Strona · s. 9strona oryginału ↗
Ciąg dalszy artykułu «PIERWODRUK», s. 8
PIERWODRUK
Слово Просвіти, №26 за 2007 рік
narcyzm jako główny czynnik twórczości J. Illenki”. Gogolowska polska panienka przekonała mnie całym swoim boleśnie-błyszcząco-nienagannym ciałem, że jestem głupcem. Po jakichś pół godzinie białe, jak barytowany podkład papieru fotograficznego, ciało było już ubrane. I na obcasach. Na stole zastępcy dyrektora było posprzątane. Właściwie, co tam było sprzątać, oprócz wgniecenia? Beata z arkuszem papieru, na którym jej ręką było napisane: Wniosek o scenariusz ukraińskiej bajki ludowej o Iwanie Kupały, — weszła do gabinetu Wasyla Zemlaka ze mną i dwiema filiżankami mocnej kawy. Ja niosłem do kawy butelkę ormiańskiego koniaku trzy gwiazdki. Butelka znalazła się w szafce biurka z wgnieceniem. Było ich tam wiele. Butelek, a nie wgnieceń. Oto po co tam stało biurko, dotarło do mnie. Dwie szafki, w jednej koniak, w drugiej — wódka. — Jurku, przecież ci mówiłem, że jesteś bajkopisarzem… Oto i kręć sobie bajeczki…. nie masz czego pchać się w nowoczesność… w politykę i w… sztukę… nieśmiertelną prozę niech pisze Wasyl Zemlak… Coś nie przypominam sobie w swoim dzieciństwie takiej bajki o Kupały? — To tak… u Gogola… z “Wieczorów na chutorze w pobliżu Dikańki” — próbowałem intonacyjnie obniżyć znaczenie Gogola w literaturze światowej, a może i sprowadzić go do zera. Ale na próżno, zria staralsia, jak powiedział Bieliński o Gogolu. Główny redaktor studia filmowego im. Dowżenki Wasyl Sydorowycz Zemlak, na moje szczęście, o Gogolu nic nie słyszał. A może był mądrzejszy ode mnie i od Gogola — udawał, że nic nie słyszał. Zacząłem rozkręcać wniosek Beatrycze w scenariusz od sceny chrztu Petrusia. Scena była taka: chrzci święty ojciec niemowlę, przyszłego bohatera filmu biednego Petrusia. Nazywa, oczywiście, Piotrem, bo tak u Gogola w “Wieczorze na Iwana Kupały”. Pod koniec obrzędu dodaje już od siebie, bo dziecko strasznie hałasuje w chrzcielnicy, wygląda na to, że chce uciec z chrzcielnicy — jakby protestuje przeciwko przyszłemu scenariuszowemu życiu. Święty ojciec uspokaja niemowlę: — Życie — kara niewielka — musisz odbyć. Ja tego nie wymyśliłem. Te słowa wyłowiłem z ust zastępcy przewodniczącego Rady Najwyższej USRR dwukrotnego bohatera Związku Radzieckiego tow. Sydora Kowpaka. No, tego, który partyzantował po całej Ukrainie za Niemców. Swoją drogą, Wasyl Sydorowycz Zemlak mówił, że on też z partyzantów. Kiedy Sydir Kowpak już partyzantował w Radzie Najwyższej za bolszewików, to mu przysyłali tysiącami listy z GUŁAG-u jego dawni towarzysze broni. Oni błagali o ułaskawienie. Oni wszyscy, jak jeden, pisali mniej więcej tak: “Ojcze Naczelniku Najwyższy! Za co mnie ukarano na 25 lat pozbawienia wolności? Ja przecież tylko, kiedy wróciłem z partyzantki, na tańcach w wiejskim klubie wypiłem trochę, nie więcej niż w partyzantce, i powiedziałem Nastusi, kiedy ona groziła mi, że powie swojemu ojcu, przewodniczącemu rady wiejskiej, jak ja ją krzepko macam: imyw ja twoju silradu, — tylko i powiedziałem, — razem z Radą Najwyższą, u mnie tam sam Sydir Kowpak siedzi… W rzeczywistości zaś ja nigdy nie imyw ani Nastusi, ani sowieckiej władzy, a przeciwnie, ona mnie. Zmiłuj się, Ojcze Sydirze, Obywatelu Naczelniku Najwyższy Kowpaku!” Dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego Sydir Kowpak pisał na wszystkich bez wyjątku listach jednakowy dla wszystkich wyrok własnoręcznie: “Kara niewielka — musisz odbyć. Sydir Kowpak”. Ciąg dalszy nastąpi.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
