Strona · s. 3strona oryginału ↗
KARAIMI BIJĄ NA ALARM
Слово Просвіти, №27 за 2005 рік
W Symferopolu odbyły się pierwsze publiczne wysłuchania dotyczące problemów krymskich Karaimów. Przedstawiciele tej społeczności oświadczyli, że naród znalazł się w kryzysowej sytuacji. Na półwyspie pozostało około 800 Karaimów, na całym świecie — mniej niż dwa tysiące. Karaimowie to rdzenny naród półwyspu, kiedyś znaczący i silny, o odrębnej kulturze i religijnej samodzielności. W ciągu minionego stulecia liczba Karaimów zmniejszyła się dziesięciokrotnie, liczba ich świątyń — dwudziestokrotnie. Starożytny naród znalazł się na skraju przetrwania. Nie zostały żadne szkoły narodowe, biblioteki, obiekty kultowe, duchowne uczelnie, wspólnotowe ziemie ani fundusze dobroczynne. Jeden z najmniej licznych narodów planety upada duchowo. Jeżeli zaniknie religia, kultura i język, zachowanie narodu nie uda się.
Naród domaga się zwrotu obiektów kultowych i narodowych sanktuariów. Jeśli nie zostaną podjęte pilne i skuteczne działania, to w najbliższym czasie Ukraina może utracić część swojej historii — dziedzictwo historyczne całego narodu, który wiele zrobił nie tylko dla Ukrainy, lecz także dla świata — uważają Karaimowie.
Jedyną działającą karaimską świątynią dzisiaj jest kenasa w Eupatorii. Naród strzeże jej jak źrenicy oka. Dzięki państwowemu wsparciu w tym roku zostanie ukończona renowacja kenasy soborowej. Karaimowie liczą na zwrot kenas w Symferopolu i Bakczysaraju. Do dziś temu narodowi nie zwrócono jego jedynego starożytnego, światowo znanego sanktuarium — górskiego miasta-cytadeli Czufut-Kale pod Bakczysarajem wraz z rodowym dwutysiącletnim cmentarzem Balta-Tiymez. Narodowe relikwie od dawna grabią wandale, grabarze i turyści. Samodzielnie zachować spuściznę przodków nie udaje się. Różnymi sposobami próbuje się odebrać Karaimom należące im pomieszczenia wspólnot narodowych. Na przykład w Teodozji miejscowi deputowani nagle postanowili gwałtownie podnieść czynsz za pokoje w piwnicy jednego z wielopiętrowych budynków, wynajmowane przez karaimskie towarzystwo. W większości zaś regionalnych gmin w ogóle nie ma własnych pomieszczeń. Karaimowie uważają, że ich los dziś zależy od ocalenia sanktuariów i bardzo liczą na to, że usłyszy ich nowa władza. Potrzebne są nowe podejścia w sprawie ochrony unikalnego narodu. Pierwszy dekret o zwrocie Karaimom obiektów kultowych i sanktuariów pojawił się jeszcze w 1992 roku, po 10 latach go powtórzono, a dziś Karaimowie zwrócili się do Prezydenta W. Juszczenki z prośbą o wsparcie w rozwiązaniu ich problemów i stworzenie programu realnego ocalenia narodu, który znajduje się na krawędzi zniknięcia.
z
Wiktor CHOMENKO, Krym
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
