Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

«DOROSŁE RADIO «SZANSON»

Слово Просвіти, №27 за 2004 рік

NA SŁUCHU Abstrakcja od wszystkich spraw i cały dzień, a dokładniej dziesięć i pół godziny, słuchania „Dorosłego radia „Szanson” zdarzyło mi się po raz pierwszy. Dla kogoś, kto nie jest fanatykiem, nie jest to takie proste. „Dorosłe radio „Szanson” (106 FM) słyszę okresowo w marszrutkach. Jednakże całościowe i obiektywne wrażenie mógł dać tylko długotrwały monitoring z minutową rejestracją: piosenki (cytaty odzwierciedlające treść), programy, bloki informacyjne, reklamy i rozrywkowe dżingle oraz inne. Tak więc 2 czerwca 2004 roku stałem się po prostu fanatycznym słuchaczem „Dorosłego radia „Szanson” od 7.00 do 10.09, od 11.00 do 15.09 i od 17.30 do 21.07. I pierwszy wniosek dotyczył właśnie nazwy kanału radiowego. W odróżnieniu od oficjalnej strony internetowej tej stacji FM (nawiasem mówiąc, od marca 2004 roku nieaktualizowanej, poza mini-komunikatem o czasowym rozszerzeniu porannego show „Podzariadka”) oraz różnych źródeł informacji, gdzie figuruje ta stacja, w „sygnałach wywoławczych” i reklamowych dżinglach nadawania stacji figuruje już nie „Dorosłe radio „Szanson”, a po prostu „Dorosłe radio”. Z drugiej strony, zdystansowanie się od „Szansonu” (osobna stacja radiowa na 101,9 FM) nie zmieniło formatu nadawania, zorientowanego na kierunek muzyczny szanson. Istoty i głównych cech tego gatunku, jak się wydaje, do tej pory (stacja radiowa istnieje około trzech i pół roku) ostatecznie nie określił nikt. „Śpiewamy romanse miejskie, a nie piosenki więzienne”, — oświadczył zwycięzca ostatniego festiwalu „Piosenki śpiewane razem” Bohdan Łastiwka. Między innymi, ten coroczny festiwal to ekskluzywna akcja PR „Dorosłego radia” i jego dyrektora Andrija Karpija, skierowana na popularyzację młodych gwiazd szansonu na Ukrainie. Jeśli zaś mówić o „mistrzach” gatunku, stale obecnych na antenie, to są to: Mychajło Szełeh, Mychajło Kruh, Mychajło Szufutynski („król rosyjskiego szansonu”), Ołeksandr Marszał, Ołeksandr Rozenbaum, Ołeksandr Lesnykow, Haryk Kryczewski, „Lesopował”, Sława Medianyk. Zrozumiałe, że nie mają oni żadnego związku z ukraińskim produktem. Natomiast treść i styl ich piosenek są różnorodne. Oprócz tego antenę wypełnia zwykła rosyjska „popsa”, która rozciąga gatunek szansonu i format „Dorosłego radia” do nieokreślonych granic: Dolina, Apina, Kirkorow, Ałlegrowa, Kuczyn, „Kabriolet”, Wierka Serdiuczka, Pugaczowa, Baskow, Bułanowa… O tematycznym zakresie „romansów miejskich” częściowo mówią ich tytuły: „A Gałoczka u was bałowannaja” (zespół „Bałagan Limited”), „Nie strielajtie, bratwa” („Worowajki”), „Pro Papirosoczku” (Andrij Aloszkin), „Spiecnaiz” (Arina Kramar), „Gulanka” (Wierka Serdiuczka), „Szofiera” (Wika Cyganowa), „Bratwa, nie strielajtie drug w druga” (Jewhenij Kemerowski), „W tawiernie” (Iwan Kuczyn), „Władimirskij czentrał” (Mychajło Kruh), „Szofierskaja” (Mychajło Szełeh). Na początku każdej godziny, poza 20-tą, przez 4—6 minut podawano praktycznie jedyny ukraińskojęzyczny produkt informacyjny — wiadomości. W pierwszej połowie dnia Jurko Łysenko (przygotowywał i czytał przegląd informacji) zaczął od „podsumowania wydarzeń minionego dnia”, dalej — standardowe „Operacyjnie i obiektywnie w „Dorosłym radiu” — wiadomości co godzinę”, a także „Wiadomości sportowe” i „Wiadomości niepolityczne”. Już podsumowaniem wydarzeń po- SPOJRZENIE Z BOKU

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn