Strona · s. 9strona oryginału ↗
„OTWARTA NOC” NA OKUPOWANYM TERYTORIUM...
Слово Просвіти, №27 за 2007 рік
Uliana Hlibczuk
W ukraińskiej branży filmowej panuje paradoksalna sytuacja. Mimo że nasze filmy zdobywają nagrody na prestiżowych europejskich festiwalach filmowych, nieraz trzeba było słyszeć, że ukraińskiego kina nie ma. Możemy się pochwalić i Złotą Palmową Gałązką, i Srebrnym Niedźwiedziem... i na tym koniec. W Ukrainie nie zna się twórczości rodzimych reżyserów. Chyba że „Otwarta noc” uchyli drzwi do nieznanego świata. Już po raz drugi festiwal odbywa się w formacie żywej transmisji telewizyjnej. Tak zwany „drugi dubel”. Jego założyciel i niezmienny dyrektor Mychajło Illenko zastanawia się nad plusami i minusami „Otwartej nocy”...
— Teraz trudno je je precyzyjnie określić. Od dawna dążyliśmy właśnie do takiego formatu — transmisji telewizyjnej, ale przez długi czas nie udawało się. To z przyczyn technicznych, to finansowych. W tym roku odbył się „drugi dubel”. Festiwal od pierwszego filmu do ostatniego przekształcił się w swego rodzaju otwartą formę komunikacji ukraińskiego kina z naszym widzem. Mamy deficyt takiej komunikacji. Dlatego z transmisji na żywo mamy duże nadzieje. Jeśli nie z pierwszego i nie z drugiego dubla, to z kolejnych ten festiwal będzie zyskiwał większy rozgłos i popularność. To ma być właśnie ukraiński festiwal. Nie pomylisz go ani z rosyjskim, ani z hollywoodzkim kinem.
— Czy w Europie istnieje podobne doświadczenie transmisji telewizyjnej na żywo?
— Być może gdzieś istnieje, ale jak dotąd nie znalazłem. Najprawdopodobniej „Otwarta noc” jest unikatowa...
— Niestety, unikatowością wymuszoną...
— Bo ten ekskluzywny charakter wywołany jest negatywnym położeniem naszego kina.
— Oczywiście. Bezpośrednia transmisja telewizyjna jest spowodowana katastrofalnym położeniem naszego kina. Toczy się otwarta wojna o rynek. Obsługujemy rosyjskiego i amerykańskiego producenta. Do naszej branży filmowej wracają grosze, nie wystarczają nawet na samoodtworzenie krajowego procesu kinematograficznego. „Otwarta noc” to próba przeciwstawienia się.
— Jak zmieniła się zawartość festiwalu? Jego jakość...
— Filmy są bardzo różne. Nie jestem zwolennikiem snobistycznego poglądu, że na festiwalu muszą być same arcydzieła. Uważam, że przede wszystkim trzeba dbać o pełnokrwisty proces. Niech będą różne obrazy: i jaskrawe, i niedoskonałe. Nie wezmę na siebie, jak niektórzy, odwagi twierdzenia, że na festiwalu geniusz stanowił 0,8 procent, a reszta nie jest warta uwagi. Takie twierdzenia są naiwne. Czas wszystko postawi na swoje miejsca. Jestem przekonany, że bez procesu nie jest możliwe pojawienie się arcydzieła, a sam festiwal prowokuje wyższy poziom. Choć jego możliwości nie można nazwać potężnymi...
— Panie Michale, jaki będzie los przynajmniej zwycięzców?
— Pani Hanna Czmil, która kieruje służbą kinematografii, była na otwarciu festiwalu. Powiedziała, że zrobi wszystko, aby ci, którzy wysunęli się na pierwszy plan w konkursie studenckim, otrzymali debiuty krótkometrażowe, a ci, którzy zwyciężyli w debiucie, otrzymali film pełnometrażowy. Byłby to bardzo poważny wkład. Mam nadzieję, że tak będzie.
— Istnieje opinia, że choć ukraińskie kino zajmuje prestiżowe miejsca na prestiżowych festiwalach europejskich, ukraińskiego kina nie ma. Czy w takich twierdzeniach jest coś słusznego?
— Tak. Nie są bezpodstawne. Nikomu nie chce się oddawać rynku zbytu. U nas cały rynek, albo w 99 %, jest zajęty. Prokatorski, telewizyjny, wideo, piracki, telewizja kablowa. Wszystkie warianty rynku są okupowane. Jego właścicielom nie jest opłacalne, by ukraińscy reżyserzy czy producenci choć o krok odzyskali ten rynek. Dlatego tak agresywnie się bronią. Przecież z każdym jakościowym filmem terytorium zaboru się zmniejsza. Krążą tam fantastyczne pieniądze. I to jest otwarta wojna. Wszystkie zyski z tego rynku są wysysane z Ukrainy, a przy okazji tworzy się mit, że rodzimego kina nie ma. Na europejskich festiwalach zatrzymać marsz ukraińskiego kina jest niemożliwe, ponieważ tam obowiązują zupełnie inne prawa. Natomiast realnie tutaj, na okupowanym terytorium... Sytuację mogą zmienić wyłącznie państwowe prawa, które ochronią rodzimego producenta.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
