Strona · s. 14strona oryginału ↗
Oddać chwilę w malarstwie
Слово Просвіти, №24 за 2018 рік
W Ukraińskim Funduszu Kultury im. Borysa Olijnyka trwa wystawa współczesnej ukraińskiej artystki, członkini stowarzyszenia artystycznego „Wertykal” Natalii Najdy-Kapułowskiej, która tworzy w różnorodnych gatunkach, stylach i technikach sztuki współczesnej, a także w dziedzinie sztuki monumentalnej i ikonografii.
Natalia urodziła się we wsi Ozirna na Czerkaszczyźnie. Ukończyła Dniepropetrowskie Kolegium Teatralne, Charkowską Akademię Designu i Sztuki oraz Narodową Akademię Sztuk Pięknych i Architektury. Znaczącym dla artystki był rok 2011. „W tym roku kończy ona studia i broni dyplomu »Wspomnienia«, w którym zastosowała autorską technikę interpretacji nierzeczywistego, ulotnego świata wspomnień, które uwydatniają się na czarnym tle. Wspomnienia, jak splot cienkich falistych, wydłużonych, krótkich, prostych i mazków innej konfiguracji, pojawiają się w przestrzeni obrazu, jakby w kalejdoskopie, utrwalając się i rozpuszczając we mgle. Tego zadziwiającego efektu artystka dokonała poprzez syntezę impresjonistycznych i ekspresjonistycznych chwytów i technik, podporządkowanych synchronii i dyskretnemu rytmowi”, — pisała kandydat nauk o sztuce Maryna Jur. Dzieła artystki były eksponowane w Berlinie, Rzymie, Paryżu. Jest autorką siedmiu wystaw indywidualnych, uczestniczką plenerów w Perejasławiu, Kerczu, Siedniowie, Kanewie, Gurzufie, Czernihowie, nad jeziorami Szackimi, a także w Kownie (Litwa), Batumi (Gruzja), Fethiye (Turcja). Nowa wystawa nosi tytuł „Z miłością do życia”. Zaprezentowano na niej 36 różnoformatowych dzieł malarskich, wykonanych w latach 2016—2017. Uwagę widzów przyciągają pejzaże, portrety, martwe natury artystki. Różne pod względem nastroju i wyrazu artystycznego prace niosą pozytywne emocje, ukojenie, przyjemność z kontemplacji. Autorka starała się zbliżyć widza do poznawania przyrody poprzez jej życiodajność, wieczność i czystość. „Chwila mija i nie wraca. Prawdziwie oddać ją w malarstwie! I dla tego wszystko zapomnieć!” — mówił Paul Cézanne. I te słowa stały się przełomowe dla Natalii Najdy-Kapułowskiej, która potwierdza je swoją twórczością.
artystka zaprezentowała własne obrazy, stworzone na motywach ukraińskich pieśni ludowych. Muzeum Szestdziesiątników dodało do ekspozycji swoje rarytasy. Wśród nich dokumenty, fotografie, książki, koszula i sopiłka Leopolda Iwanowicza. Na wydarzenie zjechali się chórzyści, przyjaciele kompozytora, ci, którzy wcześniej śpiewali w chórze „Homin”. Wdowa po kompozytorze Lidia Orioł, dyrektor Muzeum Iwana Honczara Petro Honczar, dyrektor Muzeum Szestdziesiątników Olena Łodzińska, pisarz Wołodymyr Hołub, starosta chóru „Homin” Wołodymyr Kowalczuk w swoich wystąpieniach podzielili się wspomnieniami o Leopoldzie Jaszczence. Brzmiała pieśń „Módlmy się za Ukrainę” oraz inne utwory, napisane przez Leopolda Iwanowicza. Maryna Soczenko kontynuuje pracę nad wielkim płótnem, poświęconym chórowi „Homin”. A chórzyści występują na otwarciu wszystkich indywidualnych wystaw pani Maryny.
Stronę przygotował Eduard Owczarenko. Zdjęcia autora oraz Wołodymyra Kowalczuka
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
