Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Nieoczekiwany talent

Слово Просвіти, №26 за 2017 рік

62-letni Mykoła Fesiuk ze wsi Ostrożec w rejonie młynowskim pracował jako traktorzysta, potem w kombinacie artystyczno-dekoracyjnym, a następnie jako maszynista koparki. Praca była tak wyczerpująca, że o twórczości nawet nie myślał. Jednak wystarczyło raz wziąć do ręki pędzel i położyć kilka pociągnięć na płótnie, by poczuł, że Bóg obdarzył go również talentem malarskim. Obecnie w dorobku artysty znajduje się ponad 100 prac, z których połowa powstała w ciągu ostatnich dwóch lat. Swoistym duchowym miernikiem twórczości artysty stała się jego wystawa indywidualna, po raz pierwszy zaprezentowana na Zamku w Dubnie. Jury konkursu imienia Hryhorija Czubaja „Młody głos” – przewodniczący rady rejonowej w Radywiłowie Wołodymyr Kondyk, córka Hryhorija Czubaja Sołomija, pisarka z Radywiłowa Hałyna Hnatiuk wraz ze zwyciężczyniami konkursu Bohdaną Czuczman, Wiktoriją Nidzielską oraz Anastasiją Newynną. 11-letnia Bohdana Czuczman ze wsi Oparypsy zdobyła nagrodę. Jej rówieśniczka Anastasija Newynna ze wsi Mychajliwka oraz 14-letnia Wiktorija Nidzielska z Radywiłowa zajęły miejsca na podium i zostały wyróżnione nagrodami, które odebrały z rąk córki Hryhorija Czubaja, Sołomiji. Hryhorij Czubaj pochodzi z rejonu radywiłowskiego. Autor znanych utworów „Wertep”, „Płacz Jeremiasza”, „Pięcioksiąg”, doświadczył represji ze strony władzy radzieckiej za ukraińską postawę narodową, przez co przedwcześnie odszedł z tego świata. Obecnie w chacie, w której w 1949 roku urodził się poeta, planują otworzyć muzeum poświęcone jego drodze życiowej i twórczej. Właśnie tę inicjatywę ogłosiła podczas święta książki córka Hryhorija Czubaja. Jednym z wydarzeń „Czasu czytać” był okrągły stół „Jak sprawić, by małe miasteczka czytały” z udziałem bibliotekarzy, pisarzy i czytelników. Dzieciom organizatorzy zaproponowali wspólne czytanie bajek, opowiadań, wierszy, oglądanie filmów na podstawie utworów ukraińskich pisarzy oraz spotkania z autorami. Słowo pięknie połączyło się z rzemiosłem ludowym, prezentowanym podczas warsztatów, z których jedne zorganizowały tkaczki z organizacji społecznej „Centrum badań i odrodzenia Wołynia”. Przygotowały one również ciekawą wystawę odrestaurowanych wzorów ukraińskiej odzieży oraz dawnych przedmiotów codziennego użytku z rodzinnych stron. Pierwsze święto książki „Czas czytać” w Radywiłowie odbyło się pięć lat temu. Teraz zostało wznowione. A w przyszłości, jak zaznaczyła jedna z jego inicjatorek i inspiratorek, poetka Hałyna Hnatiuk, planuje się uczynić „Czas czytać” wydarzeniem tradycyjnym. Święto będzie nadal aktywnie promować ukraińskie słowo, ukraińską książkę, a wraz z nimi – ukraińskiego ducha. Na wystawie znajduje się 60 obrazów, różnych pod względem treści i formy wykonania. Jednak żadne płótno nie pozostawia ludzkiej duszy obojętną. Obrazy są bowiem łatwe w odbiorze, nieprzeładowane metaforami, choć w każdym przedstawieniu obowiązkowo kryje się podtekst. Jeszcze jednym twórczym atutem Mykoły Fesiuka jest to, że lwia część prac artysty poświęcona jest właśnie rodzinnym stronom. Tak uważali miłośnicy twórczości artysty, którzy przybyli na prezentację jego wystawy. Aby wesprzeć twórcze przedsięwzięcie artysty, do Dubna przyjechali także jego ziomkowie z Ostrożca: znani aktywiści Ołeh Parchomej i Petro Prybysz, zespół choreograficzny „Freedom”, piosenkarki Kateryna Parchomej i Natalija Wozniak, grupa krewnych i przyjaciół… Jak zaznaczył dyrektor Państwowego Rezerwatu Historyczno-Kulturalnego w Dubnie Łeonid Kiczatyj, wystawa Mykoły Fesiuka wywołała na zamku prawdziwą furorę. Chodzi o to, że artysta z Ostrożca, przy wsparciu deputowanego ludowego Ukrainy Ołeksandra Dechtiarczuka, przekazał dla Zamku w Dubnie jedną ze swoich najnowszych, wyrazistych prac. Przedstawia ona realia współczesnej Ukrainy, bezkompromisową walkę rosyjskiego orła i ukraińskiego sokoła. Zwycięża sokół, ponieważ na swojej, danej przez Boga ziemi, broni własnej Matki... Na prezentacji wystawy był również obecny znany na Ukrainie historyk sztuki, artysta i wykładowca Mykoła Wasyłenko. Kiedy widzi się głębię obrazów na płótnach Mykoły Fesiuka, odnosi się wrażenie, że autor jest profesjonalnym artystą, dobrze wykształconym w szkołach plastycznych. Jednak Mykoła to zwykły wieśniak (pochodzi ze wsi Pisnyki w rejonie młynowskim), który, jak sam mówi, od dawna był przywiązany łopatą traktora do ziemi. Co więcej, gdy uczył się w szkole, z rysunku miał ocenę dostateczną. Nie najlepiej przyjmowano pierwsze prace malarskie Mykoły także w jego rodzinie, w której nie było artystów. Po tym, jak Mykoła wykonał kopię rysunku z czasopisma „Pereć”, brat zarzucił „kopiście”, że niby tak malować każdy może, a ty stwórz coś własnoręcznie… Stworzył. Tego samego dnia. Na co brat zareagował już inaczej, mówiąc, że z Mykoły może wyrosnąć poważny artysta. Żartował oczywiście, jednak z biegiem lat te słowa się spełniły… Nie wszystko przychodzi mu łatwo. Czasami nie było za co kupić farb i innych akcesoriów do malowania. Tym większego znaczenia nabiera ofiarność, jaką artysta okazuje tym, którzy obecnie bronią Ukrainy. Na przykład środki uzyskane ze sprzedaży obrazu „Nagi świat”, na którym nagi kozak na „czajce” pod żaglem płynie na Ukrainę, aby ją bronić (pojawia się skojarzenie z wojną na wschodzie Ukrainy i z oddanymi żołnierzami, którzy na początku putinowskiej agresji bronili Ukrainy bez odpowiedniej broni i amunicji), artysta przekazał na ratowanie rannego w ATO żołnierza. Tego, któremu została tylko stara, niedołężna matka, a on sam w wyniku wybuchu stracił nogi... Mykoła Fesiuk ma wiele obrazów poświęconych wojnie na wschodzie Ukrainy, tragiczny obraz o wydarzeniach II wojny światowej, kiedy w Ostrożcu faszyści rozstrzelali trzystu cywilnych mieszkańców. A w przyszłości artysta z Ostrożca planuje namalować swoje najjaśniejsze płótno, bez ani jednej smutnej nuty. Obraz ma być o prawdziwym pokoju na Ukrainie. Z tym marzeniem obecnie żyje i tworzy Mykoła Fesiuk. Materiały przygotował Jewhen CYMBALIUK, obwód rówieński

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn