Strona · s. 2strona oryginału ↗
PRZYJAŹŃ POD SZTANDARAMI ŻYRYNOWSKIEGO
Слово Просвіти, №27 за 2011 рік
W kalendarzu „nierdzewnych” radzieckich świąt, które wciąż obchodzimy, nie starając się nadać im państwowego, ukraińskiego sensu, jest także Dzień Młodzieży. Cóż, młodzież potrzebuje uwagi społeczeństwa. Prawda, lepiej byłoby, gdyby władza, zamiast urzędowych „dni”, wykazała realną troskę o problemy młodzieży. Zresztą obchodzić można na różne sposoby. obwodu homelskiego Białorusi Wołodymyr Dwornik. Kto organizuje i finansuje, ten zamawia muzykę. Dlatego pod kamuflażem festiwalu nieukrywanie prześwitują prawdziwe idee takich akcji. Jako minimum jest to podsycanie nostalgii za byłym Związkiem Radzieckim, mimo że większość młodych uczestników festiwali w ogóle nie żyła w tamtych czasach. Głównym zamysłem jest propaganda idei odrodzenia imperium. Komunistycznego, kapitalistycznego, rosyjskiego, słowiańskiego — nieważne jakiego, byle imperium. Swoją drogą, co do słowiańszczyzny. Czernihowska „Proświta” wielokrotnie proponowała władzom przeprowadzanie prawdziwie międzynarodowych festiwali słowiańskich, biorąc pod uwagę, że w Europie jest około dziesięciu narodów słowiańskich. Ale wygląda na to, że kremlowscy matematycy nauczeni są liczyć tylko do trzech i taki format nie wpisuje się w zamysł organizatorów. Bo jakże, wyobraźmy sobie, że przyjadą chłopcy i dziewczęta z Bułgarii, Polski, Czech, Słowacji, innych krajów, wolni, wykształceni młodzi ludzie z państw członkowskich Unii Europejskiej i NATO. Przecież oni byliby tutaj jak kosmici. Dlatego lepiej festiwalować po radziecku. I w tym roku organizatorzy (a byli nimi Rosjanie) starali się zaimponować pompatycznością. W formie makiet były „staroruskie miasta”, oczywiście „ruskie” w sensie rosyjskie, wystawy, koncert artysty ludowego wszystkich republik Nikołaja Baskowa. Ale wisienką na torcie akcji stał się przyjazd Patriarchy Moskiewskiego Cyryla. Ponieważ akcja odbyła się choć na pograniczu, to jednak na ukraińskiej ziemi, oczywiście budowniczy „ruskiego miru” w pełni wykorzystał ten przyjazd do propagowania „słowiańskiego braterstwa we troje”. Tutaj można by powiedzieć o dość wątpliwym „słowiaństwie” Moskali, w szczególności osobiście Cyryla Gundiajewa. Głowa Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej ma dość kłopotów z „opiekowaniem się” trzodą u siebie w Rosji. W szczególności młodzieżą, przygniecioną bezrobociem i innymi problemami społecznymi, tonącą w alkoholizmie i narkomanii — to ostatnie wcale nie jest przesadą, zwłaszcza w odniesieniu do beznadziejnej rosyjskiej głębi. Ale kremlowscy duszpasterze mają inne zmartwienia, dlatego trzeba festiwalować. Tym bardziej, że w tym roku widowisko odbyło się przy dość wymownym doborze partyjnych sztandarów. Nad Rosjanami powiewały flagi LDPR — to Liberalno-Demokratyczna Partia Rosji, której przewodzi Wołodymyr Żyrynowski, i tym wszystko powiedziano. Z naszej strony wymachiwali flagami ich pobratymcy z PSPU, czyli progresywni socjaliści Natalii Witrenko. Jak to mówią w ludzie, jaki koń, taki jeździec. A deputowanych Rady Najwyższej reprezentowała Partia Regionów, z głównym machaczem rękami i semaforem naszego parlamentu Czeczetowem. Zaprawdę, słowiańska jedność… Materiały przygotował Petro ANTONENKO
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
