Strona · s. 15strona oryginału ↗
WARTO WIEDZIEĆ
Слово Просвіти, №25 за 2008 рік
czczą. Według podań przywieziono ją do miasta z Konstantynopola po drugiej wyprawie krzyżowej. Co roku w dniu Wniebowstąpienia w mieście odbywają się uroczystości poświęcone tej relikwii. Uroczyście przystrojonymi ulicami dziewczęta w strojach narodowych niosą ją w monstrancji, którą wykonał mistrz Jan Crabbe w XVII wieku ze srebra, złota i kamieni szlachetnych. W mieście jest wiele kawiarni i przytulnych restauracji, gdzie można wypić kawę lub duży (flamandzki) kufel piwa. Chyba najpopularniejszym środkiem transportu dla turystów jest dorożkarz. Jest też całkiem egzotyczny środek transportu w granicach miasta — łódź, w której płynie się jakby rzeką czasu, gdyż Brugia leży nad brzegiem morza, a dokładniej w zatoce, i posiada mnóstwo kanałów. Na ich brzegach jakby wyrastają z wody spiczaste domy z czerwonej cegły, których ściany porośnięte są bluszczem. Nad kanałami przerzucone są średniowieczne mostki. Sporo w mieście jest też muzeów. Jednym z najciekawszych jest muzeum miejskie Groeninge, gdzie przechowywana jest wielka kolekcja „flamandzkich prymitywistów”: Jana van Eycka, Gerarda Davida, Hansa Memlinga, Hugo van der Goesa i innych. Zaprezentowano wszystkie kierunki nurtów artystycznych — aż po malarstwo współczesne. Swoistymi muzeami są świątynie miasta. Tak, w kościele Najświętszej Marii Panny można zobaczyć chyba jedyną poza Włochami rzeźbę z białego marmuru przedstawiającą Marię z Dzieciątkiem dłuta Michała Anioła. Świątynia Chrystusa Zbawiciela, zbudowana w IX wieku, ozdobiona jest dziełami wybitnych flamandzkich mistrzów malarstwa, znajdują się w niej też inne skarby sztuki: siedziska chóru z herbami kawalerów Złotego Runa, wysokiej klasy witraże, gobeliny. W Brugii do renowacji nie tylko wybitnych budowli i zespołów architektonicznych, ale także zwykłych domów mieszkalnych przykładają znaczące wysiłki (i środki finansowe) ich mieszkańcy. Właśnie dlatego miasto jest zadziwiającym muzeum pod gołym niebem. My, Ukraińcy, przebywając w tym mieście, odczuwamy szczególne ciepło. Przecież, jak twierdzi w swojej powieści „Anna Kijowska” francuska pisarka Régine Deforges, w Brugii doszło do spotkania dwóch królowych — francuskiej i norweskiej — Anny i Elżbiety, sławnych córek kijowskiego księcia Jarosława Mądrego. Razem ze swoimi mężami — królem Francji Henrykiem I oraz Norwegii Haraldem III Sigurdssonem — przyjechały one do Brugii. Oto jak opisuje pisarka ich spotkanie: „Królowa Francji i królowa Norwegii, podciągnąwszy długie płaszcze, w jednym porywie rzuciły się ku sobie. — Elżbieto! — Anno! Siostry objęły się i nie mogły się nacałować, przepełnione radością. W ojczystym języku wspominały swoje życie w Kijowie, dzieciństwo. Jak daleko był ten czas, kiedy one, długowłose dziewczynki, biegały na wyścigi za ojcem! Anna, młodsza, rzadko przybiegała pierwsza. Ale Elżbieta zawsze zostawiała jej miejsce w objęciach ojca Jarosława, który niósł je obie do królestwa rusałek. — A o mnie zapomniano? — odezwał się Harald. — Haraldzie! — radośnie wykrzyknęła Anna. — Pozwólcie, że was pocałuję, siostrzyczko. Jak wyście wypiękniały! Gdzie podziała się dzika łowczyni z lasów Rusi! Gdybym nie był zakochany w Elżbiecie, koniecznie porwałbym was królowi Francji. Anna wesoło się śmiała. Kiedy radość spotkania opadła, orszak powoli ruszył w stronę Brugii. …Miesiąc przeleciał jak jeden dzień. Nadszedł czas rozstania. Anna długo stała na brzegu, patrząc na wielki statek, który odpływał do Norwegii”. Oczywiście, przez miesiąc, który spędziły razem w Brugii, siostry miały możliwość szczegółowo zapoznać się z miastem, z jego życiem, odwiedzić wybitne miejsca. Gdzieś w najskrytszych głębinach swojej pamięci Brugia bez wątpienia przechowuje wspomnienia o tych mądrych, pięknych kobietach. Nasi naukowcy i pisarze z czasem zbadają i opiszą szczęśliwe chwile pobytu sióstr w tym czarującym flamandzkim mieście. Bo ani Francja, ani Flandria nie są aż tak dalekie od Ukrainy. I w historii naszych krajów jest wiele wspólnych punktów, klucz do odkrycia których nie zawsze leży w stolicach, a często w niewielkich miastach, takich jak Brugia czy francuskie Senlis.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
