji Bandery”. Z tego można wyciągnąć wniosek, że jemu, w odróżnieniu od innych uczestników show, były znane prawdziwe bieżące wyniki projektu. Zaczął nawet zbierać się do Paryża rzekomo na spotkanie z prezydentem Sarkozym, aż dopóki nieznani, ale świetnie zorganizowani i uzbrojeni w niemal nieograniczone możliwości finansowe zwolennicy ruskiego księcia załatwili sprawę. I pan Tabacznyk z łatwością zapomniał o spotkaniu z Sarkozym i przyszedł do studia, żeby za kilka godzin z triumfem je opuścić. Jako Fałszywy Dymitr. Tabela 3. Wachtang KIPIANI, eks-szef redaktor projektu „Wielcy Ukraińcy” na kanale telewizyjnym „Inter”. Z wydania internetowego „Ukraińska prawda”, 20.05.2008 (www.pravda.com.ua). Dane na 13.05 (08:42), Finałowe dane 16.05, Różnica. 1. Mykoła Amosow 124 938, 322 321, +197 383. 2. Stepan Bandera 208 926, 261 247, +52 321. 3. Wałerij Łobanowski 54 181, 51 564, -2 617. 4. Hryhorij Skoworoda 31 050, 28 090, -2 960. 5. Łesia Ukrainka 23 295, 26 590, +3 295. 6. Iwan Franko 22 205, 24 247, +2 042. 7. Bohdan Chmielnicki 52 127, 64 931, +12 804. 8. Wiaczesław Czornowił 36 661, 42 743, +6 082. 9. Taras Szewczenko 93 354, 150 873, +57 519. 10. Jarosław Mądry 63 442, 648 443, +585 021. Filmy dokumentalne, Ranking, Udział. 1. Stepan Bandera (16 kwietnia) 4.99, 19.68. 2. Mykoła Amosow (15 kwietnia) 4.23, 16.50. 3. Hryhorij Skoworoda (23 kwietnia) 3.55, 13.00. 4. Wiaczesław Czornowił (7 maja) 3.50, 12.78. 5. Wałerij Łobanowski (22 kwietnia) 3.18, 12.68. 6. Bohdan Chmielnicki (6 maja) 3.44, 12.65. 7. Taras Szewczenko (13 maja) 2.87, 11.49. 8. Łesia Ukrainka (29 kwietnia) 2.87, 9.81. 9. Jarosław Mądry (14 maja) 2.61, 9.66. 10. Iwan Franko (30 kwietnia) 2.06, 6.70.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
