Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

2011 — ROK CZESŁAWA MIŁOSZA

Слово Просвіти, №27 за 2011 рік

dzieciństwa. W dużej mierze ten zbiór wywarł wpływ na cały dalszy rozwój polskiej poezji i w ogóle polskiej kultury. Po wojnie Miłosz pracował w redakcji krakowskiego czasopisma „Twórczość”, następnie na placówkach dyplomatycznych w USA i we Francji. Kiedy stało się jasne, że po hitlerowskiej okupacji nadeszła druga, sowiecka, poeta postanowił pozostać na Zachodzie; najpierw osiadł w Paryżu (1951–1959), a następnie w USA. W 1952 roku ukazała się jego książka „Zniewolony umysł” — analiza społeczno-politycznej i kulturalnej sytuacji ówczesnej Europy. W powieści „Zdobycie władzy” na przykładzie tragedii powstania warszawskiego 1944 roku Miłosz opowiedział o naturze i niebezpieczeństwie totalitaryzmu, który niszczy w człowieku osobowość, a autobiograficzną powieść „Dolinę Issy” poświęcił swojemu dzieciństwu i rodzinnej Litwie. Za książkę „Zdobycie władzy” Czesław Miłosz został uhonorowany Europejską Nagrodą Literacką i stał się znany na Zachodzie. W latach 60. ukazuje się szereg zbiorów poetyckich Miłosza: „Król Popiel i inne wiersze”, „Miasto bez imienia”, „Tam, gdzie wschodzi i zachodzi słońce” i inne. Od 1973 roku, kiedy ukazał się pierwszy zbiór przetłumaczony na język angielski, jego utwory poetyckie zaczęły zdobywać międzynarodowe uznanie. W całej swojej twórczości Miłosz stawiał przed sobą trudne zadanie — uchwycić rzeczywistość. Widział i potrafił pokazać rzeczywistość, maksymalnie dystansując się od przedmiotu przedstawienia. W 1980 roku Miłosz został uhonorowany Nagrodą Nobla. Jak słusznie zauważył Dmytro Pawłyczko, „postać Miłosza wyróżnia się na tle najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku jako obraz twórcy i myśliciela, który połączył sztukę poezji ze sztuką filozofii”. Po społeczno-politycznych zmianach w Polsce w latach 90. Miłosz powrócił do ojczyzny, do Krakowa, gdzie aktywnie uczestniczy w życiu literackim i społecznym kraju. Poeta zmarł w Krakowie w sobotni poranek 14 sierpnia 2004 roku w wieku 93 lat. Pochowany został w klasztorze ojców paulinów, w historycznej dzielnicy Krakowa Kazimierz. Jeden z krytyków powiedział, że jego śmierć zamyka epokę artystów-tytanów, artystów, którzy w chaosie świata odgrywali rolę mędrców, proroków, punktów odniesienia.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn