Strona · s. 2strona oryginału ↗
W SEWASTOPOLU ODSŁONIĘTO POMNIKI KATARZYNY II ORAZ HETMANA SAHAJDACZNEGO
Слово Просвіти, №25 за 2008 рік
Jak przekazuje korespondent UNIAN, ceremonia odsłonięcia trzymetrowego, brązowego monumentu carycy rozpoczęła się o siódmej rano i trwała około pół godziny. W wydarzeniu wzięło udział 200—300 osób — aktywistów sewastopolskiej organizacji społecznej „Fundusz imienia Giennadija Czerkaszyna”, deputowanych rady miejskiej, przedstawicieli formacji kozackich Krymu oraz mieszkańców miasta. Przewodniczący Sewastopolskiej Rady Miejskiej Wałerij Saratow w wywiadzie dla dziennikarzy po odsłonięciu pomnika zaznaczył: „Dzisiaj odsłoniliśmy pomnik Katarzyny, założycielki Sewastopola, i uważam, że wykonaliśmy poważną sprawę, ponieważ w wyniku wszystkich tych działań, które podejmowała Katarzyna II i jej poplecznicy, narodziło się piękne miasto, które uczciwie od 225 lat służy Ojczyźnie”. Odpowiadając na pytanie, czy w przyszłości należy spodziewać się „przeciwdziałania” wobec pomnika Katarzyny II, W. Saratow wyraził nadzieję, „że nie będzie problemów. Tam po prostu są te momenty, skomplikowane, proceduralne. Ja po prostu chcę wam wyjaśnić, my niczego nie naruszamy” (chodzi o zakaz sądu dotyczący ustawienia odpowiedniego pomnika w mieście — UNIAN). Po pierwsze, według słów W. Saratowa, rada miejska nie sama ustawiała pomnik, a organizacja społeczna „Fundusz imienia Giennadija Czerkaszyna”, ponieważ „nie ma środków budżetowych, a rada miejska może ustawiać pomnik tylko za środki budżetowe”. * * * W Sewastopolu odsłonięto pomnik hetmana Ukrainy Piotra Sahajdacznego. Jak przekazuje korespondent UNIAN, monument ustawiono w rejonie zatoki Omega (rejon gagarinski miasta), obok nowych budynków. W ceremonii odsłonięcia wzięli udział kierownicy wykonawczej i przedstawicielskiej gałęzi władzy miasta, dowództwo oraz personel Sił Morskich Ukrainy, przedstawiciele partii politycznych i organizacji społecznych miasta. Zaszczytne prawo odsłonięcia pomnika powierzono przewodniczącemu Sewastopolskiej Miejskiej Administracji Państwowej Serhijowi Kunicynowi, przewodniczącemu Sewastopolskiej Rady Miejskiej Wałerijowi Saratowowi oraz dowódcy Sił Morskich Ukrainy wiceadmirałowi Ihorowi Tenjuchowi. Podczas ceremonii S. Kunicyn w imieniu państwa, Prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki, powitał obecnych z okazji odsłonięcia pomnika. Nazwał symbolicznym fakt, że pomnik hetmana P. Sahajdacznego ustawiono właśnie „w dniu urodzin miasta Sewastopola, w dniu jego 225-lecia”. Zdaniem S. Kunicyna, „teraz już nikt nie będzie miał wątpliwości co do tego, że jest to ukraińskie miasto”. Odpowiadając na pytania dziennikarzy, dlaczego w sobotę w Sewastopolu nie odsłonięto publicznie ustawionego poprzedniego dnia późnym wieczorem pomnika rosyjskiej imperatorowej Katarzyny II, S. Kunicyn powiedział: „To pytanie do tych, którzy organizowali. Ponadto istnieje decyzja sądu, która zabrania ustawiania tego pomnika”. Zdaniem S. Kunicyna, należy stawiać różne pomniki, ponieważ w historii państwa było wiele postaci. „Dla mnie ważne jest, jak go budują, jak ustawiają: nocami, potajemnie, z naruszeniem ustawodawstwa. To trochę nienormalne” — powiedział. Według materiałów UNIAN skiej Federacji, Białorusi oraz części Ukrainy. W takim kontekście oskarżenie autora Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej o mitologizację i przepisywanie historii można przyjąć jedynie jako komplement. „Róbmy swoje”. Co zatem proponuje Wiktor Pyrożenko? Zrealizować „tradycję budowy wspólnego Imperium Rosyjskiego, czy, mówiąc współczesnym językiem, — supermocarstwa. W warunkach XXI wieku rozwój danej tradycji doprowadziłby do powstania w takiej czy innej formie rosyjsko-ukraińsko-białoruskiego zjednoczenia jako spadkobiercy Imperium Rosyjskiego w planie kulturowym i Związku Radzieckiego — w geopolitycznym”. Czyżby właśnie tak przyszłość Ukrainy widziała Partia Regionów? Rezultatem potężnej antyukraińskiej kampanii w rosyjskich mediach stało się to, że według sondaży opinii publicznej Ukraina trafiła do państw wrogich, zajmując trzecie miejsce po USA i Gruzji (ciekawe, że największym przyjacielem dla Rosjan stały się Chiny). Większość Ukraińców uważa, że Federacja Rosyjska należy do państw przyjaznych. Zatem to właśnie brudna antyukraińska propaganda sterowanych przez władzę rosyjskich mediów psuje stosunki rosyjsko-ukraińskie, a nie, jak próbuje dowieść autor, przegląd ukraińskiej historii w celu oczyszczenia jej z pozostałości komunistycznej propagandy i naświetlenia przemilczanych wcześniej stron. To, że Rosja nie może pogodzić się z utratą Ukrainy jako części imperium, jest zrozumiałe. Ale to, że najwięcej krytyki dostaje się właśnie Ukrainie i Gruzji, świadczy, że to właśnie demokratyczna droga rozwoju, na którą weszły te kraje, drażni Moskwę. Wszak ta droga, z punktu widzenia Kremla, jest niebezpiecznym przykładem dla Federacji Rosyjskiej, który może sprzyjać rozpadowi imperium. Dlatego należy zdyskredytować te kraje w oczach Rosjan i, jeśli to możliwe, całego świata. Smutno, gdy zajmują się tym obywatele Ukrainy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
