Strona · s. 15strona oryginału ↗
Dotknąć niebios… Święto na połoninie
Слово Просвіти, №25 за 2012 рік
Ulana WOLYKOWSKA Zdjęcia Ołeksandra ŁYTWYNENKI Międzynarodowy festiwal „Schody do nieba” odrodził się i połączył wybitnych muzyków, wykonawców operowych, artystów baletu. Obok Ukraińskiego Domu dotknąć niebios wysokiej kultury klasycznej mógł każdy chętny… Na Placu Europejskim zebrali się miłośnicy klasyki, a wśród nich wielu młodych ludzi. Na festiwalu zaprezentowano nie tylko sztukę klasyczną, ale także jazz, rozcieńczony etnomuzyką. Według słów Mykoły Tretiaka, reżysera-inscenizatora Narodowej Opery Ukrainy, festiwal ewoluował, znacząco wzrósł jego status. Za granicą do takich wydarzeń stosunek jest znacznie poważniejszy, zazwyczaj jest tam 5, 8, 10 tysięcy widzów, a my, Ukraińcy, często rozmieniamy się na pop, zapominając, że klasyka to wieczność. „Dołączają do nas liczni ukraińscy wykonawcy światowej klasy, to dodaje festiwalowi statusu. Pomysł był taki, aby ich wszystkich zebrać i zaprosić tutaj. Jestem pewien, że w przyszłości „Schody do nieba” będą bardziej widowiskowe i na większą skalę” — mówi M. Tretiak. Główną ideą wydarzenia jest połączenie muzyki, słowa, akcji w jednym porywie harmonii, wykwintności i miłości. Przypomnijmy, że po raz pierwszy „Schody do nieba” odbyły się w 1997 roku, a potem nastąpiła długa pauza. W 2011 roku miała miejsce seria wydarzeń pod egidą festiwalu: tournée Dmitrija Chworostowskiego po miastach Ukrainy (Donieck—Lwów—Odessa—Kijów). Sezon zakończył się koncertem „Trzy Piano” w Narodowej Filharmonii Ukrainy, gdzie występowali Anatolij Koczerga i Dmytro Najdycz. W tym roku w „Schodach do nieba” wzięło udział wielu profesjonalnych wykonawców ze światowym uznaniem, ale pracują oni głównie za granicą. W szczególności zasłużona artystka Ukrainy Olha Mykytenko, solista Opery Wiedeńskiej i nowojorskiej „Metropolitan Opera” Anatolij Koczerga, primabalerina Narodowego Teatru Opery i Baletu Ukrainy Ołena Filipjewa oraz inni. Wielkiemu widowisku towarzyszyła Narodowa Orkiestra Symfoniczna Ukrainy. Maria WYSZNEWŚKA, m. Czerniowce W rejonie storozynieckim tradycją staje się organizowanie świąt na górskich połoninach. Po raz drugi festiwal odbył się w malowniczym zakątku bukowińskiego Podgórza — osiedlu typu miejskiego Krasnoilsk, które leży na granicy z Rumunią, w przedgórzu Karpat. Gości i organizatorów święta „Krasnoilska połonina—2012” powitali szefowie władz obwodowych. Są oni przekonani, że święto wyjścia na połoninę w Krasnoilsku stanie się tradycyjnym. Wszyscy chętni podziwiali niepowtarzalne piękno bukowińskich Karpat, częstowali się kulinarnymi arcydziełami miejscowej kuchni, zachwycali się występami oryginalnych zespołów folklorystycznych, wirowali w żywiołowym tańcu narodowym i cieszyli się niepowtarzalną atmosferą święta. Program był dość nasycony: koncert z udziałem zasłużonych artystów Ukrainy Mykoły Janczenki i Ołeha Pawłyszyna, zespołu „Zabawa” z Tarnopola, ludowego zespołu Rumunii „Florile Bukowinei” oraz innych kolektywów. Dla gości i uczestników festiwalu „Krasnoilska połonina—2012” zorganizowano wystawę-sprzedaż prac mistrzów sztuki dekoracyjno-użytkowej, degustację produktów owczarstwa oraz potraw kuchni narodowej, jazdę konną i zawody sportowe, warsztaty z dojenia owiec, przygotowywania bryndzy, wurdy i kuleszy. A dla dzieci działały atrakcje dziecięce. Ulana WOLYKOWSKA Zdjęcia Ołeksandra ŁYTWYNENKI W Ogrodzie Botanicznym otwarto Pierwszy międzynarodowy festiwal rzeźby współczesnej. Na szczególną uwagę zasługuje specjalny projekt pięciu arcydzieł światowego artu. Imponujący, ogromny człowiek — „Dom wiedzy” Hiszpana Jaume Plensy — to jedna z najpopularniejszych rzeźb, przy której jest chyba najwięcej zainteresowanych zwiedzających. Jest to figura, która składa się z niezliczonej ilości liter i symbolizuje informacyjną istotę ludzkiej istoty. Niezwykła, nieco niezrozumiała rzeźba, pomalowana w kolory tęczy, pod tytułem „Ktoś i ktoś”. Stworzyła ją Irlandka Eva Rothschild. „Siedząca figura” Polki Magdaleny Abakanowicz, „Szeroki pasaż” Brytyjczyka Nigela Halla oraz „Dziedziczna szata” (kurtka chińskiego lidera Mao) Sui Jianguo. Wszystkie te prace były eksponowane w Yorkshire Sculpture Park i widział je niemal cały świat. Wystawa wywołała u zwiedzających skrajne wrażenia: zachwyt, zdziwienie i niezrozumienie. — Wrażenia są wyraziste. Wydaje mi się, że można było przywieźć więcej eksponatów, byłoby to jeszcze ciekawsze. Każdej rzeźbie, mimo że ma tytuł, nadaje się własne imię. Oto tę nazwałam „Kurtka Stalina”, a to — „Człowiek świata”. Ulana WOLYKOWSKA Zdjęcia Ołeksandra ŁYTWYNENKI Na Polu Śpiewaczym — wystawa z okazji przeprowadzenia Euro—2012. U podstaw wszystkich kompozycji kwiatowych w cudowny sposób połączyły się elementy malarstwa petrykowskiego (ojczyzna — starodawna kozacka wieś Petrykiwka na Dniepropietrowszczyźnie) oraz symbolika mistrzostw w piłce nożnej. Obok każdej pracy znajduje się księga wpisów, gdzie jest mnóstwo słów zachwytu i wdzięczności. „Rysunki są żywe i wyraziste”. „To bardzo piękne miejsce, gdzie każdy człowiek zanurza się w dzieciństwo, czuje radość i miłość do rodzinnej ziemi”. „Wszystko, co zobaczyliśmy, to bajka. Raj na ziemi”. Każdy rejon Kijowa przedstawił swoje dzieło z kwiatów. Na przykład, u podstaw kompozycji rejonu peczerskiego znajduje się obraz niebieskiego ptaka jako symbolu szczęścia. W kompozycji rejonu sołomiańskiego do fantazyjnego wzoru ukraińskiego malarstwa petrykowskiego dołącza heraldyczna lilia — symbol Francji. Przypomnijmy, że za cztery lata Francja przeprowadza finałową część mistrzostw Europy w piłce nożnej Euro—2016. W centrum kwiatowego panelu Obołoni...
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
