Strona · s. 6strona oryginału ↗
«NADESZEDŁ MOMENT PRZEŁOMOWY, W KTÓRYM MUSIMY WZIĄĆ UDZIAŁ WSZYSCY RAZEM»
Слово Просвіти, №27 за 2004 рік
— Co jest dla Pani obecnie najważniejsze? — Moim głównym miejscem pracy jest dziś Rada Najwyższa Ukrainy. Najważniejszy jest ten obszar działań, który obecnie realizuję: jako pierwsza w parlamencie podniosłam temat emigracji zarobkowej, naszych pracowników migrujących i włączyłam się na poziomie międzynarodowym w ten problem, ponieważ jestem członkinią Komisji Spraw Zagranicznych, przewodniczącą stałej Komisji ds. współpracy z Ukraińcami za granicą, członkinią stałej ukraińskiej delegacji w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, jestem członkinią Komisji ds. migracji, ludności i uchodźców. W swojej komisji przygotowałam raport, który nosi tytuł: „Emigracja zarobkowa krajów Europy Środkowej i Wschodniej”. Dlaczego ten raport jest ważny i dlaczego właściwie się za niego zabrałam? Ponieważ 10% wszystkich migrantów zarobkowych na świecie (a jest ich łącznie 67 mln) to Ukraińcy! I dla Ukrainy niezwykle ważne jest to, jakie rekomendacje zostaną wydane przez ZPRE (Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy) w odniesieniu do tych migrantów zarobkowych. Ponieważ to jest los naszych ludzi! Niezwykle ważne jest, aby te rekomendacje były korzystne: po to, by w ustawodawstwie krajowym w ramach prawa międzynarodowego zalegalizować i prawnie określić status naszych obywateli. Problem emigracji zarobkowej obejmuje wiele komponentów. W pierwszej kolejności jest to komponent ekonomiczny. I oto co mnie uderzyło, kiedy zaczęłam analizować ten problem: wśród migrantów zarobkowych, których tylko w Europie jest ponad 7 mln, 70% to kobiety! KATASTROFA DEMOGRAFICZNA IDZIE RĘKA W RĘKĘ Z KRYZYSEM DUCHOWYM — Po prostu jakiś fenomen: 70 procent naszych migrantów to kobiety! — Właśnie to mnie najbardziej uderzyło i zainteresowało. Dlaczego 70% z ogromnej liczby ogółem to kobiety? To przecież nie tylko statystyka, to nie tylko jakaś abstrakcja — kobieta… To czyjaś mama, córka, żona… Ukraińska kobieta ze swojej natury jest bardzo domowa, genetycznie stanowi trzon swojej rodziny, w naszym prawie zwyczajowym kobieta to opiekunka, strażniczka rodziny. Jakie warunki muszą zaistnieć, aby ukraińskie kobiety masowo wyjeżdżały za granicę? Przyczyna jest jedna i leży w płaszczyźnie ekonomicznej, jest to niezwykle niski status społeczny kobiety na Ukrainie. Musimy szukać korzeni tego problemu i znajdować drogi jego rozwiązania. Mamy do czynienia z konfliktem społecznym, w którego epicentrum znajduje się kobieta. Wszyscy jesteśmy świadkami katastrofy demograficznej: kobieta wyjeżdża, zabiera swoje dzieci, nie ma komu rodzić. Jeśli wziąć pod uwagę wskaźniki tylko za miniony 2003 rok, populacja Ukrainy zmniejszyła się o 400 tys. Wymieramy, dzietność jest znikoma. Katastrofa demograficzna idzie ręka w rękę z kryzysem duchowym. W zeszłym roku podawałam liczbę: 1 mln sierot społecznych. To sieroty przy żyjących rodzicach (nie liczymy tych dzieci, które rzeczywiście są sierotami)! Dziś zbliżamy się już do liczby 2 mln! Na przykład mama na zarobkach za granicą, tata się zapija. Albo bezrobotni rodzice, w problemach których leży nasza perspektywa. — Czy nie czuje się Pani jak burłak na… Dnieprze? Wzięła Pani na siebie tyle obowiązków… Trudno to ciągnąć? — Ciągnę na sobie plakat, na którym napisano: „Nie zbudujemy kraju poza granicami swojego państwa”. I to odnosi się również do pola emigracji zarobkowej, stałej diaspory, do każdego Ukraińca, który żyje w państwie i musi zrozumieć: „Jeśli nie stworzymy państwa narodowego, jesteśmy nikim”. Nie będziemy mieli żadnej perspektywy i to jest najstraszniejsze, co możemy zgotować na własną głowę. Na taką ideę nawiązują się te sprawy, które realizuję. Jeśli kobieta będzie czuła, że w tym państwie może się zrealizować, to będzie rodzić dzieci, a my wszyscy będziemy mieli perspektywę. Proszę spojrzeć, jakie mamy dziś państwo. Prawo, które istnieje obecnie na Ukrainie, jest karne (dlatego wszyscy się go tak boją). Na całym świecie prawo służy temu, by chronić człowieka, w naszym państwie wszystkie organy władzy kierują się prawem tylko po to, by ukarać człowieka. Musimy zmienić tę świadomość, musimy postrzegać, na przykład, system podatkowy jako taki, który pomaga prawidłowo prowadzić nasz biznes, rozwijać go. A my boimy się skarbówki, bo nas obedrze, wyczyści, mówiąc, że robimy nie wiadomo co. Inne struktury, powiedzmy, milicja. Zamiast biec do milicjanta i mówić: „W koncerty w diasporach. Ale najpierw proszę wyjaśnić, co to jest „Czwarta fala”? — „Czwarta fala” to nazwa projektu. Dlaczego tak się nazywa? Wyjaśnię. Na Ukrainie szaleje ludobójstwo ekonomiczne, które wygnało z kraju miliony ludzi. Mówiliśmy o tym. I jest to już czwarta fala emigracji. Pierwsza fala miała miejsce pod koniec XIX wieku, kiedy zasiedlano-rozdawano nowe ziemie i nasi ludzie wyjeżdżali na obczyznę; drugą falę zrodziła I wojna światowa; trzecią — II wojna światowa plus represje polityczne. Obecnie jesteśmy świadkami czwartej fali, której rdzeniem jest ekonomiczna emigracja zarobkowa. Dlatego tak nazwaliśmy nasz projekt — „Czwarta fala” — po to, by jasno było, o kim mowa: o obywatelach Ukrainy, którzy przebywają na zarobkach za granicą. Mówiliśmy już, że tym ludziom w pierwszej kolejności potrzebna jest legalizacja i ochrona praw w krajach pobytu. Co trzeba zrobić, żeby to osiągnąć? Zjednoczyć się w organizację społeczną, ponieważ każdego z osobna Ukraina jako państwo nie znajdzie, a więc człowiekowi nie pomoże. I dlatego moje koncerty mają jeden cel: zebrać i zjednoczyć tych ludzi. Na koncertach mówię: „Macie wielką siłę — i jako mniejszość narodowa, i jako ukraińska wspólnota w tym kraju. To znaczy, że jesteście zarówno czynnikiem wewnętrznym, jak i czynnikiem zewnętrznym. Po to, by można było tymi czynnikami, jak mechanizmami,
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
