Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

PAMIĘĆ W KIJOWIE WZNIESIONO ZNAK PAMIĄTKOWY OFIAROM NAZIZMU

Слово Просвіти, №27 за 2005 рік

II wojna światowa pozostawiła głębokie rany na ziemi Ukrainy. Straty, których doznał w wojnie naród ukraiński, i dziś odbijają się ostrym bólem w sercach naszych rodaków. Szczególnie gorzko i boleśnie jest tym, którzy znają grozę wojny nie z książek czy opowieści, a niosą ciężar własnych bolesnych wspomnień o przeżytym. Tak, wytrzymaliśmy nieludzkie próby i znęcanie się za drutem kolczastym kazamatów śmierci, upokorzenie ludzkiej godności. A ile młodych żyć zostało straconych! A ilu z tych, którzy ocaleli, nie miało dzieciństwa i młodości... Na nasz los więźniów-ofiar nazizmu i po wyzwoleniu przypadły cierpienia. Wracając do domu, przeszliśmy obozy filtracyjne, doznaliśmy pogardy, nieufności, a niektórzy z nas znów trafili za drut kolczasty obozów koncentracyjnych, ale już nie hitlerowskich, a stalinowskich. A nasza wina polegała jedynie na tym, że my, jako dzieci i nastolatkowie, nie zdołaliśmy obronić się przed wywózką do Niemiec, na faszystowską katorgę. Lecz nasze pokolenie zdołało nie tylko przeżyć, ale i pokazało wzorce wysokich wartości duchowych i woli. Wychowaliśmy godne pokolenie dzieci i wnuków. Staliśmy się dobrymi robotnikami i robotnicami, inżynierami i technikami, lekarzami i nauczycielami, obroniliśmy prace kandydackie i doktorskie. 22 czerwca 2005 roku odbyło się odsłonięcie znaku pamiątkowego ofiarom nazizmu w sławnej stolicy Ukrainy — w mieście-bohaterze Kijowie. Minęło kilka lat walki o ideę wzniesienia tego znaku pamiątkowego, określenia odpowiedniego miejsca i, wreszcie, finansowania projektu. Nasza wytrwałość i upór zostały wynagrodzone — i oto znak jest. On odtwarza obrazy naszych cierpień, zawiera znak OST, który musieli posiadać wszyscy więźniowie z Związku Radzieckiego. Obok znaku — dziewczynka z lalką w rękach. Czerwone goździki błyszczą na piedestale jak kropelki przelanej krwi. Tutaj zawsze będą kwiaty, bo ten znak ucieleśnia pamięć o cierpieniach, które przyniosły ludzkości faszyzm i totalitaryzm. Żywi muszą pamiętać o poległych — straconych, spalonych, zamęczonych. Dzięki wsparciu Ołeksandra Ołeksandrowycza Omelczenki, mera Kijowa, i jego zespołu spełniło się nasze marzenie. Kijów wziął na siebie finansowanie projektu wzniesienia i odsłonięcia znaku pamiątkowego. W imieniu Ukraińskiego Związku Więźniów-Ofiar Nazizmu (a to 250 tys. osób) dziękujemy Ołeksandrowi Omelczence i jego zespołowi. Jesteśmy wdzięczni wszystkim, którzy wspierali nas w finansowaniu, wzniesieniu i odsłonięciu znaku pamiątkowego. A są to: Ukrsocbank (prezes zarządu B. W. Tymonkin); oddziały UZWON prawie ze wszystkich obwodów Ukrainy; Ukraiński narodowy fundusz „Porozumienie i pojednanie” (prezes zarządu I. M. Łusznykow). Oprócz tego, projektowanie i wzniesienie znaku pamiątkowego wsparli materialnie wszyscy byli więźniowie — ofiarowywali, kto ile mógł. Jesteśmy bardzo wdzięczni zespołowi autorskiemu, w szczególności rzeźbiarzom — P. P. Bocwynowi i T. W. Dawydowowi, architektowi A. W. Morozowi. Inesa MIRCZEWSKA Na zdjęciach: Obok znaku pamiątkowego byli więźniowie (od lewej do prawej) Nadija Mudrenok, Olha Fiłon, Ludmyła Tarasenko-Zalewska, Nadija Slusarewa, Inesa Mirczewska oraz Hanna Stryżkowa. Kwiaty składają mer Kijowa Ołeksandr Omelczenko oraz uczestnicy święta.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn