Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Potencjał aktywnego patriotyzmu

Слово Просвіти, №27 за 2017 рік

Konferencja sprawozdawczo-wyborcza Kijowskiego Obwodowego Oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki odbyła się tydzień po analogicznym forum stołecznego oddziału miejskiego naszego Towarzystwa. Przede wszystkim warto podkreślić: jej praca, jak zawsze, przebiegała w konstruktywnym duchu rzeczowości, w atmosferze wzajemnego szacunku, tolerancji, rozwagi, odpowiedzialności i braterstwa. Czuło się: delegaci konferencji, którzy przybyli do Kijowa z większości rejonów obwodu, to ludzie inteligentni i odpowiedzialni. Na forum przyjechali, aby spotkać się i porozmawiać z braćmi, podzielić się doświadczeniem pracy, opowiedzieć o działalności swoich rejonowych i miejskich oddziałów, a także niektórych aktywnych komórek wiejskich. Proświcianie Kijowszczyzny to ludzie wysokiej kultury, znają cenę czasu, dlatego nie marnowali go na próżno. Między nimi nie istniały żadne sprzeczności nie tylko co do podejmowania decyzji w zasadniczych kwestiach porządku obrad, ale także co do wizji dalszej działalności obwodowego oddziału naszego Towarzystwa. Z wielką uwagą delegaci wysłuchali sprawozdania — gruntownego i informatywnego — przewodniczącego Kijowskiego Obwodowego Oddziału „Proświty” Wasyla Kliczaka. Podkreślił on, że prośwician cechuje wielki potencjał aktywnego patriotyzmu, intelektu i twórczej energii. Krótko opowiedział o tych dobrych uczynkach, które wykonali proświcianie Kijowszczyzny w ciągu ostatnich 5 lat, a także zaznaczył, że w większości przypadków władza (państwowa i lokalna) wykazywała całkowitą ignorancję w kwestiach chwalebnej i heroicznej historii „Proświty”, celu, zadań i sposobów pełnej poświęcenia działalności jej członków. Najwyraźniej dlatego, że składa się ona, według jego słów, z „materialistów-pragmatyków”, którzy nie doceniają lub całkowicie ignorują czynnik duchowy w życiu społeczeństwa, uważając wszystkie kwestie dotyczące sfery humanitarnej, w szczególności języka, kultury, pamięci historycznej, za drugorzędne. Taka błędna polityka, sprzeczna ze światowym doświadczeniem budowania państwa, doprowadziła już do tragicznych wydarzeń na Krymie i w Donbasie. Ćwierćwieczna praktyka budowania państwa bez oparcia na duchowych fundamentach ukraińskości okazała się niezdolna do nadania impulsu szybkiemu rozwojowi gospodarki narodowej i zapewnienia godnych materialnych warunków życia milionów Ukraińców. Niestety, nawet poszczególni wysokiej rangi urzędnicy, ludzie, którzy wywodzą się z proukraińskiego środowiska politycznego, nie wykazują obecnie jasnego i konsekwentnego stanowiska w obronie interesów narodowych. Nie dokładają potrzebnych wysiłków wolicjonalnych i organizacyjnych dla skutecznej realizacji całego spektrum państwowej polityki humanitarnej. Władza Kijowszczyzny i większości rejonów obwodu odnosi się do prośwician neutralnie. To w najlepszym razie. Mimo licznych prób, od wielu lat nie udaje nam się nawiązać z nią konstruktywnej współpracy. A w ogóle władza, z reguły, ignoruje wszystkie nasze propozycje. Prawie nigdy, niczym i w niczym nie pomaga ani proświcianom, ani innym siłom państwowotwórczym i patriotycznym. Za to hojnie finansuje działalność antyukraińskich organizacji, choć w rzeczywistości nie reprezentują one nikogo poza garstką zagorzałych stalinistów-ukrainofobów, którzy dawno już postradali zmysły. Nasze inicjatywy dotyczące wspólnego z władzą przeprowadzania patriotycznych wydarzeń nie znajdują ani zrozumienia, ani wsparcia. Większość urzędników, nawet spośród najwyższych rangą (z niewielkim wyjątkiem), przez brak patriotyzmu, brak twórczego podejścia w pracy nie wspiera idei prośwician nie tylko w zakresie celowego patriotycznego wychowania dzieci i młodzieży, często ignorują oni nasze działania, skierowane na wykonanie aktów normatywno-prawnych organów władzy państwowej, w szczególności dekretów Prezydenta Ukrainy. Chodzi o uczczenie pamięci poległych bojowników o niepodległość Ukrainy w XX wieku. Uświadamiamy sobie: większość planów będziemy mogli wykonać pod warunkiem organizacyjno-administracyjnego i finansowego wsparcia władzy. Dlatego jednym z naszych głównych zadań jest uporczywe i celowe burzenie głuchego muru wyobcowania i niezrozumienia między patriotyczną społecznością a obecną władzą. A także praca nad tym, aby już w niedalekiej przyszłości większość we władzach ukraińskich stanowili ludzie młodzi, patriotyczni, wysoko wykształceni. Pod koniec wystąpienia Wasyl Josypowycz oświadczył, że składa obowiązki przewodniczącego Kijowskiego Obwodowego Oddziału, dlatego prosi o niezgłaszanie jego kandydatury na następną kadencję. Przyczyną takiej decyzji jest brak czasu na aktywną działalność społeczną z powodu dużego obciążenia pracą. Udział w dyskusji nad sprawozdaniem wzięli sekretarz odpowiedzialny „Proświty” Mykoła Nesterczuk oraz delegaci konferencji. W szczególności pan Mykoła podkreślił, że wszyscy musimy już teraz rozpocząć przygotowania do obchodów chwalebnego jubileuszu — 150-lecia powstania „Proświty”. Mamy nadzieję, że najwyższym władzom wystarczy mądrości i patriotyzmu, aby ogłosić rok 2018 rokiem „Proświty”. Aby na szczeblu państwowym, z udziałem prośwician i najwyższych urzędników, uroczyście uczcić to wybitne wydarzenie historyczne. Musimy również popracować nad tym, aby przyciągnąć do wielkiej rodziny proświciańskiej patriotycznych ludzi, którzy podzielają nasze wartości ideowe i z oddaniem pracują na niwie ukraińskiej kultury i edukacji — duchowości w ogóle. Inni mówcy, a są to głównie przewodniczący oddziałów rejonowych i miejskich, krótko opowiedzieli o działalności kierowanych przez nich formacji, o udziale swoim i rodaków-prośwician w Rewolucji Godności, podzielili się doświadczeniem rozwiązywania bieżących. CZY BĘDZIEMY DYSKUTOWAĆ? Kyryło STECENKO. Odnowa kijowskiej „Proświty” musi zacząć się od ilościowej i jakościowej odnowy jej składu. Nie oznacza to lekceważenia dobrej woli i możliwości szczerze oddanych sprawie kijowskich prośwician, którzy od drugiej połowy lat 80. poprzez „Towarzystwo Języka Ukraińskiego” i odrodzoną „Proświtę” tworzą najnowszą historię Ukrainy. Napływ świeżego ducha i nowego myślenia nadejdzie ze środowisk uczniów, studentów, aktywnych emerytów i przedstawicieli klasy średniej. Jak ich przyciągnąć i zaangażować? Sądzę, że stanie się to możliwe wraz z odnową ideologii, modernizacją form komunikacji, wprowadzeniem stylu partnerskiego i zarządzania projektami. O ideologii czasu na ceremonii z okazji 110. rocznicy Romana Szuchewycza trafnie powiedział jego syn, Jurij Romanowycz: „Odzyskujmy nie tylko ziemie, ale i dusze Ukraińców od małorosyjskości!”. Być może to jest najważniejsze powołanie współczesnej „Proświty”? Czyż w epoce wojen hybrydowych nie przekształca się ona w „armię zbawienia ukraińskich dusz”? Czyż czyn „oświecania ukraińskich dusz świętym ukraińskim słowem” nie jest najważniejszym zadaniem? Eduard Mozolewski i Anatolij Kowalczuk problemów i współpracy z organami władzy lokalnej. Na stanowisko przewodniczącego Kijowskiego Obwodowego Zjednoczenia „Proświty” wysunięto dwóch kandydatów. Są to przewodniczący zjednoczeń rejonowych: boryspolskiego — Anatolij Kowalczuk i fastowskiego — Eduard Mozolewski. Obaj są znanymi na Kijowszczyźnie działaczami społecznymi. Zdobyli szacunek i autorytet wśród rodaków bezkompromisowym patriotyzmem oraz wieloletnią aktywną działalnością społeczno-polityczną. W dorobku obu jest wiele dobrych uczynków, znanych nie tylko w obwodzie, ale i w całej Ukrainie. Kandydaci opowiedzieli delegatom o swojej wizji dróg dalszego rozwoju zjednoczenia obwodowego, wzrostu jego liczebności i składu jakościowego, autorytetu i szacunku. Podzielili się także planami działalności na najbliższy okres. W wyniku otwartego głosowania na przewodniczącego Kijowskiego Zjednoczenia Obwodowego wybrano Anatolija Kowalczuka. Na jego wniosek Eduard Mozolewski został zastępcą przewodniczącego. Sformowano również wszystkie inne organy kierownicze. Wł. kor. Zdjęcie Stanisława BUSZAKA niami. Nowe standardy etyczne, które będą wdrażane w kijowskiej „Proświcie”, utrwala dekalog aktywisty „Proświty” — „Imperatywy proświcianina XXI w.”. 1. Porozumiewam się wyłącznie w języku ukraińskim w swojej przestrzeni prywatnej i publicznej; 2. Prenumeruję i popularyzuję gazetę „Słowo Proświty”, biorę udział w tworzeniu jej treści, przesyłam materiały; 3. Przekonująco propaguję ukraińskie wartości duchowe, ideę narodową, historię i symbole; 4. Wspieram rozpowszechnianie i podnoszenie marki Towarzystwa „Proświta”, które istnieje od 1868 r.; 5. Stale uczę się i doskonalę siebie, aby wspierać rozwój mojego państwa i narodu; 6. Przygotowuję godnych następców, zdolnych do skutecznego realizowania celów i zadań „Proświty”; 7. Wyrabiam świadomość lidera i umiejętności komunikacyjne dla rozszerzania wpływów „Proświty”; 8. Regularnie wykorzystuję tradycyjne i nowe media w swojej działalności oświatowej; 9. Współpracuję przy przedsięwzięciach inicjowanych przez kijowską miejską i ogólnoukraińską „Proświtę”; 10. Biorę udział w zarządzaniu „Proświtą” na zasadach dobrej woli i zasady synergii.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn