Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

«Chrzest szowinizmem»

Слово Просвіти, №26 за 2008 рік

Petro ANTONENKO, zdjęcie autora Ukraina obchodzi 1020-lecie „chrztu Rosji”. Dokładnie tak. Ale najpierw o samym „jubileuszu”. Jest jakiś niekrągły, krzywy, podobny do „jubileuszowej paradki” z czasów Breżniewa. Wydano nawet dekret naszego Prezydenta. Przy obwodowych administracjach państwowych utworzono jubileuszowe komitety organizacyjne. A co dalej? Na posiedzeniu jednego z takich komitetów w Czernihowie przewodniczący obwodowej Proświty wniósł propozycję: w ramach obchodów jubileuszowych umieścić na Soborze Trójcy Świętej tablicę, na której napisano by, że świątynię wzniesiono z funduszy hetmana Iwana Mazepy. Całkiem normalna propozycja, chociażby ze względu na zwykłą ludzką wdzięczność, wreszcie — w duchu reguł kościelnych. Ale podniósł się wrzask przedstawicieli „prawdziwie kanonicznego Kościoła”, czyli Moskiewskiego. Jeszcze by! Sobór Trójcy Świętej nie tylko przekazano temu Kościołowi, on jest katedrą Czernihowskiej eparchii Patriarchatu Moskiewskiego. A to wyznanie wciąż trzyma wybitnego hetmana „pod anatemą”, którą ogłosił 300 lat temu rosyjski car. To wymownie świadczy o jednej dziwnej rzeczy, którą sformułuję jako pytanie: dlaczego obchody rocznicy chrztu Ukrainy oddano na łaskę Kościoła Moskiewskiego, który reprezentuje państwo i jego stolicę, których w chwili chrztu nie istniało? O tym, kto wziął jubileusz w swoje mocne ręce, świadczy okazale prowadzony przez Ukrainę kościelno-szoumeński marsz krzyżowy. Chodzi o tak zwaną artystyczną trasę po Ukrainie, którą zorganizował Patriarchat Moskiewski. Trasę szeroko reklamowała telewizja, do udziału zaproszono ukraińskich i rosyjskich rockmanów, w tym „Braci Karamazowych” i „DDT” z ich kultowym liderem Jurijem Szewczukiem. Trasa koncertowa minęła już połowę Ukrainy. Zbędne mówić, że to wszystko nie są zwykłe koncerty, lecz polityczno-agitacyjne akcje w imieniu i dla chwały „prawdziwie kanonicznej” Moskwy i przeciw „schizmatykom” z Kijowa, gdzie, co prawda, nas wszystkich ochrzczono. Koncertom w miastach towarzyszy nie tylko telezapowiedź, lecz także potężne „przygotowanie artyleryjskie” w lokalnych mediach. Tak, czernihowskie gazety aż roiły się od licznych wywiadów z muzykami i ich kuratorem, znanym działaczem rosyjskiego Kościoła Andrijem Kurajewem, zarówno przed koncertem, jak i po nim. Szoumeni dążą do tego, by przykryć nas, ukraińską owczarnię, z głową. Początek koncertu na centralnym placu Czernihowa był oryginalny: zarządzający Czernihowską eparchią MP biskup Ambrozjusz wzniósł się w niebo. Nie, nie martwcie się, władyka żyje i ma się dobrze, nie został jeszcze wezwany do Boga, biskup wzniósł się w niebo na balonie, by stamtąd „przykryć” dłonią prawosławnych, czyli pokropić święto. Na konferencji prasowej w Czernihowie Jurij Szewczuk, legenda rosyjskiej estrady i Ukrainiec z pochodzenia (jak wielu innych rosyjskich legend), powiedział wiele pięknych, słusznych słów (oczywiście po rosyjsku). Na przykład cytując Biblię: „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój”, albo „Wszyscy za pokojem, dobrem, miłością. Jesteśmy jednym narodem”. Oczywiście jednym, bo Syberia, Sołowki, GUŁAG były wspólne. Dlatego nie przypadkiem Jurij Szewczuk, którego przodkowie pochodzili z ziemi czernihowskiej i homelskiej, urodził się w Magadanie. W krwawych latach trzydziestych Szewczuków zesłano na Północ, a dziadka muzyka rozstrzelano. Tym samym reżimem, tym samym imperium, któremu poprzez Kościół dziś służy artysta. …Właśnie w dniu show do Czernihowa przybył znany polityk, przywódca jednej z partii. Hałas na placu — przygotowania do wieczornego koncertu — przeszkadzał mu, biedakowi, nawet w udzieleniu konferencji prasowej. Polityk wyrzucił czernihowskim dziennikarzom, rzekomo: co to „u was się dzieje”? I dlaczego na placu organizatorzy show postawili plakaty o „chrzcie Rusi”, skoro poprawnie należy pisać „chrzest Kijowskiej Rusi” albo „Rusi-Ukrainy”. Byłem na tej konferencji i zauważyłem politykowi, że to nie „u kogoś”, lecz „u nas”, czyli na całej Ukrainie. Świadomych narodowo wspólnot spotyka zawzięty opór przy przydzielaniu ziemi pod budowę ich świątyń: dotąd udało się wznieść tylko jeden kościół Patriarchatu Kijowskiego — Pokrowa Matki Bożej. Po kilkuletnich zwlekaniach taką działkę na mocy decyzji rady miejskiej otrzymała wspólnota grekokatolików. Ale gdy przyszli poświęcić krzyż na miejscu przyszłej świątyni, powitali ich duchowni i prowokowani przez nich wierni oraz bezbożnicy Patriarchatu Moskiewskiego, którzy, łamiąc przykazania Pańskie „miłujcie wrogów waszych” i „nie sądźcie bliźnich waszych” (Łk 6,27–39), otoczyli krzyż, nie pozwolili odprawić obrzędu, wyrwali z ziemi znak Boży i porwali go, zamykając w swojej siedzibie. Tylko chrześcijańska pokora powstrzymała grekokatolików przed adekwatną odpowiedzią na prowokacje, a przybycie milicji zapobiegło starciu. Przypomnijmy, że to nie pierwszy przypadek, gdy białocerkiewscy duchowni UPC=RPC łamią decyzje miejskich władz, a bezsilność (czy pobłażliwość?) tych władz wobec agresywnego naruszyciela. Kilka lat temu były biskup samowolnie postawił krzyż na Górze Zamkowej, zajmując miejsce pod budowę. W 2000 roku dokonał samowolnego zajęcia odcinka ul. Szkolnej (Mariińskiego zjazdu na Zarzeczu) pod klasztor. W 2004 roku proboszcz kaplicy św. Jerzego, z pomocą oddziału specjalnego, wycinając sady, wykupywał siedziby mieszkańców Roczanów w pobliżu ulic Nahirnej i Komsomolskiej. Tylko protesty i nieustępliwość narodowo-demokratycznych organizacji odwróciły demontaż pomnika Tarasa Szewczenki i przekazanie biskupowi Soborowego placu dla utworzenia biskupiego „miasta w mieście”. Mimo zastrzeżeń organów ochrony zabytków zniszczono ścienne malowidło artystki Je. Janкевич w cerkwi św. Mikołaja i zamieniono na niej barokowe kopuły, co zniekształciło pierwotny wygląd zabytku historii i architektury. Doprowadzono do zniszczenia i spalenia jeszcze jednego obiektu — dzierżawionego, ale nie wyko-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn