Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

NIE ZAPOMINAJMY O KOMSOMOLE

Слово Просвіти, №27 за 2004 рік

Jak informuje oficjalna strona Prezydenta Ukrainy www.president.gov.ua, Leonid Kuczma z okazji Dnia Młodzieży pozdrowił uczestników uroczystych zebrań poświęconych 85. rocznicy Leninowskiego Komunistycznego Związku Młodzieży Ukrainy (LKSMU). „Przez jego szeregi przeszły miliony naszych współobywateli, a komsomolska młodość stała się integralną częścią ich życia. Różnie można odnosić się do tej epoki, która bezpowrotnie odeszła w przeszłość. Różnie można odnosić się także do komsomołu. Jednak bezsporne jest to, że komsomolcy wszystkich pokoleń kierowali swoją energię na dobre sprawy. To giganci ukraińskiego przemysłu, obiekty sfery socjalnej, dziesiątki tysięcy hektarów zagospodarowanych ziem. Miliony komsomolców złożyły swoje życie na ołtarzu zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej, ratując nasz kraj przed brunatną zarazą, a w latach powojennych podnosiły z ruin gospodarkę narodową. Komsomół słusznie nazywano szkołą życia. Bo właśnie on kształtował aktywną postawę życiową młodych ludzi, uczył ich pracy w zespole i odpowiedzialności za powierzoną sprawę” – czytamy w pozdrowieniu głowy państwa. Oczywiście komsomolskie organizacje młodzieżowe były integralnym atrybutem społeczeństwa radzieckiego. Jednak przy całym szacunku dla ludzi, którzy wchodzili w skład tych organizacji, akcentowanie uwagi młodzieży na komunistyczną przeszłość nie powinno być priorytetem państwowych urzędników. Młodzież, która nie była wychowywana według ideologicznych szablonów, zwrócona twarzą ku Zachodowi, przychylna rozwojowi społeczeństwa obywatelskiego, wartościom i wolnościom demokratycznym, zdolna do obrony swoich interesów narodowych, nie akceptuje takich kroków władzy. W latach niepodległości władza swoją bezczynnością stworzyła więcej problemów, niż ich było za czasów radzieckich. Nie podjęto odczuwalnych kroków w kierunku wprowadzenia narodowego systemu edukacji, w centrum którego powinno być wychowanie patriotyczne młodzieży. Łapownictwo wśród pracowników oświaty, którzy z powodu niedofinansowania branży i braku odpowiedzialności za swoje działania uciekają się do tych bezprawnych czynów, osiągnęło niespotykane rozmiary. Obecnie bez łapówki często nie da się otrzymać miejsca budżetowego w większości placówek edukacyjnych naszego państwa. Z kolei ta tendencja sprzyja temu, że zdolna młodzież, która naprawdę dąży do wiedzy i nie ma odpowiednich środków, ustępuje swoje miejsce dzieciom zamożnych rodziców – i dyplomy otrzymują ci, którzy również w przyszłości będą torować sobie drogę nie wiedzą, lecz pieniędzmi. Jednym z ważnych problemów jest brak możliwości należytego zatrudnienia, zwłaszcza na wsi. Młodzież z beznadziei pije, zajmuje się kradzieżami, staje się amoralna. Problemów młodzieży jest wiele, dlatego nie warto akcentować uwagi na „wielkiej” radzieckiej przeszłości i obchodzić rocznic organizacji, które dawno „odeszły w niepamięć”. Dzień Młodzieży powinien być nie tylko dniem koncertów na centralnych placach dużych miast, lecz przede wszystkim świadectwem wykonanej pracy. Bo przecież, dajmy na to, student nie nasyci się życzeniami liderów państwowych i głośnymi koncertami. Podziękuje urzędnikom, jeśli rozwiążą jego pilne problemy. A poza tym święto odczuwalne jest tylko w dużych miastach. Młodzież wiejska zostaje sam na sam ze swoją beznadzieją. Konieczne jest podjęcie zdecydowanych kroków w sferze młodzieżowej, bo młodzież w przyszłości stanie u steru państwa i będzie wpływać na rozwój społeczeństwa. Jeśli wszystko zostanie tak, jak jest, perspektywy państwa będą niepocieszające. z Bohdan HDAL

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn