Strona · s. 5strona oryginału ↗
«ZAWSZE PIERWSZY», ABY POKOCHAĆ WŁADZĘ
Слово Просвіти, №27 за 2004 рік
JĘZYK WŁADZY Pierwszy kanał Radia Narodowego pozostaje bodaj jedynym, w którym zdecydowana większość programów dotyczy tematyki ukraińskiej. I tak samo, jak inne państwowe media, radio to nie jest oryginalne w rozpowszechnianiu wyłącznie pozytywnych informacji o przywódcach kraju. Poranny program „Głos Kijowa” (godz. 8.30) po raz kolejny przypominał słuchaczom o tym, jak premier Wiktor Janukowycz odwiedził obóz wypoczynkowy dla dzieci „Dniepr” i „podarował dzieciom centrum komputerowe oraz słodycze”. Czy kandydat na prezydenta kupował prezenty za własną pensję, czy za inne środki — nie uściślono. Ogólnie rzecz biorąc, materiał o premierowskiej miłości do dzieci był bodaj najdłuższym pod względem czasu trwania spośród wszystkich w „Głosie Kijowa” (3,5 min.). Relacja o tym, jak mer stolicy O. Omelczenko przyznał uzdolnionej młodzieży 150 stypendiów, trwała krócej. W codziennych wiadomościach brzmi fraza o „tak zwanej kwestii mukaczewskiej”, którą rozpatrzył parlament. Aluzja dla odbiorców jest przejrzysta — jeśli kwestia jest „tak zwana”, to wychodzi na to, że nie warto zbytnio przejmować się wyborami w Mukaczewie. Po jakichś pół godzinie słuchaczowi znów przypominają o premierowskim altruizmie w „Dnieprze”. Tym razem w przeglądzie prasy w radiu: autor przeglądu zwraca uwagę na odpowiednią publikację w gazecie „Głos Ukrainy”. Program przegląda tylko te wydania, które trudno podejrzewać o nielojalność wobec władzy — oprócz wspomnianego już „Głosu Ukrainy”, anonsowane są publikacje „Dnia”, „Kuriera Rządowego”, gazety internetowej „Pro-UA”. Wiadomości o 9.00 jeszcze raz wspominają o W. Janukowyczu i L. Kuczmie. Po 10 minutach — autorski program S. Karatajewskiego „O tym się mówi” donosi, że mer Mukaczewa E. Nuser ustąpił ze swojego stanowiska po spotkaniu z członkinią komisji monitorującej Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy Hanne Severinsen. Jednak ani słowem nie wspomniano o tym, że swój udział w dymisji mera zaprzeczyła sama pani Severinsen. Parlamentarne przesłuchania budżetowe, transmitowane przez radio, to marzenie fonetyka-patologa. Wicepremier M. Azarow, zwracając się do przewodniczącego komisji budżetowej P. Poroszenki: „Tagda słuchaj — my prakticzno nie imiejem wniesznich dołgow, na sto procentow profinansiruwali wsi zatraty”. I tak dalej. W każdym razie bezpośrednia transmisja z parlamentu to bodaj jedyna możliwość usłyszenia naszej władzy „nieuczesanej”. O 18.50 w wiadomościach wybrzmiał materiał o sądzie nad surżykiem, zorganizowany przez znanego działacza O. Donija. Co prawda sam Ołeś, rozmawiając z dziennikarzem, bez surżyka obejść się nie zdołał: „Ukraiński język zaszugali w pewnej mierze”. Swoją drogą — właśnie w Radiu Narodowym dość wymagająco podchodzą do czystości języka i właśnie tutaj brzmi nienaganna ukraińszczyzna. Na którą, co prawda, nie śpieszą się tłumaczyć rosyjskojęzycznych reklam. L. P. LIST CZYTELNIKA — DO DRUKU! Zakończenie. Początek na s. 1 Srebrniki to marna waluta. Nie ma zupełnie bezsumiennych ludzi. W jakimkolwiek bagnie człowiek nie topiłby własnej duszy, a prawo moralne i tak przypomina o sobie, dlatego nawet najbardziej podły przestępca, czyniąc podłość, ukrywa się, żeby nie widzieli. No, a jeśli człowiek chce być we własnych oczach porządnym i przyzwoitym (takich jest większość), to srebrniki po prostu parzą go w palce. Taka jest ich natura. Ale przecież sprawa zrobiona, za nią zapłacono. Niby płacono zwykłymi pieniędzmi, aż nagle — zapach od nich, szelest jakiś nie taki czy jeszcze coś innego. Dokuczają, krótko mówiąc. Co wtedy robić człowiekowi, który dokonał małej zdrady i zarobił sobie na utrzymanie kilka srebrników? Można, oczywiście, odpokutować, przyznać się publicznie… Ale któż się na to zdobędzie! Mały człowiek do takich czynów nie jest zdolny. Dla niego inna droga jest przetarta: on wie, jak uśpić własne sumienie. On zapewnia siebie, że żadnej podłości nie było, że zapłacono mu za pracę,
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
