Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

Ciąg dalszy artykułu ««PROŚWITA»», s. 8

«PROŚWITA»

Слово Просвіти, №25 за 2008 рік

Nagrodzenie aktywistów „Proświty”. „Proświty”. I pytania, problemy tutaj są, co potwierdziło wystąpienie zastępcy przewodniczącego „Młodej Proświty” Jewhena Buketa. Bo jeśli dochodzi do bezpośredniej konfrontacji obwodowego zjednoczenia „Proświty” z młodymi proświcianami, jak w Charkowie, to o współpracy nie ma już mowy. Bardzo ostrym było wystąpienie członkini Rady Głównej i kolegium redakcyjnego naszej gazety Lubow Hołoty. Zaczęła ona od tego, że praca organizacyjna zarówno w centrum, jak i w terenie jest niewystarczająca. Sztaby obwodowych zjednoczeń są oderwane od rejonowych i miejscowych organizacji, przerejestrowanie prowadzone jest formalnie, działają jakieś „partyzanckie Proświty”. W tym samym czasie w głębi kraju można znaleźć wspaniałe przykłady prawdziwej pracy proświciańskiej, przykład której L. Hołota podała z jednej ze szkół obwodu dniepropetrowskiego. Dlaczego by nie opowiedzieć o takich podstawowych komórkach naszej proświciańskiej telewizie? Dlaczego nie wydać broszury, chociażby plakatu z opowieścią o towarzystwie? Zamiast tego akcent często kładzie się na koncertowo-pokazowe wydarzenia, na „okrągłe stoły” dla samych siebie. O tym, jak różne są sytuacje społeczne, różne możliwości i poziomy współpracy prośwician z władzą, świadczyły wystąpienia przewodniczących obwodowych zjednoczeń z tradycyjnie niełatwych pod względem narodowym regionów. Tak, przewodniczący ługańskiej „Proświty” Wołodymyr Semystiaha pochwalił się, że miejscowi proświcianie mimo wszystko skłaniają przedstawicieli władzy do pracy na rzecz państwa, idei narodowej. Dlatego też stworzono stale działający Komitet Szewczenkowski na czele z przewodniczącym obwodowej administracji państwowej, a jego zastępcą jest właśnie W. Semystiaha. Dlatego bez prośwician nie odbywa się tutaj żadna ważna akcja społeczna. Ale oto inny przykład. Przewodniczący odeskiej „Proświty” Ołeksandr Stepanczenko opowiedział o stworzonym przez prośwician Funduszu na rzecz budowy pomnika ofiar Hołodomoru. Jednak, kiedy proświcianie złożyli do rady miejskiej Odessy wniosek o postawienie takiego pomnika w centrum obwodowym, otrzymali odmowę. Jeszcze z dziwną, niemal cyniczną motywacją: rzekomo głodu w Odessie nie było. Mało kogo zdziwiła kolejna niewesoła wiadomość z Doniecka, którą upubliczniła przewodnicząca obwodowego zjednoczenia Marija Olijnyk. Tutaj władze miejskie odmówiły rodzicom, którzy chcieli, aby ich dzieci uczyły się po ukraińsku. A to ich konstytucyjne prawo. Zrobiono to z cynicznym wyjaśnieniem, że w mieście, rzekomo, wyczerpano wszystkie zasoby do otwierania nowych ukraińskich szkół i klas. Uczestnicy zebrania przedwcześnie cieszyli się z wiadomości członków rady z Krymu o tym, że proświcianom, ogółem społeczeństwu wraz z patriotycznie nastawionymi przedstawicielami władzy udało się doprowadzić do zakazu otwarcia w Sewastopolu pomnika carycy Katarzyny II. Rada pracowała w piątek, więc jej uczestnicy nie mogli wiedzieć, że zaledwie dwa dni później, w niedzielę, mimo wszystko co powiedziano, w Sewastopolu jednak otworzą ten pomnik odrażającej imperatorowej, ciemiężycielki Ukrainy. Słowem, proświcianie znów na pierwszej linii, w wirze walk o nową demokratyczną Ukrainę. O tym jeszcze raz przypomniał w słowie końcowym Pawło Mowczan, zaznaczając, jakie przeszkody czynią przyjęciu w parlamencie dwóch nowych ustaw o języku, przygotowanych przy bezpośrednim udziale „Proświty”. Rosja i jej poplecznicy tutaj, u nas, pragną zniszczyć demokratyczną koalicję. Tak więc rok jubileuszowy wcale nie będzie rokiem parad i samych tylko świętowań, a rokiem codziennej pracy. * * * Rada Główna zatwierdziła środki z okazji obchodów jubileuszu „Proświty”, udziału towarzystwa w obchodach 75. rocznicy Hołodomoru. Przyjęto decyzję o przeprowadzeniu akcji „Proświcianie – za europejskim wyborem”. Najaktywniejszych działaczy uhonorowano medalem „Proświty” „Budowniczy Ukrainy”. Sesja Rady Głównej rozpatrzyła szereg kwestii organizacyjnych i przyjęła odpowiednie decyzje. Rada dokooptowała do swojego składu i wybrała do Zarządu Centralnego oraz zatwierdziła na stanowisko zastępcy przewodniczącego WUT „Proświta” znanego ukraińskiego pisarza Wasyla Folwarocznego. Rada zadowoliła prośbę redaktor naczelnej gazety „Słowo Proświty” Lubow Hołoty o zwolnienie jej ze stanowiska. Lubow Wasyliwna, która przez 12 lat kierowała naszą gazetą, skoncentrowała się na pracy twórczej, a także autorskim programie w Radiu Ukraińskim. Rada wyraziła Lubow Hołocie wdzięczność za wieloletnią pracę w gazecie, a także mianowała ją przewodniczącą kolegium redakcyjnego gazety „Słowo Proświty”. Rada zatwierdziła pełniącą obowiązki redaktora naczelnego gazety „Słowo Proświty” Wałentynę Dawydenko na stanowisku redaktora naczelnego gazety. Została ona również wprowadzona do składu Rady Głównej i Zarządu Centralnego towarzystwa. Do składu Rady Głównej dokooptowano pisarzy Ołeksandra Szokała, Mychajła Najenka, Wiktora Hamana, zastępcę przewodniczącego „Młodej Proświty”, redaktora internetowego naszej gazety Jewhena Buketa, przewodniczącego Bractwa Studenckiego Ołeha Jacenkę.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn