Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

NIEŚMIERTELNE UCZUCIE MIŁOŚCI

Слово Просвіти, №27 за 2004 рік

Wydawnictwo „Proświta” wydało nową książkę — zbiór szkiców znanego pisarza Anatolija Michajlenki. Jest tu także emocjonalny, informacyjny szkic o Kobzarzu, który odsłania nam jego ludzką twarz, samotność poety poprzez przedstawienie trudnych momentów jego życia — takich jak zesłanie i miłość do Anny Zakrewskiej, do której właśnie zwracał się Taras Szewczenko: „Moja ty doleczko czarnobrewa…” Jest tu także o życiu i działalności literackiej profesora Maksyma Sławińskiego, tłumacza, dziennikarza, przedstawiciela Centralnej Rady w Rządzie Tymczasowym, szefa misji dyplomatycznej UNR w Pradze, a potem więźnia NKWD, który był pierwszą miłością Łesi Ukrainki. Z ogromnym szacunkiem dla piękna napisana jest opowieść o Zofii, dla której Stanisław Potocki zbudował znaną Umańską Sofiówkę. Wstrząsająco dramatycznie przedstawiony jest ciężki los Raisy Kyryczenko, prawdziwej Ludowej Śpiewaczki. Pozostałe szkice poświęcone są pracy kolegów pana Anatolija — pisarzy i dziennikarzy, którzy walczyli o losy rodzimego piśmiennictwa i Ojczyzny — tych, którzy byli na emigracji, w dalekiej Australii, jak Dmytro Wasylowycz Nytczenko, oraz tych, którzy — na „terenach głavlitu”, w warunkach władzy radzieckiej — jak Oleś Terentijowycz Honcar, Pawło Maksymowycz Fedczenko, Wasyl Hryhorowycz Bolszak. Pozwólcie, że opowiemy trochę o autorze. Anatolij Michajlenko urodził się w 1939 r. we wsi Maksymiwka w rejonie karłowskim na Połtawszczyźnie. Po ukończeniu wydziału dziennikarstwa Uniwersytetu Kijowskiego pracuje w prasie od ponad 40 lat — publikował w gazetach młodzieżowych, kierował redakcją prozy w wydawnictwie „Mołodź”, był redaktorem naczelnym wydawnictwa „Wesełka”, stał na czele popularnego tygodnika literacko-artystycznego „Ukraina”; obecnie kieruje działem kultury, sztuki i literatury w gazecie „Wisti Centralnej Spółdzielni Konsumentów Ukrainy”. Prozaik, publicysta, członek Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy, Zasłużony Dziennikarz Ukrainy, laureat Republikańskiej Nagrody im. Dmytra Nytczenka i innych. Autor około 30 książek publicystycznych i prozatorskich, książek dla dzieci, trzech scenariuszy filmowych. Redaktor pierwszego na ziemi ojczystej zbioru utworów artystycznych ukraińskich pisarzy z Australii — „Rodzime głosy z dalekiego kontynentu”. Rozmawiając z Anatolijem Hryhorowyczem, usłyszałam ciekawą opowieść o tym, jak powstawały niektóre z tych nowych szkiców. „Moje szkice nie są badaniami historycznymi — to jedynie spojrzenie na jedną stronę życia znanych ludzi. Większość moich historii dotyczy tego, co pozostaje na Ziemi dzięki miłości ludzkiej. Być może uczucie, o którym mowa, nie zawsze miało rozwój w życiu moich wybitnych bohaterów ani nie było najważniejsze w ich życiu, jednak pozostały genialne wiersze Łesi, park tak piękny, że nawet gwiazdę nazwano „Zofia Umańska”. Nic na Ziemi nie przemija bez śladu — tym bardziej nieśmiertelne uczucia”. Dlatego mamy nadzieję, że nowa książka Anatolija Myhajłenki przyniesie czytelnikom nie mniej zadowolenia niż poprzednie i nie pozostawi ich serc obojętnymi. z T. P.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn