Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

NAOCZNY ŚWIADEK I KRONIKARZ

Слово Просвіти, №27 за 2008 рік

Historyk Alain Besançon oraz tłumacz książki Taras Marusyk mówić o ludobójstwie. Jest to nieprzerwane ludobójstwo, które w latach 1932—1933 osiągnęło apogeum. Tej wiosny zmarło z głodu, być może, 10 procent Ukraińców. Cztery miliony mężczyzn, kobiet, dzieci. Deficyt demograficzny w latach trzydziestych na Ukrainie wynosi w przybliżeniu siedem milionów osób”. Alain Besançon pisze o tym, że niezliczone świadectwa o horrorach reżimów totalitarnych należy udokumentować, a ofiary należycie uhonorować. Oprócz modlitwy musimy pamiętać o zamęczonych, rozstrzelanych, uśmierconych sztucznym głodem. Jednak reżim bolszewicki próbował zacierać ślady swoich zbrodni, przemilczać je, fałszować historię. Czy nie dlatego na Ukrainie do dziś członkowie KPU składają kwiaty pod pomnikami bolszewickich wodzów, wychodzą na parady z medalami, na których jest profil Stalina, i na cały głos twierdzą, że żadnego hołodomoru nie było. Jak podkreślił w swoim wystąpieniu A. Besançon, trzeba nie tylko oskarżać o straszne zbrodnie Stalina i jego popleczników, ale także sporządzić spis wszystkich ofiar — wieś po wsi, dom po domu. Należy również ujawnić tych, którzy byli wykonawcami woli Stalina, Jagody, Kaganowicza na każdym chutorze i w każdej wsi. Jest to po to, aby poznać pełnię tragedii, aby zapobiec jej powtórzeniu w przyszłości. Dyrektor Wydawnictwa Uniwersyteckiego „Pulsary” Łarysa Kopań, opowiadając o pracy nad tym wydaniem, podziękowała Tarasowi Marusykowi za wspaniały przekład, a także Ambasadzie Francji na Ukrainie, dzięki której ta książka trafiła do ukraińskich czytelników. Tłumacz Taras Marusyk zaznaczył, że przyjazd Alaina Besançona

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn