Strona · s. 7strona oryginału ↗
BÓL CZYSTEJ DUSZY
Слово Просвіти, №25 за 2008 рік
Halyna SAHATIUK, m. Iłłicziwśk, obw. odeski
Psychologiczna ofensywa przeciwko Ukrainie trwa, ale teraz idzie z innej strony. Wcześniej M. Zadornow usiłował przekonać nas, że my i Rosjanie to jeden naród. Metropolita odeski Agafangel wzywał nas do „vosstozdanija Rusi v prezhnikh paramietrakh”, nie precyzując, co ma na myśli: pochłonięcie Ukrainy przez Rosję czy powrót do nas wszystkich ziem słowiańskich, które wchodziły w skład Rusi Kijowskiej. Ale stanowisko Cerkwi Moskiewskiej jest dobrze znane. Agafangel otrzymał nawet nagrodę za „ukrepleniye druzhby mezhdu nashimi narodami”. Inni sięgają po aktywne działania: organizują pobicia duchownych Patriarchatu Kijowskiego, demolują wagon, który miał stać się świątynią parafii w Iljicziwsku, podsycają antysemityzm. O destrukcyjnej roli Cerkwi Moskiewskiej mówiono na kongresie ukraińskich psychologów, ale SBU nie wzięła pod uwagę tego ostrzeżenia. Za politykami nie pozostają artyści. We współczesnych filmach rosjan ukraińskiego pochodzenia przedstawia się jako przestępców lub głupców. Nawet w czasach radzieckich, w okresie „przyjaźni narodów”, autorzy filmu „Zimne lato 53-go” kazali złodziejowi śpiewać nie „Murkę”, lecz ukraińską pieśń ludową. Wszystko to działo się wcześniej. A teraz rosyjski szowinizm stawia na nasz kordocentryzm. Znalazł rzecznika w osobie W. Czepurnego, którego artykuł „Pomścimy się na Rosji… miłością” został opublikowany w styczniowym numerze czasopisma „Kijów”. Autor bardzo przejmuje się problemem Słowian we współczesnej Rosji. Rzecz w tym, że radzieckim ideologom i organom represji nigdy nie udało się stworzyć „nowej wspólnoty historycznej – narodu radzieckiego”. Według ostatniego spisu powszechnego w Rosji żyje 160 narodowości. Wszystkie mają swoje terytorium i tworzenia państwowe – Udmurcję, Komi itd. Wszyscy oprócz potomków rusicze, którzy w swoim czasie budowali państwo rosyjskie, uczyli moskwitów czytać i pisać oraz modlić się do Boga. A przy odśrodkowych tendencjach w Rosji mogą stać się mniejszością narodową gdzieś w Tatarstanie czy w Jakucji. Autor artykułu proponuje, byśmy ich przygarnęli: „Czy możemy dobrowolnie wyrzec się terytoriów, które tak długo zagospodarowywaliśmy – duchowo i fizycznie?” Przecież odpowiadamy za tych, których „oswoiliśmy”. Pan Czepurny jednak również nie wskazuje, jak mamy postąpić: czy przesunąć nasze granice za rosyjskie czarnoziemy wraz ze Stawropolem i Syberią, czy wprost przeciwnie – znieść je (granice) i przyjąć w objęcia naszych rosyjskojęzycznych „braci”, którzy od dawna uważają się za „russkimi”, a tym samym wzmocnić „piątą kolumnę”, która mówi o sobie:
Tylko wtedy swobodnie oddychamy,
Gdy słyszymy mowę ojczystą –
Mowę w języku rosyjskim.
Zatem „na wszystkich językach wszystko” powinno milczeć. Takich u nas na Ukrainie jest już dość. Pewna moja krewna, osoba raczej flegmatyczna, pewnego razu wybuchnęła namiętną przemową: „Ja sobie nie wyobrażam życia bez języka rosyjskiego”. A sama wychowała się w Starodubie – w kozackiej twierdzy! – i mieszka na naszej ziemi prawie 40 lat. O tym, jak ich „oswoiliśmy”, świadczą wypowiedzi nauczycieli: „Ukraina jest niemożliwa bez Rosji”, „Rosja uratowała Ukrainę” (nie wiedzą, że Moskwa oddała połowę Ukrainy Polsce „na przechowanie”), „Byłam we Lwowie i zrozumiałam, że żadnej Ukrainy nie było i nie ma. To Ruś. Tam wszyscy są rusinami”. Tak więc i Rosji nie było, było natomiast Księstwo Moskiewskie, dla Zachodu – Moskovia. W języku angielskim do dziś używa się słowa „moskwita”. Często można też usłyszeć takie zdania: „Czy można było to powiedzieć po rosyjsku?”, „Strzelać do was trzeba!”, „Po co mi wasza psia mowa?” To wszystko cytaty z życia naszego miasta. A oto z prasy, z wystąpienia A. Bujłowa na posiedzeniu zarządu Związku Pisarzy Rosji: „Wraz z utratą Ukrainy tracimy około jednej trzeciej – mówmy wprost – najcenniejszego dla przyszłości naszego państwa potencjału genetycznego. Właśnie dlatego przygotowanie świadomości społecznej do najszybszego przyłączenia, a tym razem – do pełnego połączenia z nią (Rosją) Ukrainy… jest pierwszym i najważniejszym zadaniem rosyjskiej ideologii państwowej”. Właśnie to wywołało lament, który podniosła Rosja i jej patrioci na Ukrainie, w związku z możliwym wstąpieniem Ukrainy do NATO, a przecież członkostwo w NATO ustrzeże nas przed zakusami sąsiadki, a Rosji nie zaszkodzi: ona bowiem i bez nas ma wspólne granice z państwami członkowskimi NATO.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
