Strona · s. 13strona oryginału ↗
Z rosy i wody, Nadio!
Слово Просвіти, №27 за 2021 рік
Już ponad 40 lat w miejscowości Horenyczi w obwodzie kijowskim mieszka z pozoru niepozorna kobieta, małomówna, nieśmiała, o ciepłym spojrzeniu i życzliwości dla wszystkich, ale jakby żyjąca w jakimś tajemniczym świecie niewypowiedzianych słów i pojęć. Ja żyję w innym świecie. Tam strumienie, niebo i wiatr... Ja żyję światem nie waszym, Ja żyję światem bogatszym... ...Widzę czarne, oszukane ręce, Widzę tysiące losów okradzionych, Widzę sumienie, zabite zdradami, Widzę – głupota panuje nad rozumem, Widzę szczerość, przybitą mrozami... Mowa o Nadiji Kyrjan, współczesnej poetce-liryczce, członkini Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, laureatce nagrody imienia Oleny Pczilki, wieloletniej redaktorce wydawnictwa „Weselka”, dziennikarce tygodnika „Słowo Proświty”. Pracuje ona wśród nas, dzieląc się swoim wycierpianym i niestrudzonym słowem, prostując spracowane dłonie, niosąc nam ukojenie, moralną pociechę, współczucie, wsparcie dla naszego ducha, swoją osobistą prawdę, uzdrawiając nią nasze społeczeństwo. Temu uwierzyć czy nie wierzyć? Czyżby tak zbiedniał naród, Że kiełbasą zaczęli mierzyć Miłość i czułość, i dobro, I dom rodzinny, i kwiaty rodzinne, I ognisko, które dogasa... Co przeżyła ta osoba, która, jakby zawstydzając, pisze za nas wszystkich swoje poetyckie spowiedzi, rozmyślania? Ta pochodząca z Połtawszczyzny, a horenycka z wyboru myślicielka przeszła własnymi krokami drogę cierpienia pokolenia lat sześćdziesiątych, gdzie tylko i jak tylko los jej nie doświadczał, a zachowała tę kruchą, głęboką duszę. I wydaleniem z Kijowskiego Uniwersytetu Państwowego za wolnomyślicielstwo, i czelabińskimi drogami, i powrotami raz po raz do wymarzonej stołecznej nauki oraz nieustannego myślenia i wyrażania... ...Ja po kropli oddałam miłość, Cząstkę wiatru i cząstkę pola, Jakby z serca wytoczyłam krew. Już nie sztormuje. I już nie ma bólu. Wciąż jeszcze sztormuje i nie przestało boleć z jej talentu nie wszystko, choć książek opublikowała niemało. Są to zbiory poezji „Bociany”, „Wieczorna kobieta i poranna kobieta”, „Niewesołe myśli”, poetyckie tomy dla dzieci „Ukraiński alfabet” oraz „Nieposłuszny alfabet”, „Spowiedź stonogi”, zdumiewający zbiór poezji i publicystyki „Czysta studnia”... Nie mówiąc już o licznych autorskich przekładach z innych literatur. W przytulnej sali horenyckiej biblioteki 29 czerwca 2021 roku wdzięczni czytelnicy powitali swoją utalentowaną rodaczkę kwiatami, oklaskami i wygłoszeniem napisanego przez nią poetyckiego słowa: Nie utrzymam się na szczęściu. Tylko chwila, Tylko chwila szczęśliwa, Jak wiosenna ulewa, Struną słońca W palcach zadzwoni... Dzwoniły ogrzane duszą słowa szacunku i wdzięczności dla Nadiji Kyrjan bibliotekarki Tamary Dmytriwny Krawczenko, która stała się elokwentną prowadzącą spotkania i zapraszała do głosu wszystkich, którzy pragnęli wyrazić życzenia jubilatce. Są to Antonina Iwaniwna Dobrowa, wykładowczyni szkoły sztuk; Tamara Mykołajiwna Bihun, działaczka społeczna; Oksana Dibrowa, nauczycielka-filolog, pisarka i poetka; Hałyna Petriwna Bykowa, kandydat nauk filologicznych, profesor honorowy Uniwersytetu Pekińskiego; Lubow Wasyliwna Hudź, nauczy
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
