Strona · s. 11strona oryginału ↗
POSTACIE
Слово Просвіти, №25 за 2008 рік
Maksym Rylski na 608-letnim jubileuszu kobziarza Jehora Mowczana w Wełykiej Pysariwce na Sumszczyźnie. Maj 1958 r. W uroczystości wzięli udział: artysta ludowy Ukrainy, laureat Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki Anatolij Mokrenko oraz literaci. Ziomkowie podzielili się swoimi przemyśleniami dotyczącymi dalszego upamiętnienia kobziarza, zagospodarowania posiadłości Jehora Mowczana, renowacji jego chaty, wezwali darczyńców ze stolicy do włączenia się w to szlachetne dzieło. Warto byłoby, aby społeczność Wełykiej Pysariwki zadbała także o znak pamięci, stelę, na której widniałyby imiona ludowych śpiewaków: Jehora Mowczana, Hryhorija Kożuszki, Stepana Pasiuhy, którzy są dumą tej wsi, a także całej Ukrainy. Podarowałem ziomkom książkę-album poświęconą sławnym Homerom Ukrainy — kobziarzom, w której znajduje się niemało materiałów o życiu i twórczości Jehora Mowczana oraz zamieszczono fotoportret kobziarza. To wydanie ujrzało światło dzienne dzięki pomocy Sumskiego Ziemstwa w Kijowie. Olżycza, Fundacji Inicjatyw Charytatywnych z m. Czernihowa, przewodniczącego Ukraińskiej Światowej Rady Koordynacyjnej Dmytra Pawłyczki oraz deputowanej ludowej Ukrainy Oksany Biłozir. Święto na tym się nie zakończyło. Wydarzenie przeniosło się do Miejsca Pamięci Muzeum Maksyma Gorkiego, położonego niedaleko. Pokazano kompozycję literacko-biograficzną o życiu i drodze twórczej legendarnej ukraińskiej śpiewaczki. Utwory muzyczne z jej repertuaru wykonywali: Hałyna Czornoba, solistka Teatru Wielkiego Rosji, zasłużona artystka Federacji Rosyjskiej, artystka ludowa Ukrainy; Zulfija Szarafutdinowa, solistka orkiestry kameralnej i ludowej; laureatki I Otwartego Konkursu im. O. Petrusenko (2007 r.) Oksana Jałtanska, Dilara Kamałowa, Nina Astafjewa, Olesia Czuraszowa i Albina Zahretdinowa, Inna Andrijasz-Misko. Akompaniowała im koncertmistrz Ramzija Zahidullina. Widzów ucieszył swoim kunsztem profesor Kazańskiego Konserwatorium Państwowego, solista Kazańskiego Teatru Opery i Baletu, zasłużony artysta Tatarstanu, artysta ludowy Karakałpacji i Baszkortostanu Jurij Borysenko, który wykonał ukraińskie i rosyjskie pieśni ludowe. Akompaniowała artystka ludowa Tatarstanu Juzefina Sokulska. Wieniec ukraińskich pieśni rozbrzmiał w wykonaniu chóru „Werbyczeńka” (m. Niżniekamsk), laureata Wszechrosyjskiego festiwalu-konkursu zespołów chóralnych im. O. Koszycia (kierownik muzyczny H. Mieszczanino, zasłużony pracownik kultury FR, odznaczony w 2003 r. odznaką Ministerstwa Kultury Ukrainy „Za rozwój ukraińskiej kultury w Rosji”). Swoją twórczością ucieszyli kijowscy goście — zespół „Asyljar” pod dyrekcją Alfiji Szewczenko. Urodzona w Niżniekamsku, od wielu lat mieszkająca w Kijowie, nie tylko nie zapomniała o swoich historycznych korzeniach, ale także zgromadziła wokół siebie ludzi o podobnych poglądach. Zespół występuje na Ukrainie, Litwie, w Polsce, propagując tatarską kulturę narodową. Ale kiedy w ich wykonaniu rozbrzmiała ukraińska pieśń ludowa „Ty ż mene pidmanula” w języku tatarskim, zachwyt obecnych nie miał granic. Znaczenia naszego święta prawdopodobnie nie da się przecenić. Przywracana jest sprawiedliwość historyczna, a imię Oksany Petrusenko powraca do miasta, gdzie uznano ją za prawdziwą gwiazdę i nadano tytuł „nasz ukraiński słowik”. Takie wydarzenia to most między kulturami narodu ukraińskiego i tatarskiego.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
