Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Co nowego w kinie? Majowy przegląd wydarzeń filmowych w Ukrainie

Слово Просвіти, №25 за 2018 рік

Wydarzenie miesiąca — „Mołodist”. Zakończył się 47. Kijowski Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Mołodist” i kinomani dowiedzieli się, które filmy jury uznało w tym roku za najlepsze. Ważne jest jednak to, że przez cały czas trwania festiwalu rozbrzmiewały słowa wsparcia dla nielegalnie więzionego przez Rosję ukraińskiego reżysera Ołeha Sencowa, którego głodówka w więzieniu na dalekiej północy kraju-agresora z każdym dniem zwiększa śmiertelne niebezpieczeństwo dla jego życia — a obok Ukraińców stali filmowcy ze wszystkich zagranicznych krajów uczestniczących w festiwalu. A 1 czerwca w kinie „Kijów” odbył się pokaz filmowy połączony z dyskusją w ramach wsparcia dla ukraińskich więźniów politycznych, w szczególności Ołeha Sencowa. Wzięli w niej udział: Marion Döring — dyrektorka Europejskiej Akademii Filmowej, Pyłyp Illenko — przewodniczący Państwowej Agencji Ukrainy ds. Kina, Wasyl Bodnar — wiceminister spraw zagranicznych Ukrainy, Andrij Chałpachczi — dyrektor generalny KMFF „Mołodist”, Jurij Jacenko — ukraiński więzień polityczny, były jeniec Kremla, oraz Wiaczesław Bihun — reżyser filmu „Silni duchem”, bardzo prostego w strukturze dokumentalnego filmu-monologu, ale porażającego siłą emocjonalnego odbioru (nie bez powodu Wasyl Bodnar poprosił o przekazanie filmu MSZ, aby mogło pokazywać go na całym świecie). Jurij Jacenko, młody Ukrainiec, który wraz z towarzyszem spędził 368 dni w rosyjskim więzieniu jeszcze na początku wojny, opowiada o tym, jak stał się zakładnikiem Rosji, jak opierał się niewoli, cierpiąc z powodu okrutnych tortur. Aby doprowadzić do uwolnienia, Jurij i jego przyjaciel uciekli się do desperackiego, ale przemyślanego kroku. Co przeżyli? Co przeżywają wszyscy ukraińscy więźniowie polityczni: Ołeh Sencow, Roman Suszczenko i inni jeńcy Kremla? Obraz odtwarza jeden ze współczesnych wizerunków Ukraińca, którego nie można złamać. Andrij Chałpachczi przypomniał, że droga twórcza Ołeha Sencowa zaczynała się właśnie na festiwalu filmowym „Mołodist”: „On jest nasz. Ołeh debiutował właśnie u nas, właśnie tutaj został pokazany jego film „Gamer”. Jego głos musi zostać usłyszany. Nie możemy milczeć”. Marion Döring podkreśliła: „W rzeczywistości stale odbywa się wielka liczba protestów, nie tylko na festiwalu filmowym „Mołodist” — odbywają się one na całym świecie. Naszym zadaniem jako społeczności filmowej jest nieprzestawanie mówić o Ołehu. Wydaje mi się, że właśnie na to liczyli ludzie, którzy odpowiadają za jego uwięzienie — że o nim zapomną. Musimy kontynuować swój protest, kontynuować mówienie”. Sam Jurij Jacenko zaznaczył: „Kiedy stałem się rosyjskim więźniem, takich osób było jeszcze 12. Teraz zaś na podstawie fałszywych oskarżeń skazano 78 osób”. Ajsze Umerowa, córka byłego krymskiego więźnia politycznego, dodała, że większość tych ludzi to Tatarzy krymscy. Jeśli chodzi o zwycięzców festiwalu, to Grand Prix otrzymał polsko-litewski film „Święty” (reż. Andrius Blaževičius) o litewskim miasteczku, które mierzy się z kryzysem gospodarczym 2008 roku. Vitas zostaje zwolniony z fabryki, pod wpływem żony zaczyna szukać pracy, ale bezskutecznie. Zrobiwszy nową fryzurę, Vitas ma nadzieję na przygodę miłosną z fryzjerką Mariją, ale również ponosi porażkę. Ostatecznie Vitas wraz z najlepszym przyjacielem Petrasem zaczyna szukać chłopaka, który umieścił na YouTube wideo, twierdząc, że widział w mieście Jezusa Chrystusa. To jedyne, co udaje się Vitasowi. Nagrody otrzymały również obraz „Zimowi bracia” Hlynura Pálmasona (Dania, Islandia, 2017) oraz film „Ładunek” Ognjena Glavonicia (Serbia, Francja, Chorwacja, Iran, Katar, 2018). W Konkursie Narodowym nagrodę za najlepszy film oraz nagrodę pieniężną w wysokości 50 000 hrywien zdobył obraz „Sztangista” Dmytra Suchołytkiego-Sobczuka (Ukraina, Polska, 2018) — za wirtuozerską reżyserię i porażającą obrazowość. W filmie mowa o prawdziwej cenie sportowych zwycięstw. Specjalne wyróżnienia jury otrzymały film Nikona Romanczenki „Poza strefą” (2017) oraz „Szczęśliwe lata” Switłany Szymko i Hałyny Jarmanowej (2018) — te obrazy również warto obejrzeć. Nagrodę publiczności KMFF „Mołodist” zdobył film „Cicha noc” Piotra Domalewskiego (Polska, 2016) — ukazuje on prowincjonalną polską rodzinę, która mierzy się z problemami przetrwania i migracji. Filmy fabularne. Ukończono film „Solitude”. Firma filmowa „TABOR” przedstawiła Państwowej Agencji Ukrainy ds. Kina ukończony produkcyjnie krótkometrażowy debiutancki film fabularny reżyserki i scenarzystki Jelizawety Smit „Solitude”. Gatunek — dramat absurdalny. Państwowe wsparcie finansowe filmu wyniosło 100% i stanowiło 997 tys. 322 hrywny. Producent — Ołeksandr Fomenko, operator — Wiaczesław Cwietkow, scenografka — Marija Chomjakowa. W mieście, które przeżywa chaos podczas ewakuacji, stary teatr pod swoim dachem zbiera tych, którzy nie mają już dokąd i do kogo się udać. Przypadkowa znajomość dwojga bohaterów może stać się zupełnie nieprzypadkową, ale tylko jeśli oboje tego zechcą. Film kręcono w Odessie, obecnie przygotowuje się go do udziału w festiwalach. „Kryptonim „Bandera””. Firma LLC „TRI-JA-DA PRODUCTION” ukończyła dramat wojenny, którego wydarzenia rozgrywają się jesienią 2014 roku w strefie ATO. Grupa kontrwywiadowców na czele z doświadczonym kapitanem Antonem Sajenką (kryptonim „Bandera”) próbuje zapobiec dywersji i unieszkodliwić rosyjskiego sabotażystę Chodoka. Projekt filmu otrzymał 19 mln 565 tys. hrywien finansowania państwowego.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn