Strona · s. 6strona oryginału ↗
Odwiedźcie Przykarpackie!
Слово Просвіти, №24 за 2018 рік
150-lecie „Proświty” na Przykarpackim obchodzone jest aktywnie i z sukcesami. Kulturoznawcze wyjazdy po Przykarpackim, oddawanie czci Kobzarowi oraz wyróżnianie najlepszych działaczy „Proświty” — tym i nie tylko tym zakwitła obwodowa „Proświta”, nie ustając w swojej codziennej działalności społecznej. Odnowienie ogniw — łączenie sił Trwa proświatowo-artystyczne tournée po Przykarpackim, poświęcone jubileuszowi „Proświty”. Tym razem proświatowy zespół twórczy odwiedził wsie Witwickiej Zjednoczonej Wspólnoty Terytorialnej (OTG) w rejonie dolińskim. Niedawno tam, w szczególności we wsi Witwica, przywrócono pełnowartościową działalność ogniwa „Proświty”. Dziesiątki lat historia wsi Witwica i miejscowego ogniwa „Proświty” zaplątywała się w ciasny węzeł z powodu braku wiadomości i świadectw, z powodu strachu przed prawdą i braku prawdy. Wyrastało pokolenie, które musiało nieustannie przeżywać perypetie historii współczesności i przy tym spośród nagromadzonego zboża wybierać wyborną, potwierdzoną przez ojców i dziadów zastraszoną prawdę. W tym roku wiejska „Proświta” przywróciła swój status społeczno-kulturalnego centrum życia teraz już Witwickiej OTG. Ksiądz, władze, nauczyciele, młodzież, aktywna społeczność połączyli siły we wspólnych dążeniach i celach. W listopadzie ubiegłego roku delegacja proświatowców na czele z proboszczem parafii ks. Petrem wyruszyła do Czortkowa, gdzie odbył się ponowny pochówek szczątków ks. Pawła Witwickiego na czortkowskim cmentarzu. 15 lutego 2018 roku przewodnicząca dolińskiej rejonowej „Proświty” Kateryna Tusyk oraz przewodniczący witwickiego ogniwa proświatowego Stepan Szturmak zorganizowali wieczór wspomnień o sławnym rodaku i całej szanowanej wielkiej rodzinie Witwickich. Witwica to jedno z niewielu miejsc zdolnych zrodzić duchowo bogatych i silnych ludzi. Miejsce, gdzie na zawsze zakorzenia się pamięć pokoleń, przekazywane są z pokolenia na pokolenie wartości duchowe i moralne. A rody te są rozgałęzione, rozrzucone pędami i na nowo zakorzenione. Bo Witwica to wierzbowa gałązka, konar poświęconego drzewa rodzinnego. To jedna ze wsi, która nie podupada i nie wyradza się. Tutaj wracają, zostają i kontynuują dzieła swoich ojców. Tak jak robi to ród Janiśiwśkych oraz kierownicy obwodowej „Proświty” Stepan Wołkowećkyj i Mychajło Siczka. „Jeśli nawet zginiemy, nasze imiona zostaną wpisane w historię Ukrainy...” 20 maja w uroczysku Berehy we wsi Witwica odbyło się odsłonięcie znaku pamięci ku czci rodaków, powstańców-żołnierzy UPA. Do przeprowadzenia wydarzenia dołączyła delegacja proświatowców z Iwano-Frankiwska na czele z przewodniczącym obwodowego zjednoczenia Stepanem Wołkowećkym. Wydarzenie otworzył przewodniczący miejscowego ogniwa proświatowego Stepan Szturmak. Do podnóża składane są kwiaty od Witwickiej OTG, obwodowej „Proświty”, społeczności. W minutę ciszy niebo zapłakało cichym deszczem. Modlitwę za poległych odmówili księża Petro i Mykoła. Na tablicach monumentu, które odbijają zasmucone niebo, widnieją napisy: „Sława Ukrainie! Jasnej pamięci żołnierzy Ukraińskiej Powstańczej Armii Mykoły Krawcia i Dmytra Szturmaka. Jesienią 1946 r. tutaj, na brzegach Łużanki, przyjęli ostatni bój z moskiewskimi okupantami. W tym miejscu rannego Mykołę Krawcia (pseudonim — Smereka) nieludzie oblali benzyną i żywcem spalili. Mykoła Kraweć, ur. 1925 r., pochodzący ze wsi Stankiwci. Dmytro Szturmak, ur. 1926 r., pochodzący ze wsi Cerkiwna”. „Przechodniu, zatrzymaj się! Pokłoń się i oddaj cześć. Sława Bohaterom! Sława Ukrainie! Jasnej pamięci witwiczan, mieszkańców i osób pochodzących z Małynowyszcza i Berehiw, którzy w ciągu XX wieku walczyli z polskimi, niemieckimi i moskiewskimi okupantami Ukrainy. Cześć i chwała — ojcom, dziadom i pradziadom, krewnym, sąsiadom, którzy walczyli na wojnach austriackiej i niemieckiej, bronili Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, walczyli w szeregach Ukraińskiej Powstańczej Armii, byli więzieni w więzieniach i obozach koncentracyjnych, wywiezieni na Sybir, pomagali powstańcom. Sława Bohaterom!” Przewodniczący Witwickiej OTG Mykoła Szykor podkreślił, że ten znak pamięci odsłaniamy w Dniu Bohaterów. Właśnie nimi byli nasi rodacy-powstańcy. Podziękował wszystkim zaangażowanym w przywrócenie z zapomnienia imion bojowników o Ukrainę. Tę świętą sprawę będziemy kontynuować. „I w każdej z naszych wsi wzniesiemy znaki pamięci o naszych heroicznych poprzednikach” — zapewnił. — Czcimy bohaterów, którzy oddali swoje życie za wolną Ukrainę, za wolność swojego narodu — powiedział na wiecu przewodniczący Obwodowego Zjednoczenia Wszechukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki, witwiczanin Stepan Wołkowećkyj. — Ktoś może zarzucić, że oni jej wtedy nie wywalczyli... Tak, ale ich idea, ich wyczyn oraz energia żywiły i podniosły do walki nowe pokolenia, które ogłosiły Niepodległość w sierpniu 1991 roku. Właśnie dzięki nim Ukraina, mimo wszystkich trudności, idzie obecnie drogą wolności w swoją przyszłość. Na wyczynie poprzedników musimy wychowywać nowe pokolenia patriotów. I wtedy będzie tak, jak chce naród ukraiński. Podziękował wszystkim zaangażowanym w uroczystość za prawą pracę w imię Ukrainy. Zastępca przewodniczącego obwodowej „Proświty” Mychajło Siczka podkreślił znaczenie wydarzenia: „Trwa zbrojna wojna we wschodnich obwodach Ukrainy. Jednak musimy rozumieć, że wróg walczy nie tylko czołgami i armatami. Wojna toczy się na wielu polach: ekonomicznym, informacyjnym, językowym, duchowym, kulturowym, historycznym… Tym upamiętnieniem przywracamy sprawiedliwość historyczną, przywracamy z zapomnienia Bohaterów Ukrainy, którzy w bardzo trudnych czasach nie poddali się, a poświęcili swoje życie lepszej przyszłości Ukraińców. Zadaniem współczesnych jest wydobycie z niebytu sławnych imion naszych Bohaterów, aby wszyscy wiedzieli, że wyczyny w imię Ukrainy nigdy nie zostaną zapomniane! I wtedy na tych imionach wyrośnie to pokolenie Ukraińców-patriotów, które doprowadzi kraj do rozkwitu!” ...Między przemówieniami brzmiały ukraińskie pieśni patriotyczne, powstańcze i ludowe, wiersze. A na koniec wszyscy razem zaśpiewali „Zrodziliśmy się w wielkiej godzinie”... A potem w sali Domu Ludowego Witwicy wieśniaków bawiła grupa twórcza obwodowej „Proświty”. Po programie koncertowym delegacja „Proświty” wyruszyła do sąsiedniej wsi Cerkiwna, gdzie gości witała przepełniona sala domu kultury. Mieszkańcy Cerkiwnej ciepło witali artystów, wspólnie wspominali sławne karty historii miejscowego ogniwa „Proświty”, wydrukowane na łamach gazety „Hałyćka Proświta”, którą rozdawano od razu w sali wszystkim chętnym.
Tradycje, które jednoczą. Ludzie, którzy inspirują. „Ponowny pochówek szczątków Kobziarza to znamienny moment w historii kształtowania się Ukrainy, ponieważ mamy „dobrych” sąsiadów, którzy wzięli sobie za zwyczaj przywłaszczanie materialnego i duchowego dorobku Ukraińców. Nasza siła hartuje się w walce, a nasza duchowa moc opiera się na świętościach — na decydujących dla religii i kultury zabytkach, na wielkich Ukraińcach, którzy zmienili świat i stali się znaczącymi postaciami w historii świata. Przed nami superzadanie — zwrócić świętości i zachować pamięć o Wielkich tak, jak robimy to z T. Szewczenką. Takie wydarzenia należy obchodzić na szczeblu oficjalnym dla szerokiej opinii publicznej, aby stało się to dobrym zwyczajem — zwracać i cenić swoje, aby pamiętać i chronić to, co najdroższe” — powiedział zastępca przewodniczącego obwodowego zjednoczenia „Proświty” Mychajło Siczka. Organizuje obchody ku czci Kobziarza w dniu rocznicy jego ponownego pochówku już tradycyjnie obwodowa. Proświcianie przy pomniku T. Szewczenki w dniu ponownego pochówku. Przewodniczący „Proświty” Przykarpatcia Stepan Wołkowecki oraz przewodniczący Wyćwickiej Hromady Mykoła Szykor na otwarciu tablic pamiątkowych we wsi Wyćwica.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
