Strona · s. 7strona oryginału ↗
Przetrwać!
Слово Просвіти, №24 за 2021 рік
Synom Ukrainy
Oni stoją. Na tej granicy,
Która biegnie przez środek ich ducha.
I znoszą krwawą zawieruchę zła,
Pokonują drapieżne podstępy obcych;
Z serc odganiają wątpliwości i smutek,
Choć ich nerwy są napięte, na granicy,
Choć przygniata ich ciężar gorzkich myśli,
Gdy o dobrych wieściach – ani słychu.
Oni stoją. Serca każą im tak.
I to najwyższy znak zwiastujący dobrą nowinę
O stopieniu ich dusz, ofiarności, zwycięstwach.
Synowie i ojcowie, córki i matki…
Dla Wolności i Honoru dusze ich świecą, –
Oni zaś stoją pod sztandarem Ukrainy!
***
Oni stoją pod sztandarem Ukrainy. Ziemia ich karmi – święta matka. Nadzieja w każdym sercu rośnie
Na jasne dni, na zwycięskie zmagania.
Na to naród poświęcał lata. Kozacki duch i wieczne pragnienie wolności – To najcenniejsza w bitwach przewaga,
Która zmiata wrogą siłę z drogi.
I ściela maj po ojcowskim podwórzu. Szczera modlitwa umacnia naszą wiarę. Że zbrodni najeźdźców kara nie minie.
Uświęcone krwią na polu Honoru i Chwały Zwycięskie wojsko rodzinnego państwa – Mocne duchem, silne przysięgą.
Na polu bitwy
Stepy niespokojne. Jak żmije okopy
Plują wrogim jadem z tysięcy żądeł.
Tak rozkazali władcy-faryzeusze, – "Ukrzyżuj!" – ryczy zombifikowany tłum.
Syczą wężowo żądła w każdej gardzieli,
Bo w głowach – szary mech szaleństwa…
A nad polem bitwy i żałoby
Wysoki dzień wstaje jak jasny Bóg.
Promienie-sznury – aż od słonecznego dzwonu
Dotykają ziemi. Czy świat uderzy w dzwon alarmowy?
Nadejdzie koniec kłamstwa i zła Mamony?
Koniec katom? Upadnie fałszywy brat
Na kolana na zniszczone przez niego pole?
Złoży pokłon pokutny z łzami?
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
