Strona · s. 14strona oryginału ↗
Amatorzy z Wołynia znów w Kijowie
Слово Просвіти, №24 за 2017 рік
Na zaproszenie ludowej artystki Ukrainy Oksany Pekun, autorki i prowadzącej „Fol-mjuzik”, emitowanego w pierwszym Narodowym kanale telewizyjnym, do Kijowa niedawno przyjechał ludowy chór amatorski „Jesienne złoto” z osiedla Łokacze na Wołyniu. Istnieje on od maja 2007 roku i powstał dzięki wsparciu terytorialnego centrum opieki społecznej nad emerytami i samotnymi niezdolnymi do pracy obywatelami. Wiek śpiewaków wynosi od 60 do 70 lat, ale są też i tacy, którzy mają ponad 80! Chór jest aktywnym uczestnikiem festiwali i konkursów, posiada honorowe wyróżnienia. Jest znany na Wołyniu i poza granicami obwodu. Trzykrotnie był w Kijowie, występował w programach telewizyjnych „Nadwieczir’ja”. Zespół prowadzi aktywną działalność obywatelską, oświatową, charytatywną i wolontariacką; występuje w szpitalach przed rannymi w strefie ATO, w obwodowym pensjonacie geriatrycznym, weteranskim szpitalu, szpitalach i sanatoriach. MGO „Wołyńskie Bractwo”, korzystając z okazji, zorganizowało z okazji 10-lecia chóru koncert w Narodowym Muzeum Literatury Ukrainy.
kandydat sztuk muzycznych, docent Katedry Choreografii Wschodnioeuropejskiego Uniwersytetu im. Lesi Ukrainki w Łucku Lesia Kosakiwska, która przyjechała wraz z chórem „Jesienne złoto”. Zabrzmiały ukraińskie pieśni ludowe, autorskie pieśni, utwory do słów Tarasa Szewczenki w aranżacji kierownika artystycznego chóru Jarosława Wasylowycza Matulka. Niezrównany Anatolij Hnirowski zauroczył wymagającą stołeczną publiczność zarówno jako dramatyczny wykonawca poezji Wielkiego Kobzarza, jak i mistrz w czytaniu humoresek. Łokaczynce pokazali także fragment kobiecych posiadówek „Hudanki od baby Mańki” z żartami, wołyńskimi pieśniami obrzędowymi i tańcami: „Karapetem”, „Krakowiakiem”, polką. Aby zapoznać kijowian z osobliwościami haftu i tkactwa swojego regionu, nasi przyjaciele przywieźli starodawne koszule, ręczniki — spuściznę, troskliwie zachowaną przez babcie i prababcie. Interesujący był także autentyczny strój z Łokacz, który zaprezentowała uczestniczka chóru Switłana Chamieżuk. Szczególny zachwyt wzbudziła jej barwna kamizelka, haftowana koralikami. Kolektyw przywitali i podziękowali za występ generalna dyrektor muzeum Halina Ołeksijiwna Soroka oraz honorowy przewodniczący MGO „Wołyńskie Bractwo” Serhij Wołodymyrowycz Szewczuk. Wspólne wykonanie hymnu Wołynian — „Wołyń moja” Stepana Kriwenkoho — stało się symbolem jedności kijowian i łokaczynców, których stołeczna publiczność zdążyła pokochać. Na pamiątkę spotkania z kijowskimi Wołynianami rodacy otrzymali upominki — numery czasopisma „Wołyń moja”, książki wołyńskich wydawnictw. Następnego dnia łokaczynce nagrywali program w Pierwszym Narodowym Kanale Telewizyjnym w audycji „Fołk-mjuzik”, którą zobaczymy we wrześniu.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
