Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

Budujemy miasto, które nie nadaje się do normalnego życia?

Слово Просвіти, №24 за 2017 рік

Mykoła JARMOŁENKO, profesor, laureat państwowej nagrody, zasłużony budowniczy Ukrainy Dziś tylko w Kijowie jest ponad 100 niedokończonych obiektów, przeważnie budynków mieszkalnych, w które kijowianie zainwestowali pokaźne pieniądze. Niektóre z nich stoją i powoli niszczeją niemal od dwóch dekad. A jeszcze prawie tyle samo budynków mieszkalnych, ukończonych przez budowniczych, nie może zostać oddanych do użytku z powodu niemożności podłączenia ich do istniejących sieci inżynieryjnych. Tymczasem kierownictwo miasta wypatruje najmniejszych skrawków ziemi i wydaje pozwolenia na budowę nowych obiektów, nie zastanawiając się nad skutkami takich decyzji. Organizacja Eurowizji ujawniła problemy związane z węzłem komunikacyjnym przy stacji metra „Liwobereżna”. Już dziś, w godzinach szczytu, trudno przejechać pod wiaduktami metra i dla samochodów. A co będzie, gdy skończą budować nowe osiedle na dawnej Bazie Spożywczej? Osiedle powstaje wzdłuż torów kolejowych, i przyszli mieszkańcy nie będą mieli spokoju ani w dzień, ani w nocy. Ale kierownictwo miasta się tym nie przejmuje. Nikt z nich tam pod żadnym pozorem mieszkać nie będzie, ze względu na warunki życia przy linii kolejowej. Budowa tego osiedla rozpoczęła się od otwarcia biura sprzedaży mieszkań. Dla obecnych władz Kijowa najważniejsze jest zebranie pieniędzy, a wszystko inne — jakoś to będzie. Bo gdyby dbali o kijowian, to przed wydaniem zgody na nową budowę rozwiązywaliby najpierw kwestię setek niedokończonych i nieoddanych do użytku budynków mieszkalnych. Niektóre działania wywołują gorzki śmiech: przed Eurowizją, zamiast dokończyć obiekt z planu państwowego przy stacji metra „Liwobereżna”, który stoi tam już 30 lat, kijowskie władze wydały 5 mln hrywien, aby ukryć go przed gośćmi... Dziś w stolicy setki awaryjnych budynków wołają o pomoc. Tylko przez ostatnie pół roku w Kijowie zniszczono 5 zabytkowych budynków (ul. Dmitrowska 60; ul. Michajłowska 10; ul. Spaska 39; ul. Pawłowska 7; ul. Złatouska 25), a urzędnicy miejscy i Ministerstwo Kultury patrzą na to przez palce. A jak zmieniają się elewacje starych kijowskich domów przez nadbudowywanie na nich nowych kondygnacji, samowolne przebudowy dachów, balkonów? Z każdym rokiem Kijów staje się coraz mniej podobny do miasta-ogrodu, miasta kasztanów, a coraz bardziej przypomina miasto-parking dla samochodów: od zanieczyszczenia powietrza kijowianie chorują i co roku coraz częściej… Kijów staje się miastem prawie nienadającym się do normalnego życia, bo deweloperzy dziś wyciskają z placu budowy maksimum zysku (w planie zabudowy nie ma ani parkingu, ani placu zabaw, nie mówiąc o przedszkolach i szkołach). Przy tym znajdują sprytny sposób: zawierają umowę z sąsiadem, który obiecuje to wszystko wybudować. Ale z czasem… odmawia spełnienia swoich obietnic. Deweloperzy dziś pozwalają sobie na samowolne wprowadzanie zmian w dokumentacji projektowej (miało być 12 kondygnacji — wyszło 14 itd.). Oto przykłady. Plac Siennyj — buduje się osiedle mieszkaniowe. Przy tym niszczone są stare budynki, a czterokondygnacyjne parkingi naruszają hydrogeologię. To samo dzieje się w zaułku Maryjanenki i w wielu innych miejscach. Pomimo protestów kijowian władze miasta robią wszystko, aby kontynuować budowę domu przy ul. Hontarza 17–23, o cynicznej nazwie „Fresco Sofija”. Znając reakcję delegacji UNESCO, nie pokazano jej nawet tego obiektu, rzekomo żeby myśleli, że już nie istnieje. Władza, która targa się na świętości narodu ukraińskiego, nie ma prawa do istnienia. Na placu Niepodległości, na oczach kijowian, rozpada się centrum handlowe „Globus”. Wszystko, co dało się z niego wycisnąć, najpierw wycisnęli nasi biznesmeni, a potem angielscy, a kijowianom zostają ruiny, i władcy znów udają, że ich to nie dotyczy. Jeszcze w grudniu 2016 roku zwróciliśmy się z oficjalnym zapytaniem do mera miasta Kijowa W. Kliczki, w którym poruszaliśmy te kwestie, ale odpowiedzi tak i nie otrzymaliśmy. Wydaje się, że w Kijowie mieszkania buduje się przede wszystkim dla bogaczy, wszystkie obiekty sportowe też są dla nich, bo tam wszystko jest odpłatne, na poziomie niedostępnym dla przeciętnego kijowianina. Całe bezpłatne mieszkanie trafia nie do uczestników wojny, czarnobylców czy Afgańczyków, lecz do prokuratorów, deputowanych, urzędników, i to mimo że oni już mają po kilka mieszkań w najbardziej prestiżowych budynkach. Do podwórka bogaczy tak łatwo się nie dostaniesz, tam jest szlaban, specjalna przepustka. Budynki obsługuje się na wysokim poziomie, na podwórkach są miejsca postojowe dla samochodów, parkingi. A tam, gdzie mieszkają zwykli kijowianie, budynki są stare, zaniedbane. Chcecie, żeby były lepsze — zbierajcie pieniądze i zamawiajcie ekspertyzy, remonty kapitalne, urządzajcie podwórka itd. Bo, jak mówi się w narodzie, syty głodnemu nie towarzysz.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn