Strona · s. 13strona oryginału ↗
Dni pamięci Mykoły Winhranowskiego
Слово Просвіти, №24 за 2017 рік
Heorhij ŁUK’JANCZUK W dniu wydarzeń w studiu filmowym uczestnicy odwiedzili grób Mykoły Winhranowskiego na Cmentarzu Bajkowym i złożyli na nim kwiaty. Organizatorka wydarzenia, dyrektor wykonawcza Fundacji Charytatywnej im. M. Winhranowskiego Zoja Hołota zaznaczyła, że spotkania twórcze, poświęcone autorowi wspaniałej liryki poetyckiej, niedoścignionej powieści historycznej „Seweryn Naływajko” oraz filmów minionej epoki, odbywają się już dwanaście lat z rzędu. Tradycyjnie biorą w nich udział nie tylko literaci i reżyserzy, którzy pracowali razem z Mykołą Winhranowskim, ale także ci, którzy dopiero odkrywają dla siebie niepowtarzalną poezję i prozę historyczną genialnego artysty — uczniowie i studenci. Dlatego w przeddzień spotkania w studiu filmowym — w Białej Cerkwi, dokąd Mykoła Winhranowski często przyjeżdżał ze swoimi nowymi utworami, po raz kolejny odbył się konkurs znawców poezji „Majestat słowa”. Kierowniczka biblioteki Hanna Nahorna opowiedziała, że w tym roku wzięło w nim udział ponad 30 młodych recytatorów, a najmłodszy z nich miał zaledwie cztery lata. Na wieczór do studia filmowego, gdzie stary sad i hale zdjęciowe pamiętają lekki krok artysty i jego melodyjny, silny głos, przyjechali zwycięzcy konkursu: Pawło Pasicznyk, uczeń białocerkiewskiej szkoły zawodowej, oraz Anna Ahalijewa, uczennica szkoły ogólnokształcącej nr 7, którzy recytowali gościom wieczoru lirykę Winhranowskiego. Swoimi wspomnieniami o genialnym artyście słowa i kina podzielili się znani literaci i reżyserzy: poetka Switłana Jowenko, reżyser, aktor, scenarzysta, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Mykoła Zasiejew-Rudenko, reżyser Ołeksandr Muratow, fotograf i działacz społeczny Stanisław Czernij oraz inni. A reżyser Łarysa Jefymenko, w której dorobku twórczym znajdują się filmy dokumentalne nakręcone razem z Mykołą Winhranowskim, opowiedziała obecnym, że jako reżyser był on jak rentgen — widział ludzi na wskroś i potrafił ocenić każdego zgodnie z prawdą. Wspomina, jak Winhranowski kochał przyrodę — deszcz, roślina, chmura mogły podsunąć mu temat lub wersy nowych wierszy czy obraz filmowy. Czytasz jego lirykę i zanurzasz się w piękny świat stepów i lasów, w których, urodzony na Mikołajowszczyźnie, oczarowany Południowym Bugiem i Rosią, czerpał swoje natchnienie artysta. Uczestnicy spotkania kinoliterackiego mówili także o wysokiej misji artysty. Winhranowski widział ją w przywracaniu godności narodowej swojemu ludowi, który ma swój wspaniały język, pieśń i kulturę. I jego zwrócenie się ku postaci kozackiego przywódcy Seweryna Naływajki również było niezwykle ważnym etapem na drodze konsolidacji narodu ukraińskiego w czasie zniewolenia. Artysta pisał: „Czuję się w długu zarówno wobec historii, jak i wobec współczesności mojego narodu”. W powieści „Seweryn Naływajko” Mykoła Winhranowski okazał się bodaj największym batalistą we współczesnej sztuce ukraińskiej, mistrzem genialnej narracji. Opowiedziała o tym Zoja Hołota i poinformowała, że fundacja ustanowiła nagrodę artystyczną, którą będą wyróżniani twórcy filmowi za najlepsze przedstawienie postaci Winhranowskiego. Na wieczorze zaplanowano prezentację pierwszego filmu pierwszej laureatki tej nagrody, reżyserki filmowej Ludmyły Mychajłewycz — „Wargami ciepłymi i okiem złotym”. Zastępczyni dyrektora studia filmowego Jelyzaweta Pleskonos przeprowadziła niezwykle interesującą wycieczkę dla miłośników poezji i twórczości filmowej Mykoły Winhranowskiego po Muzeum Kina oraz halach zdjęciowych, w których tworzyli swoje arcydzieła znani twórcy filmowi, a także opowiedziała o pracy reżysera w studiu. Zaplanowano nowe spotkania literackie i filmowe, między innymi w Łubniach na Połtawszczyźnie, Dyrektor wykonawcza Fundacji Charytatywnej im. M. Winhranowskiego Zoja Hołota gdzie na rzece Sołonycia w 1596 roku odbyła się decydująca bitwa wojsk powstańczych Seweryna Naływajki. Jego imię stało się symbolem walk wyzwoleńczych narodu ukraińskiego o wolność, wzorem dla przyszłych pokoleń w walce o niepodległość. Dni pamięci wybitnego poety i prozaika, aktora, reżysera filmowego Mykoły Winhranowskiego odbyły się w Sosnyci w obwodzie czernihowskim, Białej Cerkwi oraz w Kijowie w Narodowym Studiu Filmowym Filmów Fabularnych imienia Ołeksandra Dowżenki. Zwyciężczyni konkursu imienia Mykoły Winhranowskiego — uczennica szkoły ogólnokształcącej nr 7 Anna Ahalijewa Przed mikrofonem reżyser Ołeksandr Muratow dzieli się wspomnieniami o słynnym koledze
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
