Strona · s. 16strona oryginału ↗
Namiętności Teatru Papierowego
Слово Просвіти, №24 за 2021 рік
Eduard Owczarenko Zdjęcie ze strony Centrum Kurbasa Artystyczną koncepcją projektu jest „mikro w makro”. To wielopoziomowy performens wizualno-choreograficzny, w którym równolegle istnieje mikrokwiat Teatru Papierowego, realny świat fabularnej gry aktorskiej oraz makroświat tego teatru. Poprzez transmisję na żywo z kamery frontalnej i pionowej na ekranie ścian sali widowiskowej aktorzy rozgrywają fabułę za pomocą postaci Teatru Papierowego oraz między sobą jako żywymi postaciami. Jest to nowa wersja działającego projektu z Teatrem Papierowym (pierwsza część – wersja wideo) w celu przemyślenia wpływów wschodnich, które od stuleci zmieniają świadomość Europejczyków. W centrum sceny znajduje się model Teatru Papierowego ze wszystkimi postaciami, dekoracjami, rekwizytami i meblami, wyciętymi z papieru, drewna, szkła i innych materiałów; używa się także mąki, surowych jaj, ziarna, kasz, wody, ognia i farb. Nad aktorami znajduje się kamera, która transmituje wydarzenia z Teatru Papierowego na ścianę sali widowiskowej. Nowym projektem Narodowego Centrum Sztuki Teatralnej imienia Łesia Kurbasa stał się spektakl „Sen Lakszmi, który widział Wisznu w swoim śnie” na motywach sztuki Oksany Taniuk i tekstów Serhija Trusza. Projekt jest badaniem połączenia różnych faktur scenicznych, materiałów i stylów gry aktorskiej. Wybrano wieczny temat, który nigdy nie przestanie niepokoić ludzkiego rozumu i serca – relacje Mężczyzny i Kobiety, Natury i Ducha. Kogoś z widzów zainteresuje poezja Oksany Taniuk, innych – linia fabularna, a jeszcze kogoś – muzyka i oprawa wizualna. – Ten projekt rozpoczął swoją historię jeszcze w 2014 roku – opowiada reżyser-inscenizator, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Myrosław Hryniszyn. – Właśnie wtedy jeden z reżyserów postanowił zrealizować sceniczne odczytanie sztuki Oksany Taniuk. Do dnia dzisiejszego było wiele modyfikacji, form współpracy z różnymi reżyserami, organizacjami, krajami, które rozwijały ten projekt. I to, co w danej chwili można zobaczyć na scenie, to tylko pewien etap, a sam projekt będzie się dalej rozwijał. Przed rozpoczęciem spektaklu przedstawiamy widzom fabułę poprzedniego etapu, który był w formie filmu wideo. Robimy to, aby pokazać związek z tradycją, która jest przekazywana od poprzedniego zamysłu. To moje pierwsze doświadczenie pracy z Teatrem Papierowym, który jest dość rozwinięty na Zachodzie, a na Ukrainie jeszcze mało znany. Ten teatr zaczął się rozwijać w Centrum Kurbasa, ale na pewnym etapie się zatrzymał. Uważam, że trzeba go rozwijać dalej i łączyć z grą dramatyczną aktorów, obrazem wizualnym, choreografią, performensem. Właśnie te momenty wokół Teatru Papierowego stały się głównym impulsem, który skłonił mnie do pracy nad tym projektem. Do roli Mężczyzny i Kobiety wybrałem zasłużonego artystę Ukrainy Tarasa Postnikowa i aktorkę Irynę Melnyk, którzy organicznie włączyli się w spektakl poprzez swoją wewnętrzną organiczność. A Serhij Trusz (Androgyn) – to uosobienie antagonizmu, który stale znajduje się obok. Spektakl będzie się zmieniał w zależności od aktualności dla tego czy innego okresu. Możliwe, że wprowadzimy zmiany w oprawie wizualnej, choreografii, uzupełnimy inscenizację jakimiś nowymi postaciami lub dodamy coś do tekstu. – Odkryłam dla siebie Teatr Papierowy i wydaje się, że zrealizowałam się zarówno jako scenograf, jak i jako artysta grafik – przyznaje Olha Nowikowa. – Praca nad figurkami była żmudna, filigranowa, jubilerska… Wykonane są one na kolorowym papierze farbami akrylowymi, a drobne detale trzeba było malować bardzo cienkimi pędzelkami pod szkłem powiększającym… Stale byłam w poszukiwaniu – rysunki liniowe, abstrakcyjne, wycięte z kolorowego papieru. Konieczne było odtworzenie zamysłu autora dotyczącego wieku, charakteru bohaterów, trzeba było ubrać swoich bohaterów w oryginalno-tradycyjne kostiumy i zachować elegancję. Nie był mi obojętny los moich (naszych z panią Oksaną Taniuk) lalek, tchnęłam w nie życie, żeby ożyły w rękach aktorów. W publikacji wykorzystano materiały czasopisma „Kurbasiwśki czytannia”. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2021 Koszt prenumeraty (z dostawą i kosztami pocztowymi): TYGODNIK OGÓLNOUKRAIŃSKIEGO TOWARZYSTWA „PROŚWITA”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
