Strona · s. 12strona oryginału ↗
Szczera spowiedź jasnej duszy
Слово Просвіти, №27 за 2007 рік
Nina Hnatiuk
„Anioł Stróż” — tak nazwał swój nowy zbiór wierszy znany mistrz pióra z Winnicy, Anatolij BORTNIAK. Tytuł jest w pełni uzasadniony, ponieważ głównymi tematami książki są odrodzenie i zachowanie ukraińskiej duchowości oraz obrona ojczystego języka. To właśnie on jest aniołem stróżem rodzimego narodu.
Anatolij Bortniak to dobrze znana postać w literaturze ukraińskiej. Urodził się w rodzinie nauczycielskiej na Winnitczyźnie. Dzieciństwo wojenne i powojenne, lata szkolne minęły we wsi Żabokryczi w rejonie krzyżopolskim. Tam poznał głód i zimno, cenę chleba i ludzkiego braterstwa, tam napisał pierwsze wiersze. Kształtowanie się twórczej osobowości A. Bortniaka odbywało się w latach studiów na Uniwersytecie Państwowym w Odessie oraz podczas pracy dziennikarskiej w Tulczynie i Winnicy. W latach 70.–80. kierował winnicką organizacją Związku Pisarzy Ukrainy, był pierwszym przewodniczącym obwodowej organizacji Towarzystwa Języka Ukraińskiego (obecnie „Proświta”). Przez wiele lat prowadził stronę o kulturze państwowego języka w „Wińnyckiej Gazecie”.
Pismo Anatolija Bortniaka jest jasne, obrazowe, precyzyjne; chce się cytować, zapisywać, zapamiętywać niemal każdą strofę. Jego wiersze to nie tylko nizanie słów i obrazów, lecz wyношone myśli, wycierpiane obrazy i idee — szczera spowiedź duszy, zrodzona z samego życia.
Polemizując z głośnym wystąpieniem Jurija Muszketyka o sytuacji współczesnej Ukrainy i jej języka, Anatolij Bortniak wzywa: „Ukraińcy, obrońmy siebie, aby świat uważał nas za Ukraińców”. Nie skłania się ku rozpaczy, dlatego przedkłada walkę:
Rozumiem, rozpacz — ponad miarę.
Lecz Ukrainie nie mówmy: „Żegnaj!”
A zebrawszy godność i nieugiętość,
Za duszę odwieczną, jej barwność,
Patriarszy, jeszcze powalczymy!
W wierszu „Taraszowa góra” poeta ponownie zwraca się do obrazu Tarasa Szewczenki jako myśliciela i proroka, którego, niestety, nie chce słuchać wielu spośród żyjących dziś. Widzi: duch nasz marnieje bez ratunku. Z tej swojej góry — z tej rozpaczy nic już nie powie. Chyba że sam Bóg przemówi jego głosem.
Poeta rozmyśla o wartościach wiecznych i przemijających w wierszach „Śmiertelna pokusa”, „Oklaski”, „Komentarz do pieśni”, „Polemika o słowikach”, „Poezjo, nie upadaj w błoto!”. Zbiór wierszy A. Bortniaka „Anioł Stróż” jest, moim zdaniem, artystycznym lekarstwem na „lenistwo duszy”, „gorzką beznadziejność”, „samozjadanie się gorzkim popiołem”, a także na inne choroby duchowe, które przeszkadzają w jedności i umacnianiu narodu.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
