Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

ZA GŁOSEM DUSZY. W 80. rocznicę urodzin Lesi Chrapliwej-Szczur

Слово Просвіти, №27 за 2007 рік

książki”, „Największy dar”. Osobno chciałoby się wspomnieć jeszcze takie książki, jak „Pysanka dla ukraińskich dzieci” w pięknej oprawie artystycznej Petra Andrusiwa oraz „Ukraińskie obyczaje ludowe we współczesnym życiu”. Ta ostatnia dwukrotnie wydawana była na Ukrainie i stanowiła swego rodzaju podręcznik z zakresu etnografii w pierwszych latach niepodległości, aż pojawiły się u nas podręczniki szkolne. Dla dorosłych zaś Lesia Chrapliwa-Szczur wydała zbiór wierszy „Do dalekich i bliskich” oraz książkę szkiców „W ciemności”. Pani Lesia jednak nie tylko pisze. Ona także redaguje. Jej pracę redaktorską widać w znanych dziś czasopismach „Gotuj się!” i „Odezwijcie się!”. Pierwszy z nich, przeznaczony dla nowicjuszy organizacji „Plast”, wydawała przez 16 lat. Drugi — redaguje do dziś. Mieszka zaś w odległym kanadyjskim (właśnie tak!) mieście Londyn. Jej dusza jednak tęskni za Ukrainą. Tak pisała o niej Halina Kyrpa w 1993 roku: „Lesia Chrapliwa — lwowianka. I teraz przystoi jej być lwowianką. Choć mieszka na obczyźnie już tyle lat. A gdy niedawno odwiedziła Ukrainę, Lwów przyjął ją jak rodzoną córkę. Rodzoną dlatego, że nigdy o nim nie zapomniała. Ile to razy ukochane miasto ożywało w jej utworach!” A pani Lesia przez całe życie wykonuje też wielką pracę społeczną. Do niedawna kierowała zarządem Ukraińskich Pracowników Literatury dla Dzieci i Młodzieży (UPŁDM), który obchodził już swoje sześćdziesięciolecie. Dzięki temu ważnemu ośrodkowi duchowości ukraińska młodzież na całym świecie ma możliwość sięgnąć po ukraińską książkę. „Literatura dziecięca czy, dokładniej, literatura dla dzieci, — mówiła pani Lesia, — to nierozerwalna i w żadnym razie nie mniej ważna część literatury każdego narodu. Książka przygotowuje dziecko już od najmłodszego wieku do czytania i właściwego odbioru napisanego. Im staranniej przygotowany jest do tego człowiek, tym lepiej zdoła w dorosłym wieku przyswajać skarby literatury swojego narodu i połączyć się ze swoim dziedzictwem narodowym. Bo wprawny i zainteresowany czytelnik jest równie niezbędny w procesie literatury narodu, jak jej twórca — pisarz, poeta, krytyk”. Na stanowisko przewodniczącej UPŁDM Lesia Chrapliwa-Szczur została wybrana 10 listopada 1996 roku. Wcześniej przewodnikami tego ośrodka byli Jurij Tyszczenko-Syry, Bohdan Hoszowski, Olha Mak, Iwan Bodnarczuk, Antonina Horochowycz… A jego członkami — pisarze znani dziś nie tylko w diasporze, lecz także na ojczyźnie. Przy UPŁDM od wielu lat istnieje fundusz „Serce i książka”, który wspiera rozpowszechnianie ukraińskich wydawnictw na świecie. Gdy otwarły się drzwi na Ukrainę, ówczesny przewodniczący UPŁDM Iwan Bodnarczuk powiedział: „Otwierajmy wszystkie nasze magazyny i wysyłajmy na Ukrainę każdą książkę, jaką tylko możemy wysłać!” Jego testament gorliwie wypełniał także zarząd na czele z panią Lesią Chrapliwą-Szczur. Od czasu do czasu napływały wiadomości z Kaniowa, Zaporoża, Chersońszczyzny, Donbasu, Tarnopolszczyzny, a także ze szkół i kolegiów Kijowa o nowych uzupełnieniach bibliotek dzięki staraniom UPŁDM. Pod adresem jej zarządu z Ukrainy płynęły słowa szczerej wdzięczności. „UPŁDM, — pisał Ołeksandr Wyżenko

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn