Strona · s. 5strona oryginału ↗
IDEOLOGIA SAMOREPRODUKCJI NARODU DROGA PRZYSPIESZONEGO ROZWOJU SPOŁECZEŃSTWA UKRAIŃSKIEGO — POPRZEZ ROLNICTWO
Слово Просвіти, №27 за 2007 рік
Iwan BUDZAJ, akademik Ukraińskiej Akademii Nauk. Odpowiedź na to bolesne pytanie znajduje się w płaszczyźnie zarządzania (sterowalności) procesami społecznymi. U nas całkowicie brak takiego zarządzania opartego na zasadach praw przyrody i idei narodowej, a nie na dogmatach politycznych. Nie przestrzegając praw przyrody w systemie zarządzania, tzw. elita prowadzi naród w nieznanym kierunku, na dodatek z zawiązanymi oczami. Dowodem takiej niesterowalności jest obecny stan ukraińskiego chłopstwa. Liczebność ludności wiejskiej na początku uzyskania przez Ukrainę niepodległości wynosiła 29 mln osób, czyli 56% ogólnej liczby ludności kraju (52 mln osób). Dziś chłopów pozostało zaledwie 15 mln osób, prawie dwa razy mniej. Gdzie podziała się połowa? Baza socjalno-przemysłowa chłopstwa została zrujnowana do stanu okresu powojennego. Jaka jest przyczyna? Obecny cyniczny sposób gospodarowania na ziemi obywa się bez chłopstwa — dzierżawny system rolnictwa pozostawił chłopów bez ziemi, bez pracy i bez pieniędzy. Najmłodsza, reprodukcyjna część chłopstwa ruszyła w świat — pracuje na obczyźnie. Nowoczesna doktryna państwowa „zbędnego chłopstwa” traktuje chłopów jedynie jako siły wytwórcze kompleksu rolno-przemysłowego, które można zastąpić pełną mechanizacją rolnictwa, co zresztą dzieje się przy dzierżawnym modelu gospodarowania. Przytoczone fakty świadczą o istnieniu strategicznego błędu kierownictwa Ukrainy w polityce rolnej (nie bez odpowiedniego wpływu nauki rolniczej). Ten fatalny błąd pozbawił społeczeństwo sterowalności w jego rozwoju, a tym samym negatywnie wpłynął na poziom życia ludności, zahamował nasz duchowo-intelektualny i gospodarczy postęp. Na czym polega wina nauki? Nieokreślenie funkcji chłopstwa jako głównej warstwy produkcyjnej społeczeństwa ukraińskiego i jego potężnego potencjału dla rozwoju kraju to wielka biała plama w nauce narodowej, która stała się czarną plamą na losie Ukrainy. Nauka narodowa ignoruje chłopstwo jako demograficzny stabilizator społeczeństwa pod warunkiem tradycyjnej wielodzietności rodzin chłopskich (do 10 dzieci). Obecnie u chłopów występuje najniższy (zbliżony do zera) koszt odtworzenia zasobów ludzkich — podstawowego czynnika społecznego w gospodarce narodowej. Kolebką narodu ukraińskiego jest wieś, gdzie panują najlepsze warunki naturalne dla kształtowania puli genowej narodu — zdrowych, intelektualnie zdolnych i należycie wychowanych pokoleń. Od pracy chłopskiej zależy zdrowie, długowieczność, dobrobyt i szczęście każdego człowieka w społeczeństwie, który codziennie spożywa produkt żywnościowy — podstawowy środek dla jego zdrowia. Chłopi produkują towar pierwszej kategorii płynności, który ma status kapitału naturalnego, określa twardość waluty narodowej i staje się w kraju stabilizatorem inflacyjnym. Umownie mówiąc, pierwsza prasa drukarska waluty narodowej pracuje na wsi na ziemi. Środki uzyskane przez chłopów za zrealizowaną produkcję żywnościową nabierają statusu czysto inwestycyjnych, tworzą narodowy wewnętrzny kapitał inwestycyjny, najpotężniejszy na Ukrainie, co daje możliwość rozwijania nie tylko kompleksu rolno-przemysłowego, odradzania wsi, chłopstwa i ziemi, ale także rozwijania wszystkich gałęzi gospodarki, małego i średniego biznesu. Środki chłopów tworzą najpotężniejszy w kraju wewnętrzny rynek płatniczy. Tylko wieś, chłopstwo i ziemia mogą tworzyć nieograniczoną liczbę miejsc pracy dla całej ludności kraju. Z ekonomicznego punktu widzenia tylko chłopi są w stanie zrealizować niewyczerpany potencjał naturalny trójjedni absolutnej wartości dodanej. Inny nasz genialny rodak, pierwszy światowy uczony-ekolog Serhij Podolynski przekonująco udowodnił z pozycji ekonomii fizycznej (nie politycznej), że absolutna wartość dodana to wytwór promieniowania słonecznego — fotosyntezy. Zgodnie z S. Podolynskim, wartość dodaną należy rozpatrywać jako wynik interakcji materii, energii i informacji. Przekładając ten aksjomat na płaszczyznę praktyczną, wykorzystując potencjał trójjedni interakcji ziemi, człowieka i nauki, otrzymujemy faktycznie niewyczerpaną wartość dodaną produktu pierwszej kategorii płynności, który spożywa każdy człowiek codziennie przez całe życie. Trójjednia jest główną zasadą efektywnego rozwoju świata duchowego i materialnego. A ziemia jest w stanie produkować tę wartość dodaną w sposób niewyczerpany — pod warunkiem ludzkiej pracy na niej (wszystkie inne zasoby naturalne są wyczerpywalne).
Teoria wartości dodanej absolutnej (niewyczerpanej) S. Podolynskiego obala marksistowską scholastyczną doktrynę wartości dodanej, która jest jedynie wynikiem fizycznej pracy człowieka. Niestety, tą doktryną do dziś kierują się na Ukrainie. A powinniśmy kierować się mądrym rozumem ludzkim, a nie kapitałem, który prowadzi ludzkość do samozniszczenia. Na połączeniu nauk dwóch naszych genialnych rodaków S. Podolynskiego i W. Wiernadskiego proponuje się drogę przyspieszonego rozwoju ukraińskiego społeczeństwa poprzez agrokulturę. Istnieje jedna cecha w chłopstwie, która bezpośrednio wpływa na rozwój społeczeństwa i formowanie jego puli genowej — to wspólne zamieszkiwanie i praca trzech pokoleń (rodziców, dzieci i wnuków), które jednoczą się w genetycznej sukcesji i praktycznym przekazywaniu doświadczenia poprzednich pokoleń. Jedynie chłopi są w stanie pracować wspólnie trzema pokoleniami nieprzerwanie. Pod względem wydajności pracy jeden chłop zastępuje trzech i więcej robotników w fabrykach czy zakładach. Wzrost liczby chłopów jest ekonomicznie najbardziej korzystny. Potencjał ukraińskiego chłopstwa wciąż można wykorzystać do przyspieszonego rozwoju społeczeństwa, wspierając go nowymi warunkami socjalnymi i innowacyjnymi technologiami. W innych krajach nie ma takich naturalnych możliwości. Biorąc pod uwagę, że w Paryżu w instytucie Pasteura przechowywany jest już światowy wzorzec ukraińskiego czarnoziemu — 1 m3, należy: zachować dla światowej cywilizacji i odrodzić ukraińską ziemię jako wzorzec żywotnie ważnego dla ludzkości głównego zasobu naturalnego planety; na wzorcowych ziemiach i puli genowej roślinnictwa, hodowli zwierząt, drobiarstwa zachować światowy wzorzec naturalnego organicznego produktu żywnościowego i paszowego; na bazie tych wzorców zachować dla światowej cywilizacji wzorzec ludzkiej puli genowej. Z takimi propozycjami Ukraina powinna zwrócić się do ONZ o nadanie jej specjalnego statusu w zakresie zachowania na jej ziemiach wszystkich rodzajów puli genowej dla światowej cywilizacji. Należy pilnie ustawowo zakazać wprowadzania na Ukrainie jakichkolwiek mutagennych technologii w roślinnictwie, hodowli zwierząt i drobiarstwie. Narodowym produktem z nieograniczonymi możliwościami eksportowymi powinna stać się naturalna organiczna ekologicznie czysta żywność, która nie ma konkurencji na światowym rynku żywnościowym. Na produkcję takiego produktu powinien być skoncentrowany cały narodowy potencjał. Ukraińską cechą narodową jest całkowita zależność poziomu życia ludności kraju od liczebności i zamożności chłopstwa. Maksymalne wzbogacenie chłopów kosztem intensyfikacji ich pracy na własnej ziemi z wprowadzeniem nowych bioenergetycznych technologii w ukraińskie rolnictwo powinno stać się główną strategią gospodarczą państwa ukraińskiego. Dla praktycznego wdrożenia takiego modelu należy stworzyć i zatwierdzić przez parlament Narodowy program rozwoju społeczeństwa (NPRS). Głównym zadaniem programu jest przezwyciężenie kryzysów demograficznego i genetycznego, do czego należy przywrócić w ciągu 15 lat liczebność ludności wiejskiej do 30 mln osób. W tym okresie przeprowadzić pełną przebudowę ukraińskich wsi z warunkami życia chłopów na poziomie miasta. W ciągu 15 lat wybudować 10 milionów nowych zagród chłopskich według projektu „Trud” — kompleksów zagrodowych do produkcji produktów rolnych według nowych bioenergetycznych technologii na własnej energii elektrycznej i cieplnej. Koszt jednej zagrody „Trud” w kompleksie z sferą socjalną, pełnym zabezpieczeniem komunalnym, zagospodarowaniem wsi i odpowiednimi drogami to 500 tys. hrywien (100 tys. dolarów). Ogólne zapotrzebowanie na środki — 5 bln hrywien (1,0 bln dolarów). Roczne zapotrzebowanie na środki na pierwsze 5 lat sięga 200 mld hrywien. Skąd wziąć takie środki? Budżet kraju i banki odpadają. Na Ukrainie istnieje jedyne źródło takich środków — to środki ludności kraju, które wydaje ona na wyżywienie — do 250 mld hrywien rocznie. Przed państwem stanie zadanie na zasadach gospodarki rynkowej znalezienia sposobu koncentracji tych środków i zwrócenia ich chłopom — faktycznym właścicielom wszystkich zasobów żywnościowych. Zwrócone środki chłopom stają się inwestycyjnymi i są w stanie przeprowadzić pełną przebudowę ukraińskich wsi. Podobny NPRS został przyjęty jako państwowy jeszcze w 1994 r., nosił nazwę programu „Stabilizacji i rozwoju sił wytwórczych Ukrainy”, lub programu „Trud”, który został zatwierdzony Postanowieniem Rady Najwyższej Ukrainy z 24.02.1994, nr 4029-XII. Byłem współautorem tego programu. Niestety, nie został on zrealizowany z braku wtedy możliwości finansowych państwa (przewidywano finansowanie budżetowe). Musiałem skorygować ten państwowy program do wymagań teraźniejszości, warunków prywatyzacji ziemi przez chłopów oraz określić pozabudżetowe źródła finansowania. Skorygowany program „Trud” otrzymał nową nazwę — „Budowska systema zemlerobstwa (BSZ)”. Na czym polega istota BSZ? Wykorzystuje się jako potencjał startowy unikalny ustrój życiowy ukraińskich chłopów — ich gospodarstwo zagrodowe — osobiste gospodarstwo chłopskie (OGCh). Do OGCh przyłącza się własną udziałową ziemię orną i tworzy się niepodzielny pierwotny kompleks technologiczny jako podstawa rolnictwa, gdzie tylko możliwe jest wdrożenie nowych bioenergetycznych technologii do dodatkowej produkcji białka bez wykorzystania ziemi ornej — na biomasie metodą fotosyntezy. Z kolei chłopi — właściciele zagród i ziemi — jednoczą się i tworzą duże gospodarstwo rolne o parametrach: powierzchnia zjednoczonych ziem udziałowych — do 25 tys. ha; liczba zjednoczonych kompleksów OGCh — do 5 tys. jednostek. Jednoczą się właściciele, a nie własność! Chłopi wynajmują sobie kierownika utworzonego gospodarstwa, który jako inwestor zobowiązany jest stworzyć i zarejestrować osobę prawną (dalej „Strukturę”) do obsługi gospodarstwa i zawarcia z nią umów chłopów-właścicieli OGCh, którzy nie nabywają statusu osoby prawnej. Warunki zawarcia umów: cała produkcja z pól i zagród na prawach własności należy do chłopów; wszystkie bez wyjątku dochody „Struktury” z rolnictwa oraz każdej innej działalności są również własnością chłopów(!); kierownik i jego „Struktura” otrzymuje jedyny rodzaj dochodu — opłatę za usługę chłopom w pełnej uprawie ziemi udziałowej, przetwórstwie całej produkcji rolnej z pól i zagród oraz realizacji gotowej do spożycia żywności w detalicznej sieci handlowej, a także hurtowo i na eksport. Taka opłata za usługę realizowana jest jako udział(!) faktycznie osiągniętych dochodów pieniężnych z każdego OGCh, z którym zawarto umowę. Naliczany jest ten udział według wyników roku gospodarczego, ale nie może przekraczać 30% dochodów chłopów. Wprowadza się absolutnie nowy sprawiedliwy system podziału produktu społecznego i dochodów z jego realizacji oraz nowe relacje między chłopami a kierownikami produkcji rolnej, kiedy dochody tych ostatnich zależą wyłącznie od osiągniętych dochodów chłopów (wzbogacenia chłopów), maksymalnie wykorzystując potencjał trójjedni absolutnej wartości dodanej oraz OGCh poprzez wdrożenie nowych bioenergetycznych technologii w rolnictwo. Pryncypialność nowych gospodarstw rolnych według BSZ — obowiązkowa budowa w nich pełnego kompleksu przemysłu przetwórstwa spożywczego (PPS) na bazie własnych elektrociepłowni na turbinach gazowych o mocy 32 tys. kW ze sprawnością do 90%. Jedynie turbiny gazowe są w stanie stosować lokalne nośniki energii — biogaz, bioalkohol, biopaliwo — uzyskane z biomasy. Cała powierzchnia ziem udziałowych, cały majątek gospodarstwa i środki pieniężne chłopów z realizacji produkcji rolnej przekazywane są w zarządzanie kierownikowi gospodarstwa, co daje możliwość efektywnego zarządzania produkcją rolną w celu uzyskania maksymalnych dochodów. Proponuje się niezwykle interesujący ekonomicznie korzystny schemat zastosowania zagranicznego kapitału inwestycyjnego, który głównie kierowany jest na budowę całego kompleksu przemysłu przetwórczego i lokalnych elektrociepłowni na turbinach gazowych. Utworzone z zagranicznych inwestycji środki trwałe produkcji przekazywane są chłopom na własność na warunkach leasingu, co daje prawo inwestorowi otrzymywać 30% od dochodów chłopów oraz jeszcze udział produktu żywnościowego po kosztach własnych w celu eksportu go do swoich krajów. Należy niezwłocznie rozpocząć aprobatę nowych gospodarstw według BSZ, organizując po jednym w każdym obwodzie Ukrainy (łącznie 25 gospodarstw) z takim wyliczeniem, aby cały kompleks rolno-przemysłowy przeszedł na nowy system rolnictwa do 2017 r. Głęboka i długotrwała, prawie 10-letnia analiza możliwości budowy silnego państwa ukraińskiego i stabilnego ukraińskiego społeczeństwa dowodzi, że innej drogi przyspieszonego rozwoju, jak przez sektor agrarny gospodarki, nie ma. Tylko w takich warunkach odnowy Ukrainy do ojczyzny powrócą nasi migranci zarobkowi i część diaspory, odnawiając naturalną liczebność ukraińskiego etnicznego społeczeństwa.
Ukraina zajmuje terytorium stanowiące 1% powierzchni lądów Ziemi, a posiada 5,2% światowych zasobów surowców naturalnych, i co najważniejsze — do 30% światowych zasobów czarnoziemu. Posiadając potężne siły wytwórcze, wystarczający potencjał naukowy i rozwinięty przemysł, Ukraina jest w stanie zapewnić żywność połowie ludności Ziemi, a faktycznie nie jest w stanie należycie nakarmić… własnego narodu — na Ukrainie panuje głód białkowy. Jaka jest przyczyna tak haniebnego, paradoksalnego zjawiska, że główna masa ludności Ukrainy od wieków żyje w nędzy?!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
