Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

POGLĄD

Слово Просвіти, №25 за 2008 рік

Wołodymyr FERENC, m. Iwano-Frankiwsk. Nie ma nic dziwnego w tym, że wreszcie ktoś przychodzi do nas z gotowymi standardami wolnego świata, pyta, czy mamy ksenofobię i na ile zagraża ona obcokrajowcom. Zamiast bić się w piersi i udowadniać, jakimi jesteśmy potulnymi i tolerancyjnymi, warto choć ten problem rozwiązać uczciwie i gruntownie. Potrzebujemy nie kampanii „eurodemokratyzacji”, a merytorycznej dyskusji na temat dwóch współczesnych światowych mechanizmów ksenofobii. Pierwszy i dominujący polega na wypieraniu do kulturowych rezerwatów żywych ośrodków etnicznej odrębności. W tym przypadku nieubłagany ksenofob wobec czynnika etnicznego to bezlitosne społeczeństwo konsumpcyjne jako dominująca większość. Wszystkim krajom i narodom przypisana jest ksenofobia klasyczna — strach o zachowanie własnego etnicznego „ja”. Ksenofobia społeczeństwa konsumpcyjnego jest groźniejsza dla świata, ale o tym mówić nie jest modnie. Ukraińcy są zaniepokojeni problemami narodowego przetrwania, dlatego zdrowa ksenofobia jest możliwa w takim stopniu, w jakim istnieje w każdym samowystarczalnym państwie świata. Po to, aby ksenofobia nie przekraczała cywilizowanych ram, potrzebny jest elementarny porządek prawny, ustalone prawem zasady współżycia miejscowej ludności z obcymi i podróżnymi. Światowa kampania walki z ksenofobią aż do całkowitego zniszczenia tej ostatniej dotarła i do nas. Warto ją przyjmować spokojnie, jako zwykłą technologię psychoinformacyjną, aby zapewnić obcym idealne warunki komunikacji z nami, oczywiście bez uwzględnienia naszych interesów. W imię własnej wygody i bezpieczeństwa biznes daje pieniądze na programy wykorzeniania na Ukrainie ksenofobii, antysemityzmu czy jeszcze czegoś. Jeszcze na początku niepodległości przeżyliśmy pierwszą falę informacyjnych ataków prewencyjnych — oskarżeń o antysemityzm. Wtedy my, pełni przyjaznych uczuć do wolnego świata, naiwnie dziwiliśmy się: za co nas oskarżają? Oburzaliśmy się i z całych sił staraliśmy się usprawiedliwić przed światem: antysemityzmu na Ukrainie nie ma! W czymś się usprawiedliwiamy, nawet za to, że w Konstytucji jest jedyny język państwowy. Przekonujemy międzynarodowe komisje oraz swoich polityków na wszystkich wyborach, że nigdy nie będzie przymusowej ukrainizacji, że po rosyjsku nieгласно i nielegalnie wolno rozmawiać i milicjantom, i urzędnikom, i deputowanym — byle tylko nie zagrażać językowi rosyjskiemu. Mimo wszystko oskarżają na każdych wyborach i nie wynika to z niechęci do Ukraińców — to taka standardowa technologia przygotowania terytorium pod biznes obcokrajowców, zapewnienia spokoju dla miłośników korzystnego dla siebie gospodarowania na Ukrainie. Kiedyś nazywano to pacyfikacją, zjawisko to znane jest z historii jako „uspokojenie”, wybijanie represjami wolnomyślicielstwa Ukraińców przez Polaków na skolonizowanych zachodnioukraińskich terytoriach. Teraz to narzucanie Ukraińcom kompleksu winy poprzez pranie mózgów potokami informacji. Nas usilnie zachęcają do samodzielnego wykorzenienia ukraińskiej ksenofobii z pomocą nowych ukraińskich ustaw. Uważają, że ksenofobia u nas jest, bo we wszystkich państwach świata ten problem jest bolesny. Nikt nawet wyobrazić sobie nie może, że w rzeczywistości na Ukrainie nie ma nawet tego potrzebnego dla odporności narodu minimum ksenofobicznego strachu przed utratą odrębności rozwoju. Pełny brak ksenofobii — to też źle, to oznaka sennego lub ledwo żywego narodu. Nad problemem ksenofobii mało kto się zastanawia, a nasz parlament może stworzyć sytuację, że zamiast normalnego programu rozwoju narodu — ciach ustawą w ksenofobię! Jeśli będziemy tak rozwiązywać problem ksenofobii, nie wyjaśniwszy, czym on jest i czyj on u nas, to ostatecznie zniszczymy siebie jako naród. Nie jest zbędne przypomnienie, że ksenofobia — to ostatni naturalny odruch samoobrony narodu, strach przed duchową śmiercią rozpuszczenia się w bezimiennym tłumie. Z uwagi na stan rozpowszechnienia języka ukraińskiego na Ukrainie, obecność postępującej choroby rosyjskojęzyczności wśród etnicznych Ukraińców, naród ukraiński traci naturalną odporność i o ksenofobii jako zagrożeniu dla obcokrajowców już nie ma mowy.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn