Strona · s. 3strona oryginału ↗
Wspominając Przywódcę
Слово Просвіти, №27 за 2017 рік
Olga Żmudowska Zdjęcie: służba prasowa Wydawnictwa „Pamiątki Ukrainy”
Prawda prędzej czy później staje się oczywista — niestety jednak najczęściej szacunek i uznanie dla prawdziwych bohaterów przychodzą po wielu latach od ich śmierci. Cóż, bohaterowie nie czekają na sławę, dokonując swojego czynu — po prostu żyją tak, jak nie mogą inaczej. A ich czyny oceniają nowe pokolenia i to właśnie dla nich ważne jest, by wiedzieć, co jest prawdą… A historia życia i śmierci Romana Szuchewycza jest zdumiewająca, gdyż była świadectwem bezkompromisowej i bezinteresownej miłości do swojego narodu, a jego śmierć była straszna, i pamięć o nim jego wrogowie, dysponujący wówczas władzą i ogromną siłą, zdawałoby się, zdołali ostatecznie zohydzić… Ależ nie, prawda o przywódcy ukraińskich nacjonalistów przez dziesięciolecia przechowywana była w sercach zwykłych Ukraińców — tych, dla których i w imię których żył i zginął. I te skrytki okazały się pewniejsze niż cała potęga sowieckiego kłamstwa.
Po rodzinnemu wzruszająca była przemowa powitalna Głównego kapelana Kościoła Greckokatolickiego Lubomyra Jaworskiego. Razem z nim na powitanie 110. rocznicy urodzin Bohatera przybyli także duchowni Ukraińskiego Prawosławnego Kościoła (KP) oraz Ukraińskiego Autokefalicznego Prawosławnego Kościoła. Głęboka zażyłość, bliskość z gośćmi uroczystości charakteryzowała ich słowa i nastroje na sali. Wzruszająco i rodzinnie zabrzmiał występ męskiego chóru Ukrainy im. L. M. Rewućkiego, który wykonał „Boże, chroń Ukrainę”.
Nawet wystąpienia urzędowych osób — ministra kultury Ukrainy Jewhena Nyszczuka, ministra infrastruktury Ukrainy Wołodymyra Omeljana, p.o. ministra zdrowia Ukrainy Uljany Suprun — były szczere i otwarte; wspominały one, jak w młodości wpłynął na ich świadomość życiorys odważnego Rycerza.
Posłanka Ludowa Ukrainy Olga Bohomolec przygotowała muzyczny prezent — wykonała piosenkę do słów Liny Kostenko „Ogrodziła los kawałek pola”. Leonid Krawczuk także przyszedł uczcić Romana Szuchewycza, zwracał się niemal po rodzinnemu zarówno do syna Romana Szuchewycza Jurija, jak i do obecnych na sali, rozważając rolę polityków w losie i wyborze drogi dla swojego kraju.
Ciepło i serdeczność w wystąpieniu do uczestników tego spotkania dyrektor Kijowskiego Miejskiego Domu Nauczyciela Ruslana Rudkowska wdzięcznie przyjęła publiczność; to wszystko sprzyjało atmosferze przyjaźni i wzajemnego zrozumienia,
do której, jak się zdaje, dążyli reżyser akcji powitalnej Serhij Archypczuk, prowadząca Olga Dmytrenko i cały twórczy zespół.
W wydarzeniu wzięli udział wspaniali ukraińscy muzycy i poeci: sławetny zespół „Chorea kozacka”, trio „Honta” z Umania, wyszukana Lucyna Chworost z Charkowa, ekspresyjna Sofija Fedyna ze Lwowa, Ołeksij Byk — poeta, muzyk i ochotnik, który przeszedł przez rzeź w DAP. „Bo my z tobą jesteśmy ochotnikami tej Bożej czoty” — zwrócił się Ołeksij Byk swoją piosenką do publiczności na sali i do wszystkich Ukraińców. Tak samo rozpaczliwie-przejmujące były wiersze Malwy Krżanowskiej. Te występy łączyły ludzi w jednym poczuciu rodziny. Wspominając o miłości Romana Szuchewycza do muzyki, wystąpili zasłużony działacz sztuk Wiaczesław Polianski i zasłużony artysta Ukrainy, docent Narodowej Akademii Muzycznej im. P. I. Czajkowskiego Hennadij Demianczuk.
Bardzo treściwe były także opowieści o Romanie Szuchewyczu profesora historii Iwana Patrylaka, kandydata nauk historycznych, pracownika branżowego archiwum państwowego SBU Jarosława Antoniuka, kandydata historii sztuki, profesora Romana Jaciwa, kandydata nauk prawnych Ihora Mamonowa. Analizując różne aspekty działalności Szuchewycza i jego towarzyszy broni na tle is-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
