Strona · s. 6strona oryginału ↗
Czy długo jeszcze u nas będzie «WSZYSTKO PO STAREMU»?
Слово Просвіти, №27 за 2005 рік
oznacza, że dla nich w Ukrainie wszystkie piosenki mają brzmieć po rosyjsku. Paradoksalne, ale prawdziwe: w Ukrainie jest 6 milionów weteranów wojny, a w ogromnej Rosji nie ma nawet 2 milionów! Nawet za Kuczmy (w pierwszej kadencji) w jubileuszowe dni „wielkiego zwycięstwa” brzmiało wiele ukraińskich piosenek, czy to w tłumaczeniach, czy też nowych. A dziś… Dlaczego mamy to znosić? Przecież 80 % etnicznych Ukraińców to płatnicy podatków, i dlatego mają prawo żądać! Żądamy! Bezapelacyjnie! Prosimy uznać to za nasz apel do Głównego Zarządu Proświty, do gazety „Słowo Proświty” oraz innych gazet, do wszystkich narodowo-demokratycznych sił stolicy, która tak pięknie zaczęła mówić po ukraińsku podczas Pomarańczowej rewolucji, a tak szybko oddaje pozycje bez jakiegokolwiek oporu!
Wysyłamy telegramy do pana Mykoły Tomenki, ministra kultury pani Oksany Bilozir, pana Tarasa Steckiwa, zwracamy się także do sił młodzieżowych. Ktoś przecież musi zatrzymać dewaluację ukraińskiego oblicza ukraińskiej kultury? Musi zatrzymać! Bo po co wtedy marzliśmy na Majdanie? Szukajmy nowych słów, nowych środków, nowych form, aby nieodwracalnie urzeczywistnić nasze odwieczne marzenie — zbudować Ukraińską Ukrainę! Aby przekazać dzieciom i wnukom naszym w spadku ziemię ojczystą kwitnącą i śpiewną, aby ojczyzna była im kochającą matką, a nie podstępną macochą!
Uliana SKALSKA, prezes Klubu im. Bohdana Łepkyjego, m. Iwano-Frankiwsk
z
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
