Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

Do „Kraju marzeń” prowadzi język ukraiński! Zob. str. 16. Nie wygasł potencjał Konstytucji — zdegradowała moralność elity władzy

Слово Просвіти, №26 за 2012 рік

Nasz rozmówca to znany ukraiński prawnik, doktor nauk prawnych, profesor, Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Ukrainy Wołodymyr WASYŁENKO. — Wołodymyrze Andrijowyczu, jak by Pan scharakteryzował Konstytucję Ukrainy? — To normalna Konstytucja. Nie jest idealna, ale idealne konstytucje nie istnieją. Konstytucja Ukrainy, uchwalona w 1996 roku, to wyważony akt, rezultat wieloletnich wysiłków ukraińskich prawników, polityków, zagranicznych specjalistów. Od samego początku aż do 1993 roku byłem członkiem pierwszej Komisji Konstytucyjnej i znam ten bardzo skomplikowany proces. Były w nim zaangażowane wszystkie siły polityczne, a nasza Konstytucja jest rezultatem ogólnonarodowego konsensusu. Uchwalono ją po długich obradach i dyskusjach. W przygotowaniu Ustawy Zasadniczej brali udział specjaliści Komisji Weneckiej, od której były też uwagi. W szczególności dotyczące niejasności niektórych sformułowań, zwłaszcza tych, które dotyczyły ograniczeń praw człowieka w sytuacjach nadzwyczajnych. Były uwagi dotyczące nie do końca jasnego rozgraniczenia kompetencji Rządu i Prezydenta. Główna uwaga dotyczyła tego, że rola prokuratury została wypaczona, zapisana tak, jak w czasach Związku Radzieckiego. Ogólnie jednak do Konstytucji stosunek był pozytywny. Kiedy opracowywano Konstytucję, osiągnięto porozumienie, że po tym, jak wejdzie ona w życie, zostanie opracowany szereg ustaw, które wypełnią jej luki, doprecyzują kompetencje wyższych organów władzy państwowej i administracji, miała zostać uchwalona ustawa o wyborach itd. Niestety, to się nie stało. I zamiast udoskonalać Konstytucję, uczynić jej mechanizm bardziej skutecznym, ówczesny Prezydent Kuczma zaczął naruszać Ustawę Zasadniczą, przywłaszczać kompetencje, które nie były w niej zapisane. Doprowadziło to do tego, że mechanizm konstytucyjny został złamany. — Czyli sprawa nie leży w Konstytucji? — Sprawa leży w ukraińskiej elicie politycznej sprawującej władzę. Zakłócenia w stosowaniu Konstytucji zdarzały się dlatego, że elita polityczna władzy jej nie przestrzegała. Kuczma zapoczątkował tradycję negatywnego stosunku do prawa, ustawodawstwa i trwała ona w kolejnych latach. Juszczenko naruszał Konstytucję, naruszają ją Janukowycz i jego ekipa. Tym nie wolno się bawić. Najbardziej idealna Konstytucja nie będzie działać, dopóki nie będzie woli politycznej do jej ścisłego przestrzegania. — Proszę podać przykłady najpoważniejszych naruszeń naszej Konstytucji. — Do naruszających dołączył organ, który powinien dbać o zgodność ustaw z Konstytucją. To Sąd Konstytucyjny, który podejmuje antykonstytucyjne decyzje. Dla przykładu — decyzja, która umożliwiła sformowanie przed dwoma laty obecnej tak zwanej większości w Radzie Najwyższej wbrew Konstytucji. To wtedy, gdy deputowanym pozwolono przechodzić z frakcji do frakcji. Wbrew decyzji poprzedniego SK, ten skład sądu wydał diametralnie przeciwną decyzję. W rezultacie naruszono podstawowe zasady parlamentaryzmu. Za prezydentury Janukowycza przywrócono obowiązywanie Ustawy Zasadniczej w redakcji z 1996 roku. Uważam, że formalnie, prawnie takie działanie jest całkowicie legitymowane, ponieważ tamte zmiany w Konstytucji w grudniu 2004 roku zostały dokonane z naruszeniem procedury konstytucyjnej, przy pomocy nacisku siłowego. Dlatego istniały formalne podstawy do uchylenia tamtych decyzji. Powinien był to zrobić jeszcze Juszczenko, ale niestety tego nie zrobił. Ale rzecz nie w tym, że Janukowycz czy inny prezydent Ukrainy ma wielkie kompetencje, a w tym, jak z nich korzystają. Każdy organ władzy może wykorzystywać swoje kompetencje albo na korzyść, albo przeciwko interesom narodowym Ukrainy. Niestety, obecny Prezydent Ukrainy w należyty sposób nie wykorzystuje swoich kompetencji dla zapewnienia interesów narodowych Ukrainy, czasami działa wbrew nim, jak to było na przykład przy podpisaniu Porozumienia Charkowskiego w 2010 roku. Zakończenie na str. 2 CZAS NARODZIN SYNÓW KTO DZIELI ZIEMIĘ W PYROHIWIE? 14–15

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn