Strona · s. 5strona oryginału ↗
PORNOINTERNET
Слово Просвіти, №25 за 2008 рік
Petro ANTONENKO Zdjęcie autora Można, oczywiście, próbować łączyć jedno z drugim, jak to, niestety, robi wielu ludzi. Ale czy to będzie życie, czy półżycie? Ukraina zapaliła się, wydaje się, do granic możliwości. Nie będę sypał cyframi statystyk (są smutne), zaznaczę tylko, że w Europie jesteśmy w czołówce pod względem palenia tytoniu. Przyczyny tego wszystkiego to długa i osobna kwestia. Telegraficznie? Żądza zysku, nawet kosztem zdrowia i ludzkiego życia. Czyjeś pragnienie wygłodzenia narodu. Beztroska samego narodu i wybranej przez niego władzy. Wreszcie, osławione „czasy przemian” — stresy, niestabilność. Wszystko to pcha do papierosa. Co więc robić? „Róbmy choć coś! Zacznijmy!” — wzywała społeczeństwo Koalicja organizacji społecznych i inicjatyw „Za wolną od dymu tytoniowego Ukrainę”. Wspólnie z międzynarodową organizacją społeczną „Kampania na rzecz przyszłości bez palenia” zainicjowała ogłoszenie i podpisanie „Manifestu Ukraińców przeciwko paleniu”. Start kampanii został dany 30 maja, w przeddzień Światowego Dnia bez Tytoniu, który obchodzony jest już od 20 lat. Startem stała się akcja uroczystego podpisania Manifestu w Ukraińskim Domu w stolicy. Pod celownikami licznych kamer telewizyjnych i aparatów fotograficznych podpisy złożyli m.in. Olha Sumska, Ostap Stupka, Jana Kłoczkowa, Masza Jefrosinina, Hryhorij Czapkis oraz inne gwiazdy. W dniu akcji Manifest podpisało jeszcze wielu innych celebrytów. Nawiasem mówiąc, obalono w ten sposób jeszcze jeden stereotyp — o rzekomo wielkiej popularności palenia w świecie kina, teatru, estrady, gdzie, jakoby, palą wszyscy. Okazuje się, że to daleko nie tak. I lista sygnatariuszy Manifestu, nasycona znanymi nazwiskami i całymi zespołami estradowymi — młodzieżowymi, najmodniejszymi — jest tego potwierdzeniem. Manifest został umieszczony w Internecie na stronie Koalicji pod adresem www.adic.org.ua, jest otwarty do podpisywania przez gwiazdy i zwykłych obywateli Ukrainy. Na konferencji prasowej po akcji ukraińskie gwiazdy krótko wyspowiadały się na temat „Ja i palenie”. Niektórzy nie palili nigdy, jak Kłoczkowa, Sumska, niektórzy boleśnie i mężnie pokonali zgubny nałóg, jak Stupka, Jefrosinina, Czapkis (ten ostatni — jeszcze ponad pół wieku temu). Manifest zawiera nie tylko wezwanie do współobywateli, by zdecydowanie zerwali z niezwykle szkodliwym nałogiem, ale także propozycje dla władz dotyczące walki z paleniem. Bardzo ważny aspekt, ponieważ chodzi o znanych ludzi, to ich wezwanie, by w żaden sposób nie wspierać propagandy, nawet mimowolnej, palenia. Chodzi m.in. o filmy, spektakle. Olha Sumska przyznała, że czuje wstręt, gdy musi palić, grając palacza w kinie czy teatrze. Powstało pytanie: czy nie można poprosić reżyserów i scenarzystów, aby jak najrzadziej wprowadzali na scenę i ekran postacie palaczy? Olha Sumska publicznie złożyła deklarację, którą przyjęto oklaskami: kategorycznie odmawia grania w kinie i teatrze ról palaczy. Więc co, Ukraino, zacznijmy powoli wychodzić z tytoniowego oparu? Petro ANTONENKO Pewnego razu Lew Tołstoj bardzo ostro wypowiedział się o drukarstwie, nazywając je złem. Trochę dziwnie słyszeć to od człowieka, spod którego pióra wyszły dziesiątki tomów, powielonych właśnie dzięki drukarstwu w milionach egzemplarzy. Ale mądry pisarz powiedział, że to zło, ponieważ przyczyniło się do szerzenia również ignorancji. Gdyby Lew Nikołajewicz mógł usiąść przed komputerem i korzystać z Internetu, byłby zszokowany. Światowa elektroniczna pajęczyna, powołana do natychmiastowego łączenia ziemian, szerzenia ich myśli swobodnie i bez cenzury, stała się jednocześnie (taka już dialektyka) prawdziwym śmietnikiem. Nieszczęście nawet nie w tym, że Internet nadal szerzy ignorancję. Na przykład informacje o jaskiniach w Tybecie, gdzie mieszkają przybysze, o znalezieniu szczątków ludzi o wzroście 12 metrów, o podziemnych piramidach na Krymie albo o wyrzuconym na brzeg morza trupie syreny. Do tego można podejść z humorem, prostaczkowie jednak uwierzą. W każdym razie nie są to takie niewinne zabawy. Jeszcze gorszy jest drugi rodzaj internetowych śmieci — społeczno-polityczna „informacja”. Z jakiegoś powodu stało się zwyczajem drukowanie materiałów, gdzie zamiast autora widnieje „według doniesień serwisów internetowych”. I to nie są zwykłe polityczne plotki, a najbrudniejszy PR, którym, niestety, wypełnione są nasze media. Ale najstraszniejsze jest to, że w Internecie nie tylko publikują, ale bezczelnie propagują wszystko to, co najciemniejsze, najbrudniejsze z tego, co cechuje społeczeństwo. Przemoc, nienawiść rasowa, narodowa i religijna, rozpusta, pornografia, w tym dziecięca. Smutne, że Ukraina, wlokąc się w ogonie pod względem wielu pozytywnych wskaźników, tutaj, niestety, jest wśród liderów. Najbardziej przykre, że problem w mediach przedstawia się z pokorną rezygnacją: mówiąc, że inaczej być nie może. Wymienia się przynajmniej dwa problemy, z którymi, jakoby, nic nie da się zrobić. Pierwszy — walka z pornointernetem, ogólnie z nieładem w światowej pajęczynie — to zamach na wolność obywateli. Drugi moment — z tym zjawiskiem prawie niemożliwe jest walczyć technologicznie. Pierwszy problem jest dość powszechny, bo któż chce wystawić się jako tłumiciel praw człowieka! Jeden znany polityk i dziennikarz tak właśnie powiedział: bardziej podobają mu się zezwolenia niż zakazy. Ale my kłamiemy, myląc zezwolenia z samowolą, zapominając, że w demokratycznych i cywilizowanych krajach działają nie tylko jasne zezwolenia, ale i zakazy: propaganda przemocy, pornografii itp. Zresztą, daleko szukać nie trzeba. Podobne ograniczenia wyraźnie przewiduje również ukraińskie ustawodawstwo, w szczególności w dziedzinie mediów. Istnieją normy Konstytucji, artykuły ustaw Ukrainy. Dlatego dziwi, że dla prasy, radia, telewizji te normy istnieją, a dla Internetu — nie. Nawet jeśli nie są to media w zwykłym rozumieniu, o czym cały czas toczą się dyskusje. Jeszcze jeden rzekomo nie do pokonania problem — jak w praktyce technicznie oczyszczać Internet z brudu. Tutaj, wygląda na to, niektórzy mącą wodę. Technicznie jest całkowicie możliwe zablokowanie stron pornograficznych na każdym konkretnym komputerze. Nad tym Zdjęcie Olesia Dmytrenka pracują odpowiednie służby. Na schodach Ukraińskiego Domu — symboliczna akcja: młodzież Kijowa depcze papierosy ochrony zdrowia przy Prezydencie Ukrainy. Opracował on niedawno przyjętą ustawę Ukrainy o wzmocnieniu walki z paleniem. Mykoła Poliszczuk przyznał, że niektóre postanowienia ustawy nie są wykonywane i o to powinna troszczyć się władza. A jeszcze chciałoby się, aby ta akcja miała kontynuację we wszystkich kierunkach dotyczących zdrowego stylu życia, z którym na Ukrainie są poważne problemy. Jeśli chodzi o alkoholizm, narkomanię, AIDS, mamy pierwsze miejsca w Europie. Walcząc o zdrowy naród, nie trzeba zamykać dziecięcych klubów sportowych czy zabudowywać boisk. Słowem, walczyć z tytoniowym oparem trzeba w powiązaniu z rozwiązywaniem innych problemów.
warto pracować producentom i dostawcom sprzętu komputerowego. W Federacji Rosyjskiej kontrolę nad przestrzeganiem norm prawa w Internecie powierzono Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. Kilka miesięcy temu w Internecie pojawił się wideoklip ze sceną zabójstwa ludzi. Specjalny wydział milicji szybko wykrył studenta z Majkopu, który zamieścił ten film. Sąd zakwalifikował to jako propagandę ekstremizmu i wydał wyrok: rok prac poprawczych. Porównajmy to z kilkoma głośnymi sprawami na Ukrainie, kiedy przestępcy nie tylko nagrywali sceny znęcania się i zabójstw na wideo, ale także zamieszczali je w Internecie. Niedawno miałem okazję być na jednej rozprawie sądowej, gdzie prokuratura kilkakrotnie przytaczała jako dowód winy oskarżonych nagrania wideo i audio oraz zaświadczenia techniczne od operatorów komórkowych, które obalały zeznania oskarżonych. Okazuje się, że w razie potrzeby wszystko można ustalić, w tym także w pozornie wszechmocnym i nieuchwytnym Internecie. …Nie jest nowością w historii, że wynalazki przynosiły nie tylko korzyść, ale i zło: nóż, ogień, proch, druk, jak zauważył wielki pisarz i myśliciel. Teraz – Internet, komputery. Prawda, za ich pomocą można nie tylko zmieniać ludzi w bydło, ale i przyjmować rozsądne prawa. Oraz kontrolować ich wykonanie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
