Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

BÓG NIE MA KOPII

Слово Просвіти, №27 за 2005 рік

OD SZEF-REDAKTORA Problem wolności sumienia i nadawania numerów identyfikacyjnych, szeroko dyskutowany w społeczeństwie, jest znacznie szerszy, niż go określono, i wychodzi na problem konfliktu kultur i cywilizacji, na problem stosunków jednostki i społeczeństwa, suwerena i suzerena, władzy ziemskiej i niebieskiej. Jest to problem ciągłego zamachu na jednostkę ze strony jakiejkolwiek władzy w każdym ustroju: czy to byli niewolnik i pan, czy wasal i feudał… czy będzie to dzisiejszy oligarcha-pracodawca i pracownik. Jak obecnie wspomniany pracodawca nabiera wagi dawcy życia… Z historii wiemy, jakim oporem towarzyszyły procesy wczesnohistorycznej identyfikacji, kiedy drogą spisu próbowano ograniczyć jednostkę i jej prawa do swobodnego przemieszczania się… Były bunty, były powstania, były wojny… Nie zapominajmy, że w pewnej mierze uformowaniu nowego wyznania — chrześcijaństwa — Rzym może zawdzięczać dążeniu swoimi spisami do ograniczenia jednostki w jej potrzebach migracyjnych… Zbieranie podatku pogłównego było skutkiem wczesnohistorycznej identyfikacji. Bohater poematu „Martwe dusze” naszego genialnego M. W. Gogola — Cziczikow jest ucieleśnieniem absurdu spisów i identyfikacji. A czego warta historia, odbita w powieści J. Tynianowa „Porucznik Kiże”, gdzie wirtualna osobowość przysparza tyle kłopotu rosyjskim urzędnikom. Jednak nie mogę pominąć uwagą i tego ustroju, gdzie proces identyfikacji został podniesiony niemal do absolutu: „Nie ma pieczątki — nie ma człowieka”… Aby wyrwać się (w dokładnym znaczeniu tego słowa) ze wsi, trzeba było albo werbować się, albo popełnić przestępstwo — tylko wtedy mogłeś otrzymać zaświadczenie, które świadczyło o twojej tożsamości. Można było przeżyć całe życie niezidentyfikowanym w strefie zamieszkania, gdzie cię nie tylko formalnie identyfikowano, ale i klasyfikowano — przewodniczący kołchozów, komendanci akademików, brygadziści i po prostu „bugry”… Droga do miasta każdego mojego rówieśnika — to droga identyfikacji z twoim narodem, który nazywano narodem banderowców, własowców i po prostu zdrajców, to droga upokorzenia, kiedy stawiano cię za każdym razem na miejscu — „chochoł”, to tracenie siebie, wszak odbierano ci twój język, twoje zwyczaje, twoją historię… Droga identyfikacji, którą przeszedłem osobiście, — to droga prób odłączenia mnie od narodowych duchowych pierwocin, droga narzucania mi abstrakcyjnej kategorii — „sowiecki”… Tego nie należy zapominać. Jednak jakie zagrożenia niosą globalistyczne procesy identyfikacyjne? O nich również warto myśleć i zapobiegać najważniejszemu: rozmywaniu osobowości, które odbywa się przez potężne czynniki informacyjne, quasi-kulturowe i ekonomiczne. Bóg nie ma kopii: każdy człowiek jest niepowtarzalny — od opuszek palców po głos. Niestety, cywilizacja, postęp, technicznie uzbrajając człowieka, w większości rozbrajają go duchowo. Intensywne procesy cywilizacyjne ostatnich dziesięcioleci towarzyszą przyspieszonej degradacji moralnej, duchowemu spustoszeniu, intelektualnej nędzy. Celowość wypiera wartość, pragmatyzm — duchowe uniesienie. Ekonomiczno-centrystyczna ideologia, która zapanowała na świecie, próbuje podporządkować sobie wszystkie składowe boskiej natury człowieka. Dlatego nasze zadanie polega nie na protestach, zaprzeczaniu zdobyczom cywilizacyjnym, a na duchowej krystalizacji każdej jednostki. Wszak liczba, jak i litera, — to wielka abstrakcja, którą, właściwie, jest i sam podzielony CZAS. I każde imię jest znakiem osobowości, swoistą powłoką naszego „JA”. I to „JA” trzeba ochraniać całe życie przed szatanem, który chce nas oznaczyć liczbą, przed procesami „czipizacji”, które zyskują rozpowszechnienie na świecie. Identyfikacja osoby nigdy nie będzie określona tylko cyfrą lub czipem, — ona jest w wewnętrznym stanie człowieka, w wierze, w oddaniu sprawie, której człowiek służy. Więc szanując swoich obywateli, ich prawo do wolności sumienia, prawo do wyznania i resztę naturalnych, niezbywalnych praw człowieka, gwarantowanych Konstytucją, państwo powinno zadbać o alternatywne drogi wypełniania obywatelskiego obowiązku dotyczącego numerów identyfikacyjnych, pamiętając, że technologie kontroli zachowania obywatela, formowania masowej świadomości i manipulowania nią mogą obrócić się przeciwko samemu człowiekowi. Czyli — zamachnąć się na jego duszę. Pawło MOWCZAN Str. 4—5 Czarująca Mariczka uśmiecha się przez lata. Str. 13 „Pisanie dla niego było sposobem istnienia. Dla niego najważniejsze było codziennie usiąść przy biurku i pracować”. Str. 10—11 ŁĄCZNIE NA KONCIE CERKWI TARASA — 701 821 UAH 53 kop.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn