Strona · s. 3strona oryginału ↗
LISTY Z SEWASTOPOLA
Слово Просвіти, №26 за 2007 рік
Choć gorzko o tym mówić, wychowanie młodego pokolenia w duchu imperialnego patriotyzmu obejmuje obecnie jedną trzecią terytorium Ukrainy i może stać się zarzewiem kolejnych prób separatyzmu. Ośrodkiem imperialnego legowiska jest, niestety, Sewastopol. Nikt na Ukrainie nie dziwi się antypaństwowym decyzjom naszej Rady Miejskiej i jej proimperialnej postawie. Nie zostanie to wykorzenione, dopóki ustawodawcy nie postawią organów państwowych w ramach niezbędnych dla celowego funkcjonowania państwa. Należy ustawowo przewidzieć kryteria przestrzegania ogólnoludzkich wartości przy kształtowaniu polityki wewnętrznej i zagranicznej państwa oraz odpowiedzialność karną urzędników za niemoralną politykę, niemoralne zachowanie, niemoralną krytykę. Zdrady polityczne ustałyby natychmiast! Przez wszystkie lata niepodległości Ukrainy tylko rząd Jechanurowa zwrócił uwagę na ukraińską kulturę w Sewastopolu i zaplanował na nią niemałe środki. Ale rząd Janukowycza skierował te pieniądze na wzmocnienie stołecznych i państwowych zespołów artystycznych. Prześpiewano i przetańczono 9 milionów! Dziś nie są potrzebne pokazowe akcje — niezbędny jest materialny fundament odrodzenia kultury. Ukraińska kultura w mieście jak chodziła w łachmanach, tak w nich pozostała — „Proświta” w piwnicy, a inne organizacje społeczne na zapleczu. W tym roku miejskie zrzeszenie „Proświty” wystąpiło z inicjatywą przeprowadzenia szeregu działań: teatralnego widowiska „Od Bożego Narodzenia do Święta Jordanu”, konkursu młodych poetów i recytatorów utworów Tarasa Szewczenki, Ogólnoukraińskiego festiwalu dziecięcych zespołów „Wiosna nad morzem”, uczczenia pamięci miejskiego pisarza Dmytra Wytiuka, postawienia pomnika pisarzowi Wałkowi Krawczence, otwarcia popiersia T. H. Szewczenki w szkole nr 49, otwarcia wystawy ludowych wyszywanek mistrzyni-proświtanki Natalii Besaszczuk, a także opracowało ważne pisemne apele i protesty dotyczące lekceważącego wykorzystania subwencji państwowej na kulturę, zatwierdzenia przez radę miejską programu rozwoju języka rosyjskiego, nieprzestrzegania wymogów licencyjnych przez „Kanał Narodowy” i wielu innych. Miejskie prorosyjskie media odmówiły informowania o tych działaniach. Nawet pracownicy Ukraińskiego Centrum Kulturalno-Informacyjnego, gdzie odbywała się wystawa wyszywanek, w wywiadzie telewizyjnym o partnerstwie z „Proświtą” w ogóle nie wspomnieli, a wystąpienie przewodniczącego zrzeszenia, który praktycznie zorganizował wydarzenie, w programach telewizyjnych skrócono do statusu zwiedzającego wystawę, bo nie jest im potrzebna współpraca i ukraińska kultura. Proświtanki znalazły porozumienie z Miejskim Centrum Kultury i Sztuki i przeprowadziły festiwal ukraińskich dziecięcych zespołów na Dzień Miasta. Sewastopolczycy mieli okazję zobaczyć koncert finałowy zespołów „Polisianoczka”, „Wesnianoczka”, „Drużba”, „Arabesk”, „Karamelky”, „Mołodyczka” oraz sewastopolskich „Simen” i „Krasa i moda”. Dziś polityka i działalność prorosyjskich władz miejskich jest dla nas zupełnie niekorzystna, chociaż mamy możliwość „obudzić” część miejscowej ludności i stanąć na czele marszu po ukraińską władzę w mieście. Rada Miejska to rozumie i odcięła ukraińską społeczność od udziału w wysłuchaniach publicznych czy w pracy stałych komisji. Ukraińcy w mieście są praktycznie wyrzuceni za burtę projektów biznesowo-przedsiębiorczych i politycznych. Bez ogólnoukraińskiej pomocy przełom kulturowo-historyczny pozostanie niemożliwy do zrealizowania. Niedawno każda z partii bloku „Nasza Ukraina” liczyła do 50 aktywnych członków, a obecnie mają po 500 aktywistów, co w perspektywie uczyni je najliczniejszym blokiem politycznym miasta. Podstawą bloku jest pielęgnowanie młodej elity politycznej, zorientowanej na ideę narodową i wybór europejski. I właśnie te partie polityczne o orientacji państwowej nie mają dostępu do środków masowego przekazu. Z organizacji społecznych miasta najliczniejszym i najbardziej wpływowym pozostaje zrzeszenie „Proświta”, które co tydzień omawia, uchwala i realizuje pilne działania kulturalne, edukacyjne i ideologiczne. Z inicjatywy „Proświty” i ukraińskich organizacji społecznych w mieście raz na pięć lat zbiera się forum „Ukraińska Społeczność Sewastopola”, które podejmuje decyzje i rekomendacje dla organów władzy miejskiej. Działalność Ukraińców w mieście jest przez organy władzy złośliwie niebadana i nieanalizowana. Póki co tylko „Proświta” ma wpływ na wszystkie procesy społeczne. Pożądane byłoby, aby struktury prezydenckie zwróciły uwagę na międzyobwodowe związki patronackie między dużymi i małymi wspólnotami narodowymi. Jest to niezbędne dla wprowadzenia ukraińskich przedstawicieli małych wspólnot do organów władzy. Brak takich uzasadnionych badań sygnalizuje albo niedostateczny profesjonalizm obecnych polityków, albo ich obojętny stosunek do bezpieczeństwa narodowego w kształtowaniu własnej polityki miejskiej. Patriotyczne partie i organizacje społeczne miasta, przełamując cynizm władz miejskich, są gotowe delegować do wszystkich gałęzi władzy patriotów-reformatorów, gotowych pracować na rzecz duchowo uzdrowionej jednostki społeczeństwa — wolnego obywatela, bronić samego społeczeństwa, gdzie każda rodzina byłaby narodową twierdzą, każda placówka dziecięca, każda szkoła, każda uczelnia stawałyby się jeszcze szkołą życia, uskrzydloną wysoką duchowością. W Sewastopolu istnieje konfrontacja dwóch światopoglądów: ukraińskiego i rosyjskiego. Przeważająca część ludności jest zorientowana na Rosję. Ruch narodowy Ukraińców i Tatarów krymskich coraz bardziej się pogłębia i jest ukierunkowany na wsparcie integralności Ukrainy. Tatarzy krymscy, podobnie jak Ukraińcy, rozumieją plany Rosji wobec Krymu. Największe zjednoczenie krymskich sił narodowych nastąpiło podczas „kryzysu tuzlińskiego”. Flota Czarnomorska znajdowała się w stanie gotowości bojowej wraz z politycznym „Blokiem Rosyjskim”, związkiem oficerów radzieckich i wieloma innymi szowinistyczno-separatystycznymi organizacjami. Tylko terminowe zwrócenie uwagi społeczności światowej na problem Tuzli umożliwiło dyplomatyczne rozwiązanie kryzysu. Nie mniej groźne były niedawne wydarzenia w Bachczysaraju. Szowiniści celowo podżegają do konfliktów międzynarodowych, a potem zastraszają ukraińskie władze Tatarami krymskimi. Ukraińcy krymscy i Tatarzy krymscy już dawno się porozumieli. Przyjazny krok ku solidarności społecznej między (póki co!) ukraińską diasporą Sewastopola a rosyjską większością poprzez wzajemne docenianie kultur, zapewnienie równych szans, niwelowanie różnic ideologicznych i zrównoważenie problemu językowego stworzy bezsporne warunki transformacji Sewastopola do Wspólnoty Europejskiej. W Sewastopolu istnieją już nieliczne przykłady współpracy wśród literatów, pracowników kultury, edukacji, istnieje porozumienie w kwestiach międzynarodowych między obywatelami. To duchowa rewolucja oddolna. Ambitni politycy pozostają poza nią. „Sewastopolscy kozacy” — występ dziecięcego zespołu
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
