Strona · s. 15strona oryginału ↗
Centralna postać kina poetyckiego
Слово Просвіти, №25 за 2021 рік
Na początku uroczystości artystka-wokalistka teatru „Berehynia” Kateryna Bereznyćka wykonała pieśń z filmu „Cienie zapomnianych przodków”, a Miejska Akademicka Męska Kapela Chóralna im. L. Rewuckiego pieśni z obrazów „Sen”, „Zaginiona gramota” oraz „Komisarze”. Dyrektor teatru „Berehynia” Iljina Hensićka-Semencowa podzieliła się planami tego zespołu na przyszłość. Już we wrześniu w murach teatru Kapela Rewuckiego przedstawi nowy program, który w całości składać się będzie z pieśni brzmiących w filmach, w których grał Mykołajczuk, przygotowywany jest spektakl według jego scenariusza. – W ciągu ostatnich 26 lat wydaliśmy około czterdziestu książek poświęconych ukraińskiemu kinu – opowiedziała redaktor naczelna czasopisma „Kino-Teatr” Łarysa Briuchowećka. – Prawie w każdej z nich figuruje imię Iwana Mykołajczuka. To był zdumiewający człowiek, którego natura i Bóg obdarzyli potężnym talentem. W mrocznych czasach zastoju pozostawał Ukraińcem, człowiekiem, który kocha Ukrainę i utwierdza ją w najbardziej masowej dziedzinie sztuki – kinie. Pani Łarysa opowiedziała także o wydanych na jubileusz Iwana Wasylowycza książkach „Talent i gra: ukraińscy aktorzy teatru i kina” oraz „Tajemnicza historia filmów. Pamięć dokumentów”; o stronie internetowej „Iwan Mykołajczuk. Los i role”, która od marca codziennie wypełniana jest fotografiami, artykułami, wspomnieniami, fragmentami filmów. Podarowała swoje książki wdowie po aktorze Marii Jewheniwnie. – Dzisiaj dzień geniusza ukraińskiego kina poetyckiego, wybitnego reżysera, aktora – podkreśliła dziennikarka telewizyjna Hałyna Iwlewa. – Film „Cienie zapomnianych przodków” uznany jest za jeden ze stu najlepszych obrazów światowej kinematografii. Ten obraz jest obowiązkowy do studiowania w USA dla przyszłych reżyserów, scenarzystów i aktorów Hollywood. Przekazuję wszystkim pozdrowienia od ludowej artystki Ukrainy Wałentyny Kowalśkiej, która wiele lat śpiewa z Mariczką Mykołajczuk w trio „Złote klucze”. Ich pieśni i dzisiaj kontynuują brzmienie na całym świecie. Razem z Serhijem Trymbaczem nakręciliśmy program poświęcony jubileuszom Iwana i Mariczki Mykołajczuków, który pokażemy 1 lipca w telewizji emigracyjnej. – To nasze wspólne święto, któremu na imię Iwan Mykołajczuk – podkreślił zastępca przewodniczącego Narodowego Związku Kinematografów Ukrainy Serhij Trymbacz. – Należy on do pokolenia, które tworzyło w latach 60., kiedy zaczęło się odrodzenie kulturalne. Pierwszy etap tego odrodzenia był w latach 20., nazywają go „rozstrzelanym”. Drugi etap odrodzenia często nazywają „uduszonym”. Strzelali, być może, i mniej, ale „dusili” bardziej. Władza we wszystkich wiekach zachowywała się wcale nie inteligentnie w stosunku do twórców, ale to, co zostało zrobione w latach 70., jest w ogóle poza granicą dobra i zła. Zjawisko, które nazywają ukraińskim kinem poetyckim i które kojarzą przede wszystkim z Iwanem Mykołajczukiem, bez przesady – jest światowego poziomu. Po prostu wtedy naszego kina nigdzie nie wypuszczali. Poszczęściło się tylko „Cieniom zapomnianych przodków”, a Serhij Paradżanow stał się jednym z najbardziej znanych reżyserów. Ten film był motorem życia społecznego. Wokół niego powstało pole magnetyczne, które ostatecznie sprzyjało wydarzeniom 1991 roku. Rewolucję końca lat 80. – początku lat 90. robili ci sami ludzie, którzy zaczynali drugi etap odrodzenia w latach 1960. Dlatego wkład Iwana Mykołajczuka w to, że Ukraina stała się niepodległym państwem, trudno przecenić. Chyba wielu osobom dzisiaj znany jest film z 1972 roku „Odkryj siebie” o Hryhoriju Skoworodzie, który był zakazany. Iwan Mykołajczuk zagrał Skoworodę, czytając zza kadru jego wiersze. Czytał genialnie. To był głos wielkiego filozofa ludowego. A po 7 latach Mykołajczuk wystawi film „Babilon XX”, gdzie zagra rolę Skoworody innej epoki. Prawdziwie był wielkim filozofem, myślał kategoriami kosmicznymi. Kijowski Akademicki Teatr Ukraińskiego Folkloru „Berehynia” przy wsparciu departamentu kultury Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej oraz z udziałem Miejskiej Akademickiej Męskiej Kapeli imienia Lewka Rewuckiego razem z całą Ukrainą uczcili 80-lecie od dnia urodzin wybitnego ukraińskiego aktora i reżysera Iwana Mykołajczuka. Do świętowania dołączyła także wdowa po Iwanie Mykołajczuku – ludowa artystka Ukrainy Maria Mykołajczuk, którą aktor czule nazywał Mariczką. Wydarzenie odbyło się w skwerze Iwana Mykołajczuka, naprzeciwko domu, w którym mieszkał artysta.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
