Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

PODRÓŻE W CZASIE PO ŁUCKU (Misterium Zamku Łuckiego)

Слово Просвіти, №27 за 2011 рік

Julia ZAKUTNIA, Łuck Zamek zaczął ożywać na długo przed samym wydarzeniem — przechadzali się tu strażnicy, rozkładali swoje przybory ludowi twórcy, pojawiali się pierwsi festiwalowicze. A nad murami, mimo hałasu na dole, krążył biały ptak, jakby potwierdzając błogosławieństwo dawnych książąt i dając znak do rozpoczęcia misterium. Właściwie święto otworzyło się dość symbolicznie, od spotkania dwóch zarządców: księcia Lubarta, którego imieniem nierzadko nazywa się zamek, oraz Mykoły Romaniuka, obecnego mera miasta. Zapalili żelazną koronę Witolda i ogień aż do samego końca nie opuszczał murów zamku, przenosząc się do niewielkich warsztatów kowali, kuchni pod gołym niebem, a także stając się nieodłączną częścią występów teatrów „Taniec świetlików” oraz „Wolfram”. Nawiasem mówiąc, potrawy przygotowane według średniowiecznych przepisów nie tylko łechtały nozdrza odwiedzających, ale też pustoszyły kieszenie — spędzenie nocy ze smakiem było przyjemnością nie z tanich. Jednak to nie powstrzymało gości, którzy spacerowali jak prawdziwa szlachta, zakładali plecione z traw korony, zaopatrywali się w wyroby ludowych twórców, a nawet próbowali swoich sił w roli zwykłych kowali — warsztaty prowadzone były dla wszystkich chętnych. Jednak art-show to tańce i muzyka, którymi wypełniony był program. „Kiedy robiłam pierwszy projekt — dzieli się wspomnieniami na ten temat Tetiana Hnatiw, kierownik Występuje białoruski zespół „Stary Olsa” „Nocy w Zamku Łuckim”, naczelnik Łuckiego Miejskiego Wydziału Kultury — trudno było dobrać zespół: trzeba było szukać, prosić, wyjaśniać, rozmawiać o honorariach… A teraz, kiedy ranking festiwalu rośnie, dla wielu uczestników prestiżowo jest brać w nim udział”. Słowa pomysłodawczyni show potwierdziły się, bo na scenie występowało wiele znanych zespołów. Pierwszymi wystąpili polscy tancerze „Cracovia Danza”, zachęcając widzów do poruszania się w rytmach średniowiecza (nawiasem mówiąc, z dala od sceny przez całą noc uczono tańczyć wszystkich chętnych). Pałeczkę przejęli lwowianie z zespołu „Kings & Beggars”, którzy wraz z zespołem „Pantera” zaprezentowali tańce minionych epok, krótko o nich opowiadając, a także zagrali kilka swoich piosenek ze wspólnego z „Witrem” projektu „Diva Ruża”. Sami wykonawcy narzekają, że niektóre zespoły faktycznie oszukują słuchaczy, grając zamiast dawnych melodii współczesne etno-motywy. „Aby zanurzyć się w średniowieczną muzykę, trzeba badać jej źródła, bardzo dużo słuchać innych wykonawców, mistrzów dawnej muzyki — wyjaśnia Anna Wasylczenko, uczestniczka i kierownik artystyczny „Kings & Beggars”. — To wielka praca. Trzeba studiować historię, dużo czytać, czasami nawet zwracać się do różnych znawców, zwłaszcza muzykologów. Nie tylko być muzykiem, nie tylko się zachwycać, ale też częściowo przyjmować na siebie rolę historyka”. Właściwie ów duch epoki, którego odczucie, zdaniem Oksany Zabużko, tracimy, w Zamku Łuckim tej nocy udało się, moim zdaniem, przekazać. Stojąc pod sceną i obserwując artystów, jakby rzeczywiście przybyłych z odległych wieków, czułam się jak na książęcym święcie. Wydawało się, że i sam władca lada chwila pojawi się w bramie Wieży Wjazdowej na koniu ze swoją drużyną czy świtą i powita lud. Historyczna, miejscami mistyczna, a nawet bajkowa atmosfera dawała mi to, czego oczekiwałam od święta. Usprawiedliwiła ona też oczekiwania Jewhena Hrynewycza z „Kings & Beggars”, o których żartobliwie wspomniał w rozmowie: usłyszeć „Stary Olsa”. Znakomici Białorusini nie kazali na siebie długo czekać, mistrzowsko odegrali swój program koncertowy po występie teatru ognia. Wzbogacili pozytywnymi emocjami ogólny nastrój także pantagrueli z „Show olbrzymów”. Teatr na szczudłach najpierw zniewolił obecnych misterium bułhakowskiego karnawału, przeprowadzając pierwszą część „Balu Wiedeńskiego”, a po pewnym czasie pojawił się Ludowi twórcy ponownie — już w ukraińskich strojach. Animacja piaskowa Darii Puszankinej przy akompaniamencie łuckiego „Podychu soncia” też została przyjęta ciepło. Bliżej rana na scenie pojawili się już przedstawiciele współczesnej muzyki rockowej, którzy inspirację czerpią z żywiołu folklorystycznego — „Pock-H” oraz „ZDOB SI ZDUB”. Goście z Mukaczewa byli szczególnie charyzmatyczni, grając ludowe piosenki we własnej aranżacji. A przy śpiewie znanych na świecie Mołdawian „ZDOB SI ZDUB” łuckie niebo zaczynało szarzeć i różowieć. Przy okazji zespół podziękował Ukraińcom za wsparcie na „Eurowizji”. Delektować się piosenkami zespołu można było także z wieży zamku. Teatralizowane wycieczki tam, a także do podziemi, prowadzone były przez całą noc, ostatnia startowała o wpół do czwartej. To jeszcze bardziej pomogło odkryć Łuck nie tylko dla obcokrajowców (Tetiana Hnatiw mówiła o gościach z Białorusi, Polski, Mołdawii), ale i dla samych łucczan, którzy mogli powitać świt niezapomnianie — w zamku. Książę Lubart, ogień, skoczne piosenki i średniowieczne tańce — Zamek Łucki po raz piąty powitał armię chętnych do całkowitego rozpuszczenia się w rytmach minionych epok na jedną noc. Od wieczora 26 do rana 27 czerwca odbywało się tu art-show, które, według słów organizatorów, zmienia się w „dobrą wizytówkę” miasta.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn